Poems

Powered by Blogger.

Articles

Variety

Latest Release

Saturday, January 21, 2017

Mimi Thaw

သစ္ခက္သံလြင္ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ ေအာင္ေမာ္ဦး၊ ေတဇလင္း...ႏွင့္ မိုးအိမ္တို႔၏ကဗ်ာမ်ား

"အစီရင္ခံစာ"
Melt, JOAN-MIRO-WOMAN-AND-BIRD-IN-THE-NIGHT-FEMME-ET-OISEAU-DANS-LA-NUIT
ယာဥ္ရထားအတြက္
ဗ်ာမ်ားရတဲ့ ရက္ေတြလည္း
လြန္ပါေစ

သားအမိၾကား
စကားမွားခဲ့ရင္လည္း
ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ပါေစ

ဒီလိုပါ ခင္ဗ်ာ
"နားေလးတဲ့သူေတြ တင္မက
ေမ့တတ္သူေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္ ေမေမ”

ေအာင္ေမာ္ဦး
၁၇၊ ဇန္နဝါရီ၊ ၂၀၁၇

ဒုတိယၿမိဳ႕ရိုးအဖြင့္
cópias de pinturas na WahooArt, Jackson-Pollock-Black-Pouring-over-Color
ခပ္ထုတ္ပစ္လိုက္တဲ့အနည္ေတြထဲက
အနစ္မပါဖို႔ အေရးကို
ေဆြးေႏြးေနၾကရတာလည္းသိတယ္
ေသြးထားတဲ့အေရးမွန္သမွ်ဟာ
ကိုယ့္တံေတြးကိုယ္ၿမိဳခ်
ႏွစ္သိမ့္ဆုခ်ခံထားရတာလည္းသိတယ္
ဘာပဲလုပ္လုပ္
အျမတ္ထုတ္သြားခဲ့ၾကတဲ့
မာတိကာအေဟာင္းေတြေၾကာင့္
တၿမိဳ႕လုံးမေပ်ာက္ေအာင္
ေစာင့္သင့္သေလာက္ေစာင့္ႏိုင္ရင္
ေရာက္သင့္သေလာက္ေရာက္မွာျမင္ရ
ေရွးၿမိဳ႕ရိုးတို႔သဘာဝက
တုတ္မိုးရုံနဲ႔ က်ဳိးခ်င္ၾက
အုပ္စိုးရံုနဲ႔ ရိုးခ်င္ၾက … … … ။။

ေတဇလင္း နည္းပညာတကၠသိုလ္

ဆည္းဆာ
Chippewa Native American artist, 8c8e26654aa205a271aa3ae5139f9102
ျဖတ္စီးေနတဲ့ျမစ္ထဲ
ျဖန္႔ထိုးထားတဲ့ေနေရာင္
ျပန္႔ေျပာတဲ့ေကာင္းကင္ထဲ
ပ်ံထြက္သြားတဲ့ ငွက္အုပ္
ၾကည္ႏူးဖြယ္ျမင္ကြင္းဟာ
ေၾကကြဲစြာ ေပ်ာက္ကြယ္
ကမာၻထံေနာက္တဖန္ မေရာက္ခင္ထိ။ ။


မိုးအိမ္


Mimi Thaw

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ ေမာင္ရဲေႏြ ပလိပ္ ၏ "ဇန္နဝါရီ ၂၀"

"ဇန္နဝါရီ ၂၀"
 
သူတို႔ ဒီေန႔ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္
မႏၲေလးက စၿပီး  လက္ပံတန္းမွာ ဆုံးခဲ့တယ္...။

ၿပီးဆုံးၿပီးလား
မၿပီးဆုံးေသးဘူးလား...။

ေအာင္ျမင္မႈလား
ရႈံးနိမ့္မႈလား...။

အနာတရေတြနဲ႔ ေျခလွမ္း
လမ္းမထက္က ေသြးစက္မ်ား...။

ရဲတဲ့ေသြး
နီတဲ့ေသြး...။

ရဲေနဦးမယ္
နီေနဦးမယ္...။

သူတို႔
မႏၲေလးကေန ရန္ကုန္ကို
ခ်ီတက္ခဲ့ၾကတယ္ေလ...။ ။


ေမာင္ရဲေႏြ ပလိပ္
၁၉.၁.၁၇

မွတ္ခ်က္- ကြန္ျပဴတာ ခိ်ဳ႕ယြင္းသြားတဲ့အတြက္ ကဗ်ာေဖာ္ျပမႈေနာက္က်သြားျခင္းအေပၚ ကဗ်ာဆရာေမာင္ရဲေႏြႏွင့္ ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားအေပၚ ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။
သစ္ခက္သံလြင္
k

သစ္ခက္သံလြင္၊ ေအာက္ေမ့ဂါရဝျပဳ ျခင္း-"ဘဝထဲက ကဗ်ာရွင္ သို႔မဟုတ္ ဆရာႀကီး(ဦး)တင္မိုး လြမ္းခ်င္း"

"ဘဝထဲက ကဗ်ာရွင္ သို႔မဟုတ္ ဆရာႀကီး(ဦး)တင္မိုး လြမ္းခ်င္း"
 ခင္လြန္း
Photo- KL , June 2006

တေန႔မွာ ဆရာနဲ႔အမွတ္မထင္ ဆုံျပန္ပါတယ္။ မယ္ပဆိုတဲ့ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕အစြန္တေနရာေပါ့။ ဆရာက က်ေနာ့္ကိုလည္း အမွတ္မထင္ထားဘဲ ျဗဳန္းခနဲျမင္လိုက္ေတာ့ အံ့အားသင့္ေနပါေသးတယ္။ ဒီေနရာက သူပုန္ေတြလို႔ေခၚရမယ့္ လူေတြ အေျခခ်ရာေနရာ စခန္းသာမဟုတ္လား။ အဲဒီမွာ စကားစျမည္ေျပာၾကရင္း “မင္းဆိုးကိုိ မိုးႀကိဳးပစ္မယ္” ဆိုတဲ့ေႂကြးေၾကာ္သံနဲ႔ ထုတ္ေဝေနတဲ့ မိုးႀကိဳးဆိုတဲ့သတင္းစာမွာ အယ္ဒီတာ လုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို ဆရာေျပာခဲ့တာက “ အင္း ..ဗမာျပည္မွာတုန္းက ဖူးခဲ့တဲ့အိပ္မက္က ဒီေရာက္ေတာ့ ပြင့္ၿပီေပါ့ ” တဲ့။

“ တကယ္ၾကေတာ့ ကဗ်ာဆရာဆိုတာ ပညာရိွ မဟုတ္ပါဘူး၊ ခံစားသူ သက္သက္ပါပဲ ” ဆိုတဲ့ ဆရာ (ဦး) တင္မိုး ေျပာခဲ့တဲ့စကားကို တေန႔ကဆုံရတဲ့အေၾကာင္းကိစၥတခုနဲ႔ယွက္ႏြယ္ၿပီး နားနဲ႔ဆတ္ဆတ္ျပန္ ၾကားေနရသလိုခံစားမိရင္း ဆရာ့ကိုသတိရေနမိပါတယ္။ ဒီေန႔ဆိုရင္ပဲ ဆရာလြန္ခဲ့သည္မွာ ၈ ႏွစ္ရွိၿပီပဲ။
အေၾကာင္းကိစၥတခုဆိုတာက ကဗ်ာစိတ္ စာစိတ္အေပၚ ျမတ္ႏိုးစြာဘဝလုပ္ၿပီးေနခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္လို ပညာေရး နဖူးစာမွင္ရည္က်ဲပါးလွသူကို စာမတတ္ရေကာင္းလား ဘြဲ႔မရတန္ေကာင္းလားဆုိ ၿပီး ေမးေလးေငါ့ကာ ခပ္ႏွိမ္ႏွိမ္ေလးေျပာလာသူေတြအေပၚ က်ေနာ္က.. ေၾသာ္ အမိုက္မဲေလးေတြရယ္ လို႔ ျပန္ျမင္မိျပန္ၿပီး သူတုိ႔ေလးေတြခမ်ာ ကဗ်ာဆရာဆုိတာအေပၚ ဆရာျမင္တဲ့သေဘာထားမ်ဳိး ဘယ္လိုထားႏိုင္ၾကရွာမလဲေပါ့။ (ခက္တာက ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကဗ်ာလူသားထင္တာလည္းပါရဲ႕) ဒါနဲ႔ပဲ ဆရာ့ကိုျမင္ေယာင္ သတိရေနမိတာ ပါ။
...

ပုံ-၁
ဒါကိုဆက္စပ္ျပရရင္ ၁၉၇၀ ေႏွာင္းပိုင္း ကာလမ်ားထဲက တရက္သားညေနခင္းေလး တခုမွာ ယေန႔ စာေပေဟာေျပာပြဲ မင္းသားႀကီး အျဖစ္္ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလွတဲ့ ဆရာႀကီး ဂ်က္(ကြမ္းျခံကုန္း) ေခၚ ျမန္မာစာ ပါေမာကၡ ႀကီး ေမာင္သာခ်ဳိရယ္၊ ကဗ်ာအေက်ာ္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ဆရာေနစိမ္န႔ဲ လိႈင္းသစ္အယ္ဒီတာ ဆရာ ယမုံ ရယ္၊ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ရယ္တို႔ေလးဦးသားဟာ ဆရာ့ေနထိုင္ရာ အင္းစိန္ မင္းႀကီးညိဳ လမ္း မႀကီးေဘး ရိပ္ဆာယာေကာင္းလွတဲ့ ကုကၠဳိပင္ႀကီးမ်ားေအာက္က ဗိသုကာလက္ရာေျမာက္လွရာေနအိမ္ဆီကို ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔လက္ထဲမွာ ကဗ်ာစာမူဖိုင္တတြဲနဲ႔ေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ကဗ်ာသမား သူငယ္ခ်င္း ၅ ေယာက္အစုေလး ကဗ်ာလုံးခ်င္းတအုပ္ စိုင္းျပင္းေနၾကရာမွာ အဖြင့္အမွာအျဖစ္ ဆရာ့မိတ္ဆက္စကားေလး ထည့္ခ်င္ၾကတာ ကိုး။ 

ပုံ-၂

တကယ္ေတာ့ဆရာဟာ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံးထဲ က ေမာင္သာခ်ဳိနဲ႔မွ ရင္းခ်ာတာပါ။ ေမာင္သာခ်ဳိ က ျမန္မာစာ အဓိကေက်ာင္းသားဆိုေတာ့ ဆရာ ရင္း တပည့္ရင္းေတြကိုး။ ၿပီးေတာ့ အဲဒ့ိကတည္း က ေမာင္သာခ်ဳိ ဆိုတာက စာေပေလာကမွာ လမ္းေလးေတာ္ေတာ္ေပါက္ထားႏွင့္ၿပီ။ ျမဝတီ တိုက္ထုတ္ ဒို႔ေက်ာင္းသားစာေစာင္က အစ ေငြတာရီမွာ၊ ရႈမဝမွာ၊ စစ္ျပန္မွာ… စသျဖင့္။ က်န္က်ေနာ္တု႔ိက ေက်ာင္းေလာကထဲက မဟုတ္ ၾကေတာ့။ 


ဒါေပမဲ့လည္း ဆရာက က်ေနာ္တို႔အားလုံးကို စိတ္ဝင္တစားရွိရုံမွ်မက ရင္းႏွီးေႏြးေထြးစြာနဲ႔ မိတ္ဆက္ စကားေျပာပါတယ္။ ေက်ာင္းသားမဟုတ္ေတာ့လည္း ဘဝသမားေပါ့ဗ်ာတဲ့။ ဘဝထဲမွာ ကဗ်ာက ရွိတာပါတဲ့။ က်ေနာ့္ကိုလည္း ကေလာင္အမည္ေပးထားတဲ့အတိုင္း ကိုခင္လြန္း ကိုခင္လြန္းပဲ ေခၚေဝၚပါတယ္။ (က်ေနာ္ ကဗ်ာစေရးခါစက ကိုခင္လြန္းဆိုပီး “ကို” တလုံးေရွ႕က ပါပါတယ္)/ ဆရာအဲဒီ့လို ကိုထည့္ေခၚတာကို က်ေနာ္ခံစားရသလိုေျပာရရင္ အင္မတန္မွ သိမ္ငယ္သလုိလို ရွက္ရြ႕ံသလိုလို ခံစားမိပါတယ္။ ဆိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္း မိုးေဝမဂၢဇင္းမ်ဳိး မွာ ေရးျဖစ္ေတာ့ ေရွ႕က “ကို” တလုံးကို ျဖဳတ္ပစ္လုိက္ပါေတာ့တယ္။ ဆရာသမားေတြက "ကို" ႀကီး ထည့္ထည့္ေခၚေနေတာ့ က်ေနာ္အေနၾကပ္လွတာကိုး။ ကိုယ္က ဘာမွ လည္း မဟုတ္ဖဲနဲ႔မ်ားေပါ့။
...

ပုံ-၃

ဒီ့ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ “ဘဝထဲက ရတနာ၊ ရင္ထဲက ကဗ်ာ” ဆိုတဲ့ ဆရာရဲ႕စာေတြကို စာေပစင္ျမင့္ေတြမွာ မၾကာမၾကာ ဖတ္ခ့ဲရပါတယ္။ ဘဝထဲမွာ ကဗ်ာဆုိခဲ့တာကိုး။
ေမာင္သာခ်ဳိနဲ႔တကြ အေစာကေျပာခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ အိပ္မက္ဖူးဆိုတဲ့ စာေပအႏုပညာ မဂၢဇင္းတခု တည္ေထာင္ ထုတ္ေဝျဖစ္တဲ့အခါမွာလည္း ဆရာနဲ႔မၾကာခဏ ဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆရာ့ဆီက က်ေနာ္တုိ႔အိပ္မက္ဖူးမွာေဖာ္ျပခ်င္လုိ႔ ကဗ်ာတပုဒ္ ခ်ီးျမႇင့္ေပးဖုိ႔ သြားပူစာၾကတဲ့အခါ ဆရာေမးခြန္း ထုတ္ခဲ့တာေလးကိုလည္း ခုထိ မွတ္မိေနပါေသး တယ္။ အိပ္မက္ဖူးဆုိေတာ့ အိပ္မက္ မက္ဖူးတာကို ေျပာတာလား….အိပ္မက္ရဲ႕အဖူးေလးေတြကို ေျပာတာ လားတဲ့။ မပြင့္ေသးတဲ့ အဖူးေလးဘဝလားေပါ့။
က်ေနာ္တုိ႔က လူေတြမက္ေနၾကတဲ့ အိပ္မက္ေတြ ဖူးေတာ့ ဖူးေဝေနၿပီလို႔ ယူထားတာပါဆရာဆိုေတာ့ သူ ႀကိဳက္သတဲ့။ ဖူးၿပီး ပြင့္ရမွာေပါ့တဲ့။


ဒီလိုနဲ႔ မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္တုိ႔အိပ္မက္ဖူးမဂၢဇင္း အမွတ္ (၁)မွာ ဆရာရဲ႕ မဂၢဇင္းကဗ်ာရွည္တပုဒ္ ပါဝင္ ပါတယ္။ ဒါ ပထမဆုံးမဂၢဇင္း ကဗ်ာရွည္ တပုဒ္ ျဖစ္သလို ေနာက္ဆုံး ကဗ်ာရွည္တပုဒ္ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါ တယ္။ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ မဂၢဇင္းကဗ်ာရွည္ကို အဲဒီ့တပုဒ္ပဲ ဆရာေရးခဲ့တယ္ ထင္မိလို႔ပါ။ (ဆရာႀကီးေမာင္စြမ္းရည္ရဲ႕စာတပုဒ္မွာေတာ့ ဆရာ့ကိုကဗ်ာရွည္ မေရးခဲ့ဖူးဘူးလို႔ဆိုထားတာ ဖတ္ဖူးပါ တယ္။ ေသခ်ာေအာင္ ျပည္တြင္းက အိပ္မက္အတူ ဖူးခဲ့ၾကသူမ်ားကိုလွမ္းေမးၿပီး ကဗ်ာအမည္နဲ႔တကြ အတည္ျပဳ ရပါအုံးမယ္)


၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္ထိုင္းဘက္ကမ္းကိုလႊြင့္ထြက္လာေတာ့ တေန႔မွာ ဆရာနဲ႔အမွတ္မထင္ ဆုံျပန္ပါတယ္။ မယ္ပဆိုတဲ့ နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ အစြန္တေနရာေပါ့။ ဆရာက က်ေနာ့္ကိုလည္း အမွတ္ မထင္ထား ဘဲ ျဗဳန္းခနဲျမင္လိုက္ေတာ့ အံ့အားသင့္ေနပါေသးတယ္။ ဒီေနရာက သူပုန္ေတြလို႔ေခၚရမယ့္ လူေတြ အေျခခ်ရာေနရာ စခန္းသာမဟုတ္လား။ အဲဒီမွာ စကားစျမည္ေျပာၾကရင္း “မင္းဆိုးကိုိ မိုးႀကိဳးပစ္မယ္” ဆိုတဲ့ေႂကြးေၾကာ္သံနဲ႔ ထုတ္ေဝေနတဲ့ မိုးႀကိဳးဆိုတဲ့သတင္းစာမွာ အယ္ဒီတာလုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ကို ဆရာေျပာခဲ့တာက “ အင္း ..ဗမာျပည္မွာတုန္းက ဖူးခဲ့တဲ့အိပ္မက္က ဒီေရာက္ေတာ့ ပြင့္ၿပီေပါ့ ” တဲ့။
...

ပုံ-၄

၂၀၀၆-မွာ အေမရိကားမွာေနေနရတဲ့ဆရာ သားတပည့္ေတြရွိရာ ထိုင္းနယ္စပ္ကိုေရာက္ျပန္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဆုံၾကျပန္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြမ်ဳိးဆက္သစ္ေတြမ်ားလွတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ သတင္းစာတုိက္ (ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္သည့္ သတင္းေအဂ်င္စီတိုက္) မွာ ဆရာ့ကို ၾသဝါဒအေနနဲ႔ စာေပအႏုပညာဆိုင္ရာ စကားေတြခ်ီးျမႇင့္ေပးဖို႔က်ေနာ္က ဖိတ္ေခၚတဲ့အခါ ဆရာက လက္ခံၿပီး ေဟာေျပာပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔သတင္းစာတုိက္သာမက ထိုင္းနယ္စပ္ၿမိဳ႕ေလးမွာ ရွိေနတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားစာေပသမားေတြ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားေနတဲ့ အင္အားစုေတြ တက္ေရာက္ နားေထာင္ၾက ပါတယ္။ အဲဒီ့ေန႔ (၇၊ ၆၊၂၀၀၆) ဆရာေျပာခဲ့တဲ့အထဲမွာ က်ေနာ္အဖြင့္မွာေျပာခဲ့သလို … “ တကယ္ၾကေတာ့ ကဗ်ာဆရာဆိုတာ ပညာရိွ မဟုတ္ပါဘူး၊ ခံစားသူ သက္သက္ပါပဲ ” စကားကိုေျပာခဲ့တာပါ။
က်ေနာ္တုိ႔လို ပညာေရးမွာ ခမ္းနားႀကီးက်ယ္မႈမရွိခဲ့တဲ့လူေတြအတြက္ ဆရာ့အဆိုဟာ ဆြဲယူၿပီး ကာဗာလုပ္စရာျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ ပညာရွိနဲ႔ အတန္းပညာကိုေတာင္ က်ေနာ္တို႔ျဖင့္ မခြဲျခားတတ္ေတာ့ ပါဘူး။ ပညာေတြတတ္မွ ကဗ်ာေရးရပါသလားလုိ႔ ပညာတတ္မ်ားလည္း ဆင္ျခင္ေပးၾကပါကုန္။
...

ပုံ-၅
၂၀၀၇ မွာ ဆရာဆုံးပါတယ္။ ထိုင္းနယ္စပ္ ေတာေတာင္ထူထပ္လွတဲ့ ဒုကၡသည္စခန္းတေနရမွာ အဲဒီ့ သတင္းကိုၾကားၾကရေတာ့ ဆရာ့သားသမီးတပည့္တပန္းေတြဟာ ဆရာ့ကိုလြမ္းဆြတ္တသမႈနဲ႔အတူ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳပြဲနဲ႔ ေအာက္ေမ့ပြဲေလးလုပ္ၾကပါတယ္။ ဆရာ့ကဗ်ာေတြ ရြတ္ၾက ဖတ္ၾက မ်က္ရည္က် ခဲ့ၾကပါတယ္။ 

ေနာက္တႏွစ္ ၂၀၀၈ ဇန္နဝါရီေရာက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ကေန နယ္စပ္ကိုေရာက္လာတဲ့ ကဗ်ာ ဆရာေအာင္ေဝးအပါအ၀င္ နယ္စပ္ အေျခစိုက္ စာေပသမားေတြကို ဖိတ္ေခၚၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ေခတၱ နားခုိရာ ဒုကၡသည္စခန္းေလးမွာ စာေပေဟာေျပာပြဲတခု လုပ္ပါတယ္။ 


အဲဒီေန႔က ဇန္နဝါရီ ၂၂ ။ ျမန္မာလုိ က ျပာသိုလျပည့္ေန႔။ တခါ ဆရာဆုံးတာ တႏွစ္ျပည့္ေျမာက္တဲ့ေန႔။
ေဟာေျပာခဲ့တဲ့ဆရာမ်ားက နယ္စပ္ကို မၾကာခင္ကမွေရာက္လာတဲ့ ခရမ္းျပာျမင္းရိုင္းႀကီး ေအာင္ေဝးန႔ဲ နယ္စပ္အေျခစိုက္ ေတာ္လွန္ေရး စာေရးဆရာ ကၽြန္းျပန္ႀကီး ရဲေဘာ္ေရွာင္း၊ ကဗ်ာအုိးေဝဆရာအေက်ာ္ ၿငိမ္းေဝနဲ႔ ဆရာမခိုင္မာေက်ာ္ေဇာတို႔ပါ။ စာေပေဟာေျပာပြဲကို က်ေနာ္က “လမင္းငါးစင္း လင္းတဲ့ ည” လို႔ အမည္ေပးပါတယ္။ 


ေဟာေျပာတဲ့ဆရာမ်ားရယ္ ျပာသိုလျပည့္ညႀကီးရယ္ ေတာျမိဳင္ႀကီးထဲက လ်ပ္စစ္မီးကင္းမဲ့တဲ့ ဒုကၡသည္ စခန္းထဲမွာ အၿပိဳင္လင္းေနၾကတယ္လို႔ ဆိုလိုတာေပါ့ခင္ဗ်ာ။
..
အဲဒီ့ေန႔ဟာ က်ေနာ္ေစာေစာကေျပာသလို ဆရာ့ကြယ္လြန္ျခင္းႏွစ္ပတ္ လည္ေန႔လည္းျဖစ္ေန၊ စာေပ ကဗ်ာေတြနဲ႔ ဖုံးလႊမ္းေနမယ့္ ညလည္းျဖစ္ေနမွာမို႔ ေဟာေျပာပြဲစင္ျမင့္ရဲ႕တေနရာမွာ အမွတ္တရ သေကၤတ အျဖစ္ က်ေနာ္ဟာ ဖန္မီးအိမ္ေလးတလုံးကို ထြန္းညိႇထားခဲ့ပါတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီ့ဖန္မီးအိမ္ေလးက ကဗ်ာဆရာ ခင္ရင္ေမာင္ (ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း စက္မႈေက်ာင္းသား ကိုေစာမင္းထုိက္ေက်ာ္) တု႔ိ ေမာင္ႏွံရဲ႕ မဂၤလာဦးလက္ေဆာင္ ဖန္မီးအိမ္ေလးပါ။
..
အခုေတာ့ က်ေနာ္ဟာလည္း ပင္လယ္အတန္တန္ ျမစ္ယံအသြယ္သြယ္ျခားရာ ကမၻာမွာ ေရာက္ေနၿပီ။ ဆရာ့ကိုလြမ္းဆြတ္လွေသာ္လည္း က်ေနာ့္ အလြမ္းကို ေဝမွ်ခံစားမယ့္ လူက မရွိသေလာက္။
ပင္လယ္ထဲ ေရငတ္ ဆိုတဲ့စကားမွန္လြန္းပါဘိေတာင္းဆရာရယ္…
ဆရာကြယ္လြန္ျခင္း ၈ ႏွစ္ေျမာက္ ေန႔မွာေတာ့ ဒီစာနဲ႔ က်ေနာ့္ရင္ထဲ ဖန္မီးအိမ္ေလးထြန္းညိႇလ်က္သာ ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္ဆရာ။

.......
ဓာတ္ပုံမ်ား။ ။ 
၁ -ဆရာနဲ႔ မွင္စာေလးလိုမဲမဲသဲသဲျဖစ္ေနတဲ့က်ေနာ္။ ၂။ မိုးႀကိဳးသတင္းစာတိုက္ စာေပစကားဝင္းအၿပီး မိုးႀကိဳးအဖြဲ႔သားမ်ားနဲ႔ အမွတ္တရ။ ၃။ ႏို႔ဖိုးဒုကၡသည္စခန္းမွာလုပ္တဲ့ စာေပေဟာေျပာပြဲေၾကာ္ျငာ၊ ၄။ စာေပေဟာေျပာရင္း လႊြမ္းမိုးသီခ်င္းနဲ႔ အမွတ္ျပည့္ရသြားတဲ့ ကဗ်ာဆရာမ ခုိင္မာေက်ာ္ေဇာ။ ၅။ လြမ္းမိတဲ့တရား ဆိုၿပီး ဒုကၡသည္ေတြၾကား လႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ ဆရာေအာင္ေဝး။
- မွတ္ခ်က္- ဆရာၿငိမ္းေဝ(ကဗ်ာအိုးေဝ) ဓာတ္ပုံကို အလြယ္တကူရွာမရတဲ့အတြက္ ထည့္မေပးလိုက္ႏိုင္တဲ့အေပၚ ေတာင္းပန္အပ္ပါတယ္။
....
-ယခုအမွတ္တရ စာကိုမုိးမခမွာ တင္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။

Tuesday, January 10, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ နရီမင္း၊ မင္းလြင္ႏွင့္ သင္းရည္လြင္တုိ႔၏ကဗ်ာမ်ား

တတိယကမၻာ၏ထြက္ကုန္မ်ား
KT#
ကဗ်ာဆရာ၊ဖာသည္နဲ႔ အ႐ူးအမ်ဳိးမ်ဳိးကပဲ
ငါတို႔တတိယကမၻာရဲ႕ထြက္ကုန္ေတြလား။
ေသခ်ာတာက
အဆင္​​ေျပေနသူေတြဟာ ကဗ်ာမေရးဘူး၊
ဖာခံမစားဘူး၊႐ူးမသြားဘူးဆိုတာပဲ။
``အဆင္မေျပမႈေတြ အစီအစဥ္​က်နလြန္းတဲ့´´လို႔
ေရးခဲ့တဲ့ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ဟာ အဆင္မေျပခဲ့ဘူး။
ငါတို႔ညီမေတြ ဖာခံစားေနရၿပီး
ငါတို႔ညီ​ေလးေတြ ႐ူးသြားၾကတယ္။
မတူပါဘူး သူငယ္​ခ်င္​း
မင္း ကဗ်ာေရးတယ္ဆိုတာ
ပိုၿပီးအဆင္ေျပေအာင္ ေလာ္ဘီလုပ္ဖို႔။
မင္းမိန္းမ သူမ်ားနဲ႔ သြားအိပ္တာနဲ႔
မင္းသားေလး ေဆးစြဲၿပီး ႐ူးသြားတာေတြက
သူတို႔ကို အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေလာက္ေအာင္
မင္းက အဆင္​​ေျပလြန္းေနလို႔ပါ။
ကဗ်ာဆရာအတု၊ ဖာသည္အတုနဲ႔
အ႐ူးအတုေတြေပါ့ကြာ။
အစစ္ေတြအားလုံးဟာ
ဘဝနဲ႔ ရင္းခဲ့ရသူခ်ည္းပါ။
အဆင္​​ေျပေနသူေတြနဲ႔ အဆင္မေျပသူေတြ
သူတို႔အၾကားက တိုက္ပြဲကပဲ
ဒီကေန႔ေခတ္ရဲ႕ လူတန္​းစားတိုုက္ပြဲေပါ့။
ဘာပဲျဖစ္​ျဖစ္​
ပထမကမၻာကလူေတြဟာ
တတိယကမၻာကလူေတြအေပၚ
အျမင္အတုေတြနဲ႔ ၾကည့္ျမဲပါ။
အစစ္မွန္သမွ် ဘဝနဲ႔ရင္းရတယ္ဆိုတာ
ငါတို႔ ယုံၾကည္ထားဆဲအရာပါ။

နရီမင္း
၁၀- ၁- ၂၀၁၇
..
စီတန္းလွည့္လည္ပြဲ
KT#
ငါ ေစ်းဝယ္စင္တာကအထြက္
စီတန္းလွည့္လည္သူေတြနဲ႔ဆံုခဲ့
ငါ့ မ်က္လံုးက နည္းနည္းမႈန္ေတာ့
သူတို႔အလံေတြ တံဆိတ္ေတြ
ဗီႏိုင္းစာသားေတြ မသဲကြဲဘူးေပါ့
ဒါေပမဲ့ ငါခံစားမိ
ေဆာင္းညေနခင္း ေနေရာင္ဟာ
လမ္းမေပၚက ရုတ္တရက္ေပ်ာက္သြား
တလမ္းလံုး သုႆန္တစျပင္ပမာ
အသံခ်ဲ႕စက္က အသံေတြဟာ 
လမ္းေပၚဖိတ္လွ်ံက် အညီႇအေဟာက္မ်ားျဖစ္
ေအာ္ဂလီဆန္စရာ အနံ႔ေထာင္းေထာင္းထလို႔
ညစ္ပုတ္ပုတ္ အကြက္ေတြေပက်ံခဲ့တယ္
အဲဒါ ဇြမ္ဘီေတြေလ စီတန္းလွည့္လည္ေနတာ
တကၠစီသမားက နွာေခါင္းပိတ္ၿပီးေျပာတယ္
သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ဝိညာဥ္ေတြကို မိစာၦႀကီးဆီ
ယဇ္ပူေဇာ္ၿပီး ဇြမ္ဘီျဖစ္လာသူေတြတဲ့
ဒီကမာၻမွာ ေကာင္းျမတ္ျခင္းတရားေတြ
မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ငါခံစားမိတဲ့အထိပဲ
တလမ္းလံုးဟာ အေမွာင္နက္ထဲေရာက္လို႔
က်က္သေရမဂၤလာဆိုတဲ့ စကားလံုးကို
မွတ္ဉာဏ္ထဲ ေပ်ာက္မသြားေအာင္ 
ငါအႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ ရြတ္မိရဲ႕
ေနာက္တလမ္းက ေမာင္းဗ်ာလို႔
တကၠစီသမားကို ေျပာလိုက္တယ္
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ဇြမ္ဘီတေကာင္
သူ႔ရဲ႕ မဲညစ္ညစ္ ႏွလံုးကို လက္ကကိုင္ၿပီး
တရားေသာ မိစာၦႀကီးသို႔လို႔ ေအာ္ေနတာ ေတြ႔ရတယ္။

မင္းလြင္
လူသတ္သမား
KT#
 ဇာတ္လမ္းက အပ်က္ပ်က္ပဲ
သူက
အေလာင္းကို စနစ္တက်ဝွက္ခဲ့မွာဆိုၾက ။
ေလ့က်င့္ထားတဲ့တရားခံလို
လက္ေဗြရာ သိမ္းဆည္းမထားဘူး ။
သတင္းလိုက္ေခြးေတြ
ရာဇဝင္လူဆိုးေတြ
ၿမိဳ႕အဝင္ အထြက္ေတြ
ေစာင့္ၾကည့္ ကင္မရာေတြ
သည္ၾကားထဲ ကင္းလိပ္ေရွာလို
သြက္သြက္လက္လက္ ။
ခုေလာက္ဆို
တျခားတေနရာမွ်ားေနေတာ့မယ္
သူဟာ အသံတိတ္ေသနတ္
တိုက္ခၽြတ္ေနေရာ့မယ္
သတင္းထဲ
တပတ္ေလာက္ေၾကညာေနအံုးမယ္
ၿပီးေတာ့ သစ္တံုးတတံုးလို
သူရပ္ေနအံုးမယ္
ပါးစပ္ေတြလည္း ၿငိမ္သက္ေနေတာ့မယ္ ။

သင္းရည္လြင္

Monday, January 2, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ ဝါက်ျဖဴ ႏွင့္ လင္းမိုးေစြတို႔၏ ကဗ်ာမ်ား

က်မရယ္...ညရယ္...အေမွာင္ရယ္
Art Tattler
က်မရဲ႕နေဘးမွာ
ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ညဟာ
ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြးအစြန္းထြက္ေတြထဲက
တခ်က္တခ်က္ ေခြးအူသံလို
ေထာင့္စြန္းက် ေဟာက္သံေတြကလြဲလို႔ေပါ့ ။

က်မရယ္...ညရယ္...အေမွာင္ရယ္
အိပ္ရာခြဲအိပ္လိုက္ၿပီးကတည္းက
အခ်ိန္ရဲ႕ေလးလံမႈ လ်စ္လ်ဴရွဳမႈေတြ
တစုံတခုကို တစုံတရာက
မွားယြင္းျပစ္လိုက္ၿပီး
မသိမသာ ဖိနပ္ဦးလွည့္လိုက္တယ္
အမွန္တရားဆီလိုလိုေမးတင္ရင္း
ညဟာ ညီႇနံ႔ထဲ စိုက္က်သြားျပန္ၿပီ။

တေန႔တာရဲ႕ဆာေလာင္ေနတဲ့ ညိႇဳ႕ယူဖမ္းစားမႈေတြ
အလင္း အစိုးရရုံးစိုက္ရာေတြဆီက ထြက္လာၾကၿပီလား
က်မရယ္...ညရယ္...အေမွာင္ရယ္
အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းပုံသ႑ာန္ျပဳလမ္းေၾကာင္းထဲမွာ
ေရဒီယိုရဲ႕နံနက္ဦးၾကက္တြန္သံကို နားစြင့္ေနခဲ့ၾကရ။ ။


ဝါက်ျဖဴ
 ...
 ျပတ္စဲျခင္း
Squarecylinder.com
တန္ဖိုးဆိုတာ
ျမတ္ႏိုးမႈ ၊ အသံုးဝင္မႈအေပၚမွာ
မူတည္တယ္။

ျပန္ မေကာက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး
နံေဘးမွာခ်ထားတဲ့
စာရြက္လိပ္ေလး
မ်က္ႏွာက်က္က
ပန္ကာေလေၾကာင့္
အေပၚကေန
ေအာက္
လြင့္က်သြားတယ္၊

ေကာက္ေပးမယ့္သူမရိွဘဲ
ေအာက္ကေနအေပၚကို ေရာက္မလာႏိုင္ဘူးေလ။

တနဂၤေႏြေန႔ဟာ
စာရြက္လိပ္ေလးလို
လြတ္လပ္ေပါ့ပါးေနပါၿပီ။

လင္းမိုးေစြ
၁၈.၁၂.၂၀၁၆
 

k

သစ္ခက္သံလြင္ ႏိုင္ငံရပ္ျခား ကဗ်ာ၊ ေဇာ္ေဇာ္ထြန္း ဘာသာျပန္- ေလာရင့္ဖာလင္ဂတ္တီ၏ "အတြင္းခံ"

အတြင္းခံ
Lawrence Ferlinghetti









မေန႔ညက က်ဳပ္ေကာင္းေကာင္းအိပ္မရခဲ႔ဘူး
အတြင္းခံအေၾကာင္းစဥ္းစားေနတာဗ်
စိတ္ကူးထဲက အတြင္းခံစဥ္းစားခန္း
ရပ္ပစ္ဖူးသလားလို႔
အဲဒီ႔အထဲ ခင္ဗ်ားလက္ႏႈိက္လို႔ကေတာ့ တုန္လႈပ္ဖြယ္ျပသနာတခ်ဳိ႕မ်ားလာတယ္
အတြင္းခံဆိုတာ
က်ဳပ္တို႔ဝတ္ဖို႔လိုအပ္တဲ႔အရာ
လူတိုင္းအတြင္းခံတမ်ိဳးမ်ိဳးေတာ့ဝတ္တယ္
က်ဳပ္ထင္တယ္ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးလည္းဝတ္တယ္
လူးဇီအဲ႔နာၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္လည္းဝတ္တယ္
ဟိုတေလာက တီဗီထဲ သူ႔ကိုျမင္ရတာ
အတြင္းခံအက်ပ္ႀကီးဝတ္ထားတာအေသအခ်ာ
သူအေတာ္ ေနမထိထိုင္မထိရယ္
အတြင္းခံက ခင္ဗ်ားကိုတကယ္ကို ကသိကေအာက္ျဖစ္ေစႏိုင္ပါရဲ႕
က်ားဝတ္ေရာမဝတ္အတြင္းခံ ေၾကာ္ျငာေတြ
ခင္ဗ်ားျမင္ဖူးၿပီးသား…
အရမ္းတူ …ဒါေပသိ အေတာ္ေလးထူးျခားသဗ်
မိန္းမဝတ္ေတြက ပစၥည္းေတြ တြန္းထိန္းထားတယ္
ေယာက္်ားဝတ္ေတြက ပစၥည္းေတြကို ခ်ဳပ္ထားတယ္
အတြင္းခံဆိုတာတခုတည္းေသာအရာ
ေယာက္်ားနဲ႔မိန္းမအၾကားမကြဲျပားတဲ႔ဘံုပစၥည္း
အတြင္းခံဟာ က်ဳပ္တို႔ၾကားက ရွိသမွ်အရာရာ
သရီးကာလာပံုေတြမွာခင္ဗ်ားလည္းျမင္ဖူးတာပဲ
ဝန္းပတ္ထားတဲ့ခြၾကားနဲ႔အတူတူ
အပိုစြမ္းအားရွိတဲ႔ေနရာေတြကိုျပဖို႔…
ျပီးေတာ့ နည္းသံုးနည္းနဲ႔ဆြဲဆန္႔ပစ္လို႔ရတယ္ဆိုပဲ
လႈပ္ရွားမႈေတြရဲ႕အျပည္႔အဝလြတ္လပ္ေရးကို ကတိျပဳေနၾကရင္းနဲ႔ေပါ့
အယံုသြင္းမခံနဲ႔
ဒါက ႏွစ္ပါတီစနစ္ေပၚအေျခခံတဲ့ကိစၥ
အဲဒီစနစ္က ေရြးခ်ယ္ခြင့္ သေဘာရွိခြင့္ျပဳေပးမွာေတာ့မဟုတ္
အရာဝတၳဳေတြဖြဲ႔စည္းထားတဲ႔နည္းနဲ႔ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေေပါ့
အေမရိကားကေတာ့သူရဲ႕အတြင္းခံထဲမွာ တညတာလံုးရုန္းကန္ေနရွာရဲ႕
ေနာက္ဆံုးေတာ့ အတြင္းခံက အရာရာကိုထိန္းခ်ဳပ္ပစ္ေတာ့တာ
အဝတ္အစားေတြရဲ႕ေအာက္ဆံုးအလႊာကိို က်ဳပ္ ဥပမာေပးခ်င္ရဲ႕
ဒါကတကယ္ပဲ ေျမေအာက္အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕
ဖက္ဆစ္စနစ္စစ္စစ္
လူေတြကို တခုခုနဲ႔အယံုသြင္းပစ္ဖို႔
ခင္ဗ်ားလုပ္ႏိုင္တာ မလုပ္ႏိုင္တာကို ေျပာတဲ႔အမွန္တရား
ဗိုက္ခ်ပ္ခါးစီးမင္းေရွာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားဖူးသလား?
အၾကမ္းမဖက္တဲ့လႈပ္ရွားမႈက
တခုတည္းေသာ အေျဖျဖစ္ႏိုင္ပါရဲ႕
ဂႏၵီက ခါးခ်ည္အတြင္းခံမ်ိဳးဝတ္ခဲ့ဖူးလား?
ေလဒီမာ့(ခ)ဘက္(သ)ေရာ ဝတ္ခဲ႔သလား ?
မာ့(ခ)ဘက္(သ) အိပ္ေနတုန္းအသတ္ခံရတာ အဲဒါေၾကာင့္လား?
ေနာက္ၿပီး အဲဒီ႔အစြန္းအကြက္ကသူမအျမဲေလွ်ာ္ေနတဲ႔အရာ
တကယ္ပဲ သူမ အတြင္းခံထဲမွာရွိခဲ႔သလား?
ေမာ္ဒန္အဲန္ဂလိုဆဲ႔(ခ)ဆန္မိန္းမေတြဆီမွာ
ျပစ္ဒဏ္အစြဲအလန္းႀကီးႀကီးေတြရွိကိုရွိရမယ္
အျမဲေလွ်ာ္တယ္ ဖြတ္တယ္ ေလွ်ာ္ဖြတ္တယ္
အစြန္းအကြက္ေတြအေရာင္အဆင္းမရွိေအာင္ပဲ
အတြင္းခံမွာအစြန္းကြက္ေလးေတြရွိေနတာက အေတာ္မသိုးမသန္႔ျဖစ္စရာ
အေဖာင္းေတြနဲ႔အတြင္းခံက အေတာ္တုန္လႈပ္စရာ
ႀကိဳတန္းေပၚလွမ္းထားတဲ႔ အတြင္းခံက လြတ္လပ္ေရးအလံႀကီး
တစံုတေယာက္က သူရဲ႕အတြင္းခံလြတ္သြားတာနဲ႔
တေနရာမွာေတာ့ ဝစ္လစ္စလစ္ …
ကယ္ေတာ္မူၾကပါဗ်ဳိ႕
ဒါေပမဲ့ စိတ္မပူၾကနဲ႔
အခုခ်ိန္အထိ လူတိုင္းဟာ အတြင္းခံဝတ္လ်က္ပါဗ်
မိေမြးတိုင္းဖေမြးတိုင္းျဖစ္တဲ႔အထိေတာ့ေသာင္းက်န္းမွာမဟုတ္…
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ကဗ်ာဆိုတာစိတ္ေစတသိက္ရဲ႕အတြင္းခံ
အတြင္းခံက အမွားအစုလိုက္အပံုလိုက္ကို
ဖံုးဖိေပးေနတုန္း…
ဘူမိအနက္အရဆိုရင္
ထူးဆန္းေထြလာအနည္က်ေက်ာက္ေတြ နားလည္ရခက္တဲ႔ အက္ေၾကာင္းေလးေတြ
တကယ္လို႔ က်ဳပ္သာခင္ဗ်ားေနရာမွာဆိုရင္
ေဆာင္းဝတ္အေႏြးထည္ဆိုက္ႀကီးတစံု အပိုထားခ်င္ပါရဲ႕
အဲဒီသာယာလွပညခ်မ္းဆီ အဝတ္ အဝတ္ဗလာက်င္းၿပီးမသြားမိေစနဲ႔ဗ်ဳိ႕
ၿပီးေတာ့ ဒီလိုအခ်ိန္အတြင္း
တည္ၿငိမ္ ေႏြးေထြး ေျခာက္ေသြ႔ပါေစ
အေရးမပါတာေတြကို
အေလာတႀကီး ကိုယ္ကိုကိုယ္ ထိခိုက္ေၾကကြဲေစတာက အဓိပၸာယ္မဲ႔သဗ်ာ
ဂုဏ္သေရရွိရွိ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္စမ္းပါ့
ေဝ့စကုတ္ထဲ လက္ထည့္ၿပီး
စိတ္မလႈပ္ရွားေစနဲ႔
ေသျခင္းတရားက စိုးမိုးမရဘူး
အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္ အခ်စ္ေလးေရ
ငါတို႔ေတြ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ေပါ့ေပါ့ပါးပါး မဟုတ္ေတာ့ဘူးကြာ
ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ေတာ့မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔ ။



ေဇာ္ေဇာ္ထြန္း
မူရင္း -ေလာရင့္ဖာလင္ေဂတီ( Lawrence Ferlinghetti )
“Underwear” from "Staring from San Francisco”.
----------------------------------------------------------------------------------------------
ေလာရင့္ဖာလင္ဂတ္တီ (LawrenceFerlinghetti)

ေလာရင့္ကို ၁၉၁၉မွာ ယြန္ကာ (Yonkers) နယူးေယာ့မွာေမြးတယ္။ ငယ္ဘဝကို ျပင္သစ္မွာ ျဖတ္သန္းတယ္။ ဘီေအဘြဲ႔ကိုေတာ့ေျမာက္ကာရုိလိုင္းနားတကၠသိုလ္ (University of North Carolina) ကရျပီး အမ္ေအကိုေတာ့ကိုလံဘီယာတကၠသိုလ္ (Columbia University) က ရတယ္။ ေဒါက္တာဘြဲ႔ကိုေတာ့ ေဆာဘြန္း(Sorbonne) က ရခဲ့တယ္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္မွာ အေမရိကန္ေရတပ္ ထဲကို အမႈဝင္ထမ္းတယ္။ နကာဆာကီ(Nagasaki) ၿမိဳ႕ဗံုးမက်ခင္ အခ်ိန္ထိ အဲဒီမွာ သူရွိေနတယ္။ ၁၉၅၁ မွာ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားတေယာက္ သမီးတေယာက္ ရတယ္။ ၁၉၅၃ မွာေတာ့ ဖာလင္ဟက္တီဟာ ပီတာမာတင္ (Peter Martin) နဲ႔ပူးေပါင္းၿပီး ”ၿမိဳ႕ေတာ္အလင္း” (City Lights) မဂၢဇင္းကို ထုတ္ေဝတယ္။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီမဂၢဇင္းကိုပံ့ပိုးဖို႔ ဆန္ဖရန္စၥကိုမွာ (City Lights) စာအုပ္တိုက္ ကို ထူေထာင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ စာအုပ္ထုတ္ေဝေရးေတြ ဆက္တိုက္လုပ္လာခဲ့တယ္။ Beat လႈပ္ရွားမႈအတြက္ေတာ့သူတို႔ စာအုပ္တိုက္ဟာ အသည္းႏွလံုးပါပဲတဲ့။

ဆရာႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ကက္နက္ရီးေရာ့ (Kenneth Rexroth)၊ ဂယ္ရီဆန္ဒါး (Gary Snyder)၊ အယ္လန္ဂ်င္းဇဘတ္ (Allen Ginsberg) နဲ႔ ဂ်က္ကာ႐ိုးေလ့ (Jack Kerouace) စာအုပ္ေတြကို ထုတ္ေဝေပး ခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ကဗ်ာေတြဟာလားရစ္ (Lyric) ဟန္နဲ႔ ဇတ္ေၾကာင္းျပန္ပံုစံ (Narrative Tradition) ကို အေျခခံတယ္လို႔ေဝဖန္သူမ်ားကဆိုတယ္။ သဘာဝတရားရဲ႕အလွ (Beauty of Natural World) ၊ ဘဝရဲ႕အေမာ(Tragicomic Life)၊ အေျခခံလူတန္းစားရဲ႕ဘဝ(Life of common man)၊ အိပ္မက္(ဝါ) စိတ္ကူး(The Dream) နဲ႔ ဒီမိုကေရစီအေပၚသစၥာေဖာက္ျခင္း (သို႔) အယံုအၾကည္မဲ့ျခင္း (Betrayal of Democracy) ကိုကိုယ္စားျပဳတယ္လို႔ ဆိုတယ္။ သူဟာ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို ”မမွ်တျခင္း” လို႔ခံယူသူလညး္ျဖစ္ရဲ႕။ တခ်ဳိ႕ကဗ်ာေတြမွာ အဲဒီလူတန္းစား ကြာဟခ်က္ကို ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္တယ္။ သူ႔ရဲ႕အထင္ရွားဆံုး သာဓကကေတာ့ ”ထရပ္ကားေပၚက အမႈိက္ေကာက္သမားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ မာစီးဒီးထဲကလွပတဲ့ လူႏွစ္ေယာက္” (Two Scavengers in a Truck, Two Beautiful People in a Mercedes) ဟာ ထင္ရွားတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဒီကဗ်ာက သူ႔ရဲ႕အေကာင္းဆံုးလို႔ ဆုိတယ္။ အဲဒီကဗ်ာကိုအဂၤလန္မွာ GCSE(A)LEVEL သင္ရိုးအျဖစ္ ျပ႒ာန္း ခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ေခြး (Dog) နဲ႔ေစာင့္ေနပါသည္ (I am waiting) ကို ပိုၿပီး ႀကိဳက္တယ္။ ေနာက္ၿပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီ(Underwear)ကို ဖတ္ရေတာ့ သူ႔ရဲ႕အေတြးဟာ ေဖာက္ထြက္ေတြးတဲ့ အေတြး (သို႔) ရႈေထာင့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာတစံုတေယာက္နဲ႔ ေလာင္းေၾကးထပ္ရဲတဲ့အထိ ခိုင္မာလာခဲ့ တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အဘိုးသာ အသက္ရွင္လ်က္ရွိရင္ေလာရင့္ရဲ႕ အရြယ္ကိုေရာက္ပါၿပီ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကဗ်ာ တည္ေဆာက္ပံုနဲ႔အေတြးကေတာ့ အၿမဲလတ္ဆတ္မွန္ကန္ေနတုန္းပါပဲ။ သူ႔ေရးဟန္ဟာ ျမန္မာကဗ်ာဆရာေတြနဲ႔ အေတာ္ေလးကို နီးနီးစပ္စပ္ ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္အျမဲတမ္းဖတ္ခ်င္၊ ဘာသာျပန္ခ်င္ေနတဲ့ကဗ်ာေတြဟာ ေလာရင္႔ရဲ႕ကဗ်ာေတြပါပဲ။ သူ႔အေပၚဘယ္သူေတြမ်ားလႊမ္းမိုးခဲ့ပါလိမ့္ဆိုတဲ့ေမးခြန္းကို အေျဖရွာၾကည့္ေတာ့ ကဗ်ာဆရာ တခ်ဳိ႕ကိုသြားေတြ႔တယ္။ သူႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာဆရာေတြကေတာ့ အဲလီေယာ့ (T.S Eliot)၊ အက္ဇရာေပါင္း(Ezra Pound)၊ အီးအီးကမ္းမင္း (e.e. Cummings)၊ အိပ္ခ်္ဒီ (H.D)၊ မာဆာပေရာက္(Marcel Proust)၊ ခ်ာလီေဘာ္ဒီလာရီ (Charles Baudelaire)၊ အပိုလီနယ္လီ (Gvillaume Apollinaire)တို႔ ျဖစ္တယ္ဆိုတာေတြ႔ရတယ္။ ဆန္ဖရန္စၥကိုကလမ္းတလမ္းကို ေလာရင့္ နာမည္ေပးၿပီးဂုဏ္ျပဳခဲ့တယ္။ ဒါဟာ အဲဒီၿမိဳ႕မွာ ကဗ်ာဆရာအမည္နဲ႔ပထမဦးဆံုးေပးခဲ့တဲ့ လမ္းျဖစ္တယ္လို႔ဆိုတယ္။ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနတဲ့ မုတ္ဆိတ္ေမြး၊ စူးရွတဲ့မ်က္လံုးနဲ႔ဦးထုပ္ ခပ္ဝိုင္းဝိုင္း တလံုးကို ခပ္ငိုက္ငိုက္ေဆာင္းတတ္တဲ့ ေလာရင့္ကိုေတြ႔ရင္”သက္ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ဖို႔ ဘုရားသခင္ ေစာင္မပါေစ” လို႔ ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္စား ခင္ဗ်ားတို႔ဆုေတာင္းေပးခဲ့ၾကပါ။ ေလာရင့္ရဲ႕နာမည္မပါပဲ (Beat Generation) ကိုစာလံုးေပါင္းဖုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။ယခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူက စာအုပ္ဆိုင္ကို လည္ပတ္ေအာင္လုပ္ျပီး ကဗ်ာကြန္ဖရင့္အတြက္ မၾကာခဏခရီးထြက္ေလ့ရွိတယ္တဲ့။ ဆန္ဖရန္စၥကို ခေရာ္နီကယ္ သတင္းစာအတြက္ ပင္တိုင္ေရးေပးေနတယ္လို႔လဲသိရတယ္။

သူထုတ္ခဲ့တဲ့စာအုပ္ေတြကေတာ့  …

ကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာကမၻာေျမ၏ပံုရိပ္မ်ား(Picture of the Gone World) - စိတ္ကူးထဲကယုန္ကၽြန္းတကၽြန္း (A Coney Island of the Mind) –
သူမ၏(Her) (1960) –
ဆန္ဖရန္စၥကိုမွအစျပဳ၍ (Starting from San Francisco) (1961) - တရားမွ်တမႈကင္းေသာျငင္းခုန္မႈမ်ားႏွင့္ ျဖစ္တည္မႈ (Unfair Arguments with Existence) (1963) - ေန႔တဓူဝကိစၥ(Routines) (1964) -
အရာဝတၳဳမ်ား၏လွ်ဳိ႕ဝွက္အဓိပၸာယ္ (The Secret Meaning of Things) (1969) - တိုင္ရန္နပ္ငွက္မဟုတ္?(Tyrannus Nix?) (1969) –
မကၠဆီကန္ည(The Mexican Night) (1969) –
ေဝးလံေဒသမ်ားသို႔ေနာက္ျပန္ခရီးမ်ား(Back Roads to Far Places) (1971) –
ဖြင့္ထားေသာအျမင္၊ ဖြင့္ထားေသာ စိတ္ (Open Eye, Open Heart) (1973) တို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။


Sunday, January 1, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ မင္းေခ်ာျမင့္၊ ေဆာင္းခူးလက္ ႏွင့္ ထက္လူေအာင္တုိ႔၏ ကဗ်ာမ်ား

အနီးလား အေဝးလား မႈန္တယ္ 
Artsy
အရင္လုိ ရယ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး
အရင္လုိ မရယ္ရေတာ့ဘူး
အရင္လုိ မရယ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး
အရင္လုိ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး

ခ်က္ခ်င္းပဲ တုန္႔ျပန္မႈေတြ
သက္ေရာက္ရာ နယ္ပယ္ေတြ
ခရစ္ေတာ္မေပၚခင္က ႏွစ္ေတြ
အရင္လုိ ဝန္ႀကီးေဟာင္းပါပဲ

အရင္လုိစာသားမ်ားထဲကပဲ
သိပ္အားမရခ်င္ဘူး
အရင္လုိ အတူ႐ွိေနခဲ့ဖူးေပမယ့္
ေနရာလြတ္ကေလးက
အရင္လုိ မဟုတ္ေတာ့

အရင္လုိ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားေအးဆဲ
အရင္လုိ ေႏြးဆဲ
အရင္လုိ ဆတ္ဆတ္တုန္ေနဆဲ
လည္ေခ်ာင္း ထထ နင္ဆဲ

အရင္လုိ အပစ္အခတ္ေတြ မပါေတာ့ဘူး
အရင္လုိ ေခ်ာင္းမျခားေတာ့ပါဘူး
အရင္လုိ ဇာတ္သံမပါေတာ့ဘူး
အရင္လုိ ရယ္မရျပန္ဘူး

အရင္လုိ ကုိယ့္အေၾကာင္း သိပ္မေမးျဖစ္ေတာ့ဘူး
အရင္လုိ မႏွိပ္စက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး
အရင္လုိ မေရာင္းခ်ျဖစ္ေတာ့ဘူး
အရင္လုိ ရြာလုိ႔ မရေတာ့ဘူး

အရင္လုိ ယုတ္မာဆဲ
အရင္လုိ ယူဆေနဆဲ
အရင္လုိ နည္းနည္းေရာထားဆဲ
အရင္လုိ ႏႈတ္ခမ္းေတြ စုိဆဲ
အရင္လုိ နာဖ်ား ေနဆဲ
အရင္လုိ အိပ္ရာထဲမွာပဲ အရင္လို ႏုိးေနဆဲ

မင္းေခ်ာျမင့္

ေဆာင္းမနက္ခင္း 
Culture Type
ေဆာင္းက မနက္ကို
ႏွင္းႏုေလနဲ႔ ခင္းထားတယ္
ႏွင္းဆြတ္ပန္းေတြးနဲ႔ ခင္းထားတယ္
ထုံးစံအတိုင္း
ငွက္သံ ၾကက္သံေလးေတြတပ္ဆင္ၿပီး
ခင္းထားတယ္
မိုးတိမ္ အျပင္အဆင္
ပန္းပြင့္တို႔ရဲ႕အေနအထား
ရနံ႔တို႔ရဲ႕အခ်ိတ္အဆက္
ေလႏုေအးရဲ႕အဝင္အထြက္
တပ္ဆင္ထားပုံအားလုံး
ရႈခ်င္စဖြယ္ခင္းထားတဲ့ ရႈခင္းပဲ
သက္ရွိမ်ားမႏိုးၾကားေသး
ႏိုးၾကားသူရဲ႕စိတ္တို႔
ကိေလသာတို႔မႏိုးထေစရန္
ဂရုျပဳဖို႔
အထိအေတြ႔မရဖူးသူအပ်ဳိစင္လို
မနက္ဟာခင္းထား
သက္ရွိတို႔ရဲ႕ကိေလသာအစြယ္
ကုတ္ျခစ္ရာ နည္းပါးေသာ
အခ်ိန္အခိုက္အတန္႔
"လွတယ္"
ဒီလိုအသံထြက္လို႔အျပစ္ရွိမွာလား
စိတ္ထဲ ႏွင္းေလေတြ ေဝလာတယ္
ျပတင္းေပါက္ထဲ ႏွင္းေလေတြ
ေဝလြင္ ဝင္လာသလိုေလ ျမင္ဖူးစ
ဟုတ္ ။ ။


ေဆာင္းခူးလက္


မီးစြဲေလာင္ေနေသာအေၾကာင္းမ်ား
abstractartlesson.com
အေရာင္းအဝယ္ေကာင္း၍
လူ႔အသက္မ်ား ဆက္လက္ေစ်းက်
သတင္းစာေတြထဲ ေသြးသံတရဲရဲနဲ႔
ခႏၶာေတြမေသခင္
စိတ္ေတြ ေႂကြေႂကြေနရတာေတြ
လမ္းေပၚခ်ခ်ေရးေနၾကတဲ့
မင္းလူမိုက္လားဆိုတဲ႔စကားလုံးေတြ
လြတ္လပ္စြာေတြးေတာခြင့္ဆိုတာလည္း
လူႀကီးခြင့္ျပဳခ်က္လိုပါသလား
ေနနည္းေတြက ရိုးရွင္းပါတယ္
ေသတဲ့အခါေတာ့ ေထာက္ခံစာယူဆဲေပါ့။
ေဖာ့ဖိနပ္ပါးစီးထားတဲ့စားပြဲထိုးေလး
ေရြးေကာက္ပြဲအေၾကာင္းေမ့ထားတယ္
က်ကြဲသြားတဲ့ပန္းကန္ေတြမွာ
သူ႔လစာ တစ္ဝက္ပါသြားလို႔
အာဟာရမျပည့္ဝတဲ့ႏိုင္ငံသားမ်ား
စာအုပ္ဆိုင္ေတြကို မသြားေတာ့တဲ႔အခါ   
ပေယာဂဆရာသတ္လို႔ေသသြားတဲ႔ကေလးငယ္သုံးေယာက္လုိ
ေခတ္ဟာ
ဟိုလူ႔လက္ထဲလည္း စင္းစင္းေသ
ဒီလူ႔ လက္ထဲလည္း စင္းစင္းေသ။


ထက္လူေအာင္
k

သစ္ခက္သံလြင္ တကိုယ္ေတာ္ကဗ်ာ၊ လင္းသက္ၿငိမ္၏ "ကမၻာ" ကဗ်ာမာ်း

လင္းသက္ၿငိမ္၏ ကမၻာ ကဗ်ာမ်ား
 
 Pinterest
 ကမာၻ

စိမ္းလန္းၿပီးျပန္ေျခာက္ေသြ႔ခ့ဲတယ္

ေျခာက္ေသြ႔ၿပီး

ျပန္လည္္စိမ္းလန္းေစခ်င္ပါတယ္


လင္းသက္ၿငိမ္

ကမာၻ

ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းက
ပါးလ်ားလာတ့ဲသစ္ေတာေတြအတိုင္း
ခ်စ္ေမတၱာက
ကုန္ခမ္းလာတ့ဲသယံဇာတေတြအတိုင္း
ၿငိမ္ခ်မ္းေရးက
ဘယ္သူမွမျမင္ဖူးတ့ဲ့ဲနတ္ဘုရား
အတိုင္း
ကမာၻလား
လင္ဆိုးႏွစ္ေယာက္န႔ဲညားၿပီး
သားဆိုးမေအျဖစ္ေန႐ွာတ့ဲ
မုဆိုးမအတိုင္း...။


လင္းသက္ၿငိမ္
8.6.2014

ကမာၻ

တေစၦေမြးသူလို
ကိုယ့္အတတ္ကိုယ္စူးလို႔
ကိုယ့္ႀကိဳးကြင္းကကိုယ့္လည္ပင္းေ
ပၚ
က်က်နနႀကီးေနရာထိုင္ခင္းန႔ဲ
ကိုယ့္ေသတြင္းကိုယ္တူးတာထက္
ယုတ္မာပက္စက္တ့ဲ
နည္းပညာအသစ္အဆန္းမ်ား...
ကမာၻပ်က္ဖို႔
ေမတၱာတရားေတြအရင္ဆံုး
ေသဆံုးႏွင့္ၾကေပါ့...။


လင္းသက္ၿငိမ္


ကမာၻ

ပိုက္ဆံရိွတ့ဲလူေတြအမ်ားႀကီး
ပိုက္ဆံမရိွတ့ဲလူေတြအမ်ားႀကီး
ဦးေႏွာက္န႔ဲနွလံုးသားက ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔မလြယ္ကူ။


လင္းသက္ၿငိမ္


ကမာၻ

ေလထဲက အညစ္အေၾကးမ်ား
ေရထဲကအဆိပ္မ်ား
ေျမႀကီးထဲက အနာတရမ်ား
ေဟာင္းျမႇင္းေသာေနာင္တမ်ားန႔ဲ
ေၾကာက္ရြံ႕ေနတ့ဲ လူမ်ား
အဆိပ္အဆိပ္ခ်င္း မွီတင္းေနထိုင္ၾကေတာ့
ပန္းေတြလည္း ရနံ႔ေတြပိုဆန္းျပားလာေတာ့တယ္။


လင္းသက္ၿငိမ္

ကမာၻ

တျဖည္းျဖည္းန႔ဲေပ်ာ္စရာေတြ႐ွားလာတ့ဲအခါ
နာက်င္ရတ့ဲအျဖစ္အပ်က္ေတြမ်ားမ်ာ
းလာတယ္
အိုဇာတာမေကာင္းတ့ဲကမာၻလို႔
တံဆိပ္ကပ္ရမွာလား
လက္နက္အသစ္အဆန္းန႔ဲစစ္ေတြ
နာမည္အသစ္အဆန္းန႔ဲေရာဂါေတြ
ၿဂိဳဟ္ျပာႀကီးမွာ ရံုခါေနတ့ဲအတိုင္းပါပဲလား
ကမာၻ...။ ။

လင္းသက္ၿငိမ္

ကမာၻ

ကိုယ့္ရင္ကိုယ္ ဗလာက်င္းထားလိုက္ပါ
ဆက္လက္၍ အနာအက်င္ဇာတ္လမ္းမ်ားန႔ဲ
မ်က္ရည္မိုးတိမ္တို႔
အစုလိုက္အျပံဳလိုက္အုပ္စုလိုက္
ပ်ံသန္းေနတ့ဲကမာၻ။

လင္းသက္ၿငိမ္


ကမာၻ

ငိုၾကမယ္ငါတို႔ဆက္ငိုၾကမယ္
ေပ်ာ္စရာေတြအေၾကာင္း
လြမ္းလြမ္းေဆြးေဆြးဖြဲ႔ႏြဲ႔ရင္း
ငိုၾကမယ္ ငါတို႔ေတြငိုၾကမယ္။


လင္းသက္ၿငိမ္
၄၃၁၄

ကမာၻ

ပန္းခင္းကိုေတြ႔ၿပီလားလို႔
မေမးရက္ေတာ့ဘူး
အနိ႒ာရံုေတြထပ္ေနတ့ဲကမာၻ။

လင္းသက္ၿငိမ္