Poems

Powered by Blogger.

Articles

Variety

Latest Release

Friday, February 24, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္၊ ျမတ္လိႈင္း ၏ "ေတာင္ပံတဖက္နဲ႔ ပ်ံသန္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္ "

ေတာင္ပံတဖက္နဲ႔ ပ်ံသန္းေနတဲ့ ေကာင္းကင္
Culture Type
ကြ်န္ေတာ္ေခတ္ႀကီးထဲကုိ
ေတာခုိသလုိခုိၿပီး
ကြ်န္ေတာ္ေထာင္ထြက္တစ္ေယာက္လုိ
ထြက္လာခဲ့တယ္
ကြ်န္ေတာ္ကဗ်ာေရးသူတေယာက္ပါ
ဒါကလြဲရင္ ဘာမွမေျပာတတ္ပါဘူး။

ေခတ္ႀကီးကလည္း
ကြ်န္ေတာ့္ကုိခုိလံႈခြင့္မေပးလုိ
႔မရပါဘူး
ေထာင္ခ်သလုိက်ေနခဲ႔တာေတာ့မေက်
နပ္ဘူး
ဒီလုိေခတ္ႀကီးထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ျဖစ္တည္လာတယ္
ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ေကာင္းကင္
ကြ်န္ေတာ္က ၁၃ ရက္ေန႔မွာျဖစ္တည္လာခဲ့တယ္
၁၃ ဂဏန္းကုိ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ဝင္စား
ပါတယ္
လူေတြကေျပာခဲ့ၾကတယ္
unlucky day တဲ့
ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ဝင္စားခဲ့တယ္။

တခ်ိဳ႕ကေျပာခဲ့ၾကပါတယ္
၁၃ ဂဏန္းရဲ႕ပုံရိပ္ပုိင္ရွင္ဟာ
ေတာင္ႏွစ္လုံးၾကားကလူေတြရဲ႕
ဦးေခါင္းခြံေတြေပၚမွာျမင္းစီး
လာသတဲ့
ကြ်န္ေတာ္မယုံၾကည္ပါဘူး
ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကုိယ္ယုံၾကည္တဲ့ဲျမင္းေပၚ တဇြတ္ထိုး တက္စီးတတ္သူပါ
လွပတဲ့ပန္းခင္းထဲေျခေထာက္နဲ႔ေလ်ွ
ာက္ၾကည့္ခ်င္သူ
ကြ်န္ေတာ္သစ္ခုတ္သမားတေယာက္
မဟုတ္ပါဘူး
သစ္ပင္ေတြကုိရွင္သန္စိမ္းလန္းေ
စခ်င္သူပါ
ဒါေပမဲ့ ဘယ္သစ္ပင္အရိပ္မွခုိသူ
မျဖစ္ခ်င္ပါ
ကြ်န္ေတာ္ဘုရားဆိုတာကုိ မကုိးကြ
ယ္တတ္ပါ
ေဂါတမရဲ႕အဘိဓမၼာေတြကုိျမတ္နိုး
တတ္သူပါ
ကြ်န္ေတာ္ရုပ္ဝါဒကုိ အလုံးစုံ မယုံ
ၾကည္တတ္သူပါ
တခါတခါ လက္ေတြ႔မဆန္တတ္ပါ
ငါးစာမတပ္ထားတဲ႔ငါးမ်ွားတံတေ
ခ်ာင္းကုိင္ၿပီး
ေရကန္ထဲက လေရာင္ကုိ စိတ္ကူးယဥ္ၿပီးမ်ွား
တတ္သူပါ

အခုေနမ်ား
အတိတ္ထဲကသတိရေနေစမယ့္အရာေတြကုိ
ဖယ္ႏႈတ္ပစ္လုိက္ရင္
ကြ်န္ေတာ္
လွပစြာေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မယ္
ကြ်န္ေတာ္ခဏခဏႀကိဳးစားၾကည့္ခဲ
့တယ္
ကြ်န္ေတာ့္ကုိဘုရားမဲ့ဝါဒီတေ
ယာက္လုိ႔
ခင္ဗ်ားတို႔ေခၚနိုင္ေအာင္ေပါ့
အခုေရးေနတာကုိလည္း ကဗ်ာတပုဒ္အျဖစ္မသတ္မွတ္ဖို႔
ကြ်န္ေတာ္ခြင့္ျပဳလုိက္မယ္
ကြ်န္ေတာ့္ႏွလုံးသားကုိယူေဆာင္
သြားပါ
ေတြးေနတဲ့ဦးေႏွာက္အပဲ႔ေလးကုိေ
တာ့ ခ်န္ထားခဲ႔ပါ
ဒါနဲ႔
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ခ်စ္သူေကာင္မေလးကုိေ
က်းဇူးတင္ရမလား
ကမၻာတျခမ္းကုိႏႈတ္ဆက္ရမလား
ေတာင္ပံတဖက္က်ိဳးေနတဲ႔ပ်ံသန္း
မႈကုိ
လြတ္လပ္မႈအတိျပီးတဲ့ေကာင္းကင္ထဲေ
ပးအပ္လုိက္တယ္။

ျမတ္လိႈင္း

k

သစ္ခက္သံလြင္ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ မင္းေခ်ာျမင့္၊ မိုးအိမ္၊ ေက်ာ္ေက်ာ္ျမရည္စမ္းႏွင့္ လြင္ေနာင္ေနာင္တို႔၏ကဗ်ာမ်ား

ၾကယ္ေတြ ပ်ံသြားရာအရပ္ဆီ
KT#
  ၾကယ္ေတြ ေကာင္းကင္လုရတဲ့အျဖစ္ေတြ
ပူေဖာင္းေလးေတြလုိပဲ
ကမာၻေျမ ဆြဲငင္ထားရတဲ့ ဇာတ္လမ္း ေတြ

ပြင့္လာရတယ္ဆုိေပမယ့္လည္း
နရီ ႐ွိတယ္

စြန္႔စားမႈကုိ ေၾကာက္ေၾကာက္ေနတဲ့
ေမးျမန္းလုိစိတ္သိပ္မ႐ွိတဲ့
ေခတ္ရဲ႕ေခါင္းပါးမႈပါပဲ ၾကယ္ေတြ


မင္းေခ်ာျမင့္
ဗင္းဆင့္ဗင္ဂိုး (Vincent Van Gogh)
KT#
 အားလ္စ္ၿမိဳ႕ကေနေရာင္ျခည္က
ဒုကၡေတြ အရိပ္ခ်ေနခဲ့ၿပီ
ရာခ်ယ္အတြက္ ညာဘက္နားရြက္က
ေဆးရံုနဲ႔ ဆက္သြယ္ခ်က္
အရူးေထာင္အနီးတဝိုက္
ဆိုက္ပရပ္စ္ပင္ေတြလန္းဆန္းလို႔
"ဂ်ံုခင္းတခင္းေပၚမွ က်ီးကန္းမ်ား"
ပန္းခ်ီကားနဲ႔ ကမာၻကို ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုတယ္
"အခုအခ်ိန္မွာ ေသခ်င္ၿပီ သီအို"
တဘဝမွာ တခါေသဖို႔
မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ေတြ႔ရွိခဲ့တယ္
ၾသဗားစ္ရဲ႕ေနေရာင္ျခည္ဟာ
ဂ်ံုခင္းအလယ္က သုသာန္ေပၚ
ရင့္ရင့္သီးသီး ထိုးက်ေနေပါ့
ကမာၻေပၚမွာ သူ႔ပန္းခ်ီကားေတြ
လူေတြက အငမ္းမရၾကည့္လို႔
တဘဝစာ အေရာင္ေတြ။

မိုးအိမ္
ေရဓာတ္ခ်ိဳ႕ျခင္
 
KT#
ငါ့မွာ ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္းမၿပီးနိုင္ဘူး
သစ္
႐ြက္​​ေသေတြကလည္း အကုန္ေႂကြနိုင္ဘူး
ဂစ္
တာသံမၾကားရ သီခ်င္းသံမၾကားရ လမ္းမ
တိတ္
ဆိတ္။ ။

ေက်ာ္​​ေက်ာ္ျမရည္စမ္း
၂၄၂၁၇
 ...
ေျဖးေျဖးေအးေအး 
KT#
အသံထြက္ေတာ့ေအာ္တယ္ဆိုရင္
အသံမထြက္ေတာ့ အ ေနတာမို႔လား
အေၾကာင္းအရာက မ႐ွားဘူး
အေၾကာက္တရားက ႐ွားလာတာ
ေခတ္စကားအရ  ဘာလာလာေဒါင္းပဲ
လုံျခံဳမႈ႐ွိခ်င္ရင္ လံုျခံဳေရး႐ွာထားရမယ္
သို႔မဟုတ္ ဓားေသြးထားရမယ္
သို႔မဟုတ္ ေသနတ္ပစ္က်င့္ထားရမယ္
သို႔မဟုတ္ ဘာလုပ္မလဲ
ၿပီးေတာ့လည္း ၿပီးတာပါပဲ
ငါမွမဟုတ္တာ မင္းမွမဟုတ္တာ
အသက္ဟုတ္လား
ၿပီးေတာ့လည္းၿပီးတာပါပဲ
ငါမွမဟုတ္တာ မင္းမွမဟုတ္တာ
ဗ်ာ ဒီမွာ ေဟ့လူ မေန႔ကသတင္း ခင္ဗ်ားၾကည့္မိသလားမသိဘူး
အဖြဲ႔အစည္းပဲ႐ွိတာ အာဏာမ႐ွိေသးဘူးဗ်
ၿပီးေတာ့လည္းၿပီးတာပါပဲ
ငါမွမဟုတ္တာ မင္းမွမဟုတ္တာ
ျမန္မာႏိုင္ငံပဲ
ငါမွမဟုတ္တာ မင္းမွမဟုတ္တာ ။ ။

လြင္ေနာင္ေနာင္
၂၀ . ၁၀ . ၂၀၁၆
ေန႔လည္ ၀၂ . ၄၉

Thursday, February 23, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ တကိုယ္ေတာ္ကဗ်ာ- ဒီလူည ရဲ႕ " ႏွစ္တႏွစ္ရဲ႕ ၿပီးဆံုးျခင္း"

ႏွစ္တႏွစ္ရဲ႕ ၿပီးဆံုးျခင္း
KT#
ငါ့ဝင္႐ိုးေပၚမွာ
လည္ေနတဲ့ကမၺာဟာ ဘယ္ေလာက္ဒီဂရီတိမ္းေစာင္းၿပီးလည္ေနတာလဲ
ဆိုပါေတာ့ အဲ့ဒီဝါက်ေတြကိုပိတ္ၿပီး ဓားအိမ္ထဲဝင္သြားတယ္

အ႐ံႈးခံၿပီးလြမ္းရမယ့္ ဆံပင္ရွည္ရွည္ေတြၾကား တိုးဝင္ေပ်ာက္ကြယ္သြား႐ံု

ပ်ံတက္လာတဲ့ အားလပ္ရက္ေတြက အ ေငြ႔ပ်ံလြယ္တဲ့
ေပ်ာ္ရည္ေတြလိုပဲ ငါေရာက္သြားခ်ိန္မွာ
ကိုယ္ေလးလက္ဝန္ျဖစ္ေနတဲ့ မွတ္တိုင္ေတြဟာ ဓာတ္ပံုေတြအ႐ိုက္ခံလို႔
အခါအားေလ်ာ္စြာ ပိတ္မိေနတဲ့ အနက္ေရာင္ စကားစုေတြဟာ
အ႐ိုးေငါေငါထြက္ေနတဲ့ ေခါင္းအစ ေျခအဆံုး နံ႔သာခဲေတြၾကား
ျပင္းထန္လြန္းတဲ့ ေလေပြလိင္းတခုထဲက ဝါဂြမ္းစေလးလိုေပါ့

မသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ေသဆံုးမႈဟာ လူရာဝင္လာတယ္

ငါ့ရဲ႕ပ်ံသန္းမႈက သိပ္ကို အိပ္ခ်င္ စိတ္ေတြ မ်ားလာတယ္
ငါဟာ ဘာအဓိပၸာယ္မွန္းမသိတဲ့နာမည္ေတြကို ရြတ္
ငါ့အသံဟာ အနက္ ႐ိႈင္းဆံုးေခ်ာက္ရဲ႕ေအာက္ေျခၾကမ္းခင္းဆီက ထြက္လာသလို

ေရခဲတမွ် အပူေလာင္ေနတဲ့မ်ဥ္းေတြ

အဲ့ဒီဦးေခါင္းခြံကိုခြဲၿပီး ဦးေႏွာက္ေတြထုတ္၊ လမ္းေဘးမွာ
သြားလာေနတဲ့ ေခြးေလေခြးလြင့္ေတြကိုခ်ေကြၽးရင္ ေတာင္ စားပါ့မလား

ေမ်ာပါလာတဲ့ လူေသအေလာင္းေတြမွာ အမွတ္အသားမရိွ။
အမည္။ ေမြးသကၠရာဇ္ ။ ႏိုင္ငံသားကတ္ျပားအမွတ္။ ပညာအရည္အခ်င္း။
စာရိတၱေကာင္းမြန္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာတေစာင္

မွန္ေပၚမွာေပၚေနတဲ့ ပံုရိပ္ရဲ႕တည္ရိွမႈအေနအထား
စိတ္ရဲ႕အနက္႐ိႈင္းဆံုးဆီသြားေနတဲ့သီခ်င္း။ တံဆိပ္ေတြ

ငါ့ဓာတ္ပံုဟာ လူတကာနင္းသြားတဲ့ေျမႀကီးေပၚကပ္လို႔
ငါဟာအ ေခါင္းတခုထဲေရာက္ေနသလိုေမွာင္မဲလို႔

မိုးေတြက တအားရြာေနတယ္။

ငါ့အိမ္ေရွ႕မွာ ေအာ္ေအာ္ ေနတတ္တဲ့ က်ီးတစ္ေကာင္ လည္း
အ ေတာင္ ေတြစိုၿပီး လမ္းေပၚျပဳတ္ က်လို႔ ကားတိုက္မႈထဲ ပါသြားတယ္

ဆိုပါေတာ့၊ သစ္ရြက္ေတြမွာ တြဲလြဲခိုေနတဲ့ေရစက္ကေလးေတြကို
ဘယ္သူက တယုတယရပ္ၾကည့္မေနပါဘူး
ဆိုပါေတာ့၊ သတ္ကြင္းတခုရဲ႕အလယ္တည့္တည့္လား သဲသဲကြဲကြဲ
မ ေတြ႔ရေသးတဲ့ လံုၿခံဳမႈပဲလားဆိုတာလည္းမသိဘူး

ေရေတြခဲေနတဲ့ ေႏြေန႔လယ္ခင္းႀကီးတခုထဲ ေရာက္ေနသလို

စိမ္းစို ေႏြးေထြးတဲ့ေဆာင္ပုဒ္ေတြၾကား
WY စာတန္းပါတဲ့ မိတ္ဆံုစားပြဲေတြဟာ လူစံုတက္စံုပဲလား
အိမ္ေျမႇာင္ အေသတေကာင္ဟာ ငါ့ေခါင္းေပၚ ျပဳတ္က်လာတယ္

အဲ့ဒီအခ်ိန္က ငါ့မွာ လံုလံုေလာက္ေလာက္အကြာအေဝးတခုမွာ ရိွေနခဲ့တာ

အမွတ္ေပးစည္းမ်ဥ္းနဲ႔အညီ ျပဳစုထားတဲ့ တပတ္ခုနစ္ရက္ေတြဟာ
ထုတ္လႊင့္ေနတဲ့အသံကိုဖမ္းယူၿပီး မနက္မနက္ ဖြင့္လာတဲ့ မ်က္ခြံေတြေပါ့
အာ႐ံုမတက္ခင္အထိ ပင္ကိုယ္ဗီဇကို ေခါင္းၿမီႇးၿခံဳ ထားလို႔ရတယ္
ဘယ္ေလာက္ေလွ်ာက္ ရမယ္မွန္းမသိ တဲ့အကြာအ ေဝးကို အဆံုးသတ္ဖို႔
ႏႈန္းေျမရဲ႕ထြန္ယက္မႈေပၚ အက်ႌသစ္လြင္ေနတယ္
မိုင္ေထာင္ခ်ီခရီးၾကမ္းကို ျဖတ္သန္းလာရတဲ့ ေရတံခြန္ရဲ႕နာက်ည္းသံေတြလို
သခ်ဳႋင္းရဲ႕ေအးစက္မႈဟာ ဝိညာဥ္ေတြနဲ႔အတူ လြင့္ေမ်ာေနရဲ႕

ေရွ႕ဆက္သြားဖို႔ဆိုတာ ႂကြက္သားေတြရဲ႕တံု႔ျပန္သံကို နားေထာင္ရဦးမယ္

ေသခ်ာၿပီးသား စာမ်က္ႏွာေတြေပၚက ေသဆံုးမႈေတြလိုေပါ့
သတင္းတပုဒ္ ကိုဖတ္ၿပီးတိုင္း ငါ့မွာ အခြင့္အေရး ႏွစ္ခုရတယ္
ငိုမလား။ရယ္မလား။ ေမးခြန္ဟာ အရိွန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ စီးဆင္းလာတယ္

စာရြက္ေတြကိုလွန္ၾကည့္တိုင္း ပုရြက္ဆိတ္ေတြလိုႀကိတ္ႀကိတ္တိုးေနတဲ့
ဆာေလာင္မႈေတြ။ စသျဖင့္ ငါ့အိပ္မက္ဟာ ဘာမွမပါဘဲ အနက္ေရာင္ႀကီးျဖစ္လို႔

ညိႇဳးႏြမ္းေနတဲ့ ဘုရားပန္းတခ်ဳိ႕ဟာ ေႂကြက်လာတယ္
ဘုရားပန္းအိုးထဲက ဖားတေကာင္ရဲ႕အသံဟာ ထြက္လာတယ္
႐ုတ္တရက္ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္သြားတာကလြဲလို႔  ျပကၡဒိန္ေပၚက
အနီေရာင္အစက္ကေလးေတြဟာ မေျပာင္းမလဲ ရိွေနတယ္

အခ်မ္းလြန္ေနတဲ့ေဆာင္းတခုလိုမ်ဳိး

နင္းလိုက္တိုင္း ႏွင္းထဲကြၽံက်သြားတဲ့ ဖိနပ္ေတြ၊ အရိပ္ေတြ
ငါ့ျမင္ကြင္းဟာ ေနရာေဒသအသစ္တခုကိုေရာက္ေနသလို ခံစားရတယ္

လက္သည္းကိုလည္း အရွည္ထားမိတယ္။

ေသရာပါ ထမ္းတင္ထားတဲ့ အသားမာတက္မႈထဲမွာ
ဘယ္သူ႔နာမည္နဲ႔ၾကယ္က လင္းေနတာလဲ။ 


ဒီလူည
17.2.17