Poems

Powered by Blogger.

Articles

Variety

Latest Release

Wednesday, June 21, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာသုံးသပ္ခ်က္၊ ကိုႏိုင္း၏ "ရန္မကုန္တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္ ေအာ္သံ"



ျပတင္းတံခါးအဖြင့္ ဇာခန္းဆီးအလြင့္( ၁၆ )

ရန္မကုန္တဲ့ၿမိဳ႕ေတာ္ ေအာ္သံ

 ကိုႏိုင္း

ဒီအပတ္ျပတင္းတံခါးကုိဖြင့္ၿပီးၾကည့္လုိက္ေတာ့ လူေတြရဲ႕ ေအာ္သံ ေတြကုိၾကားလုိက္ရပါတယ္။ ေအာ္သံေတြကလည္း ဒုကၡတရားကုိ ႀကံဳေတြ႔လုိ႔ညည္းညူသံေတြကပုိၾကားေနရပါတယ္။ ဘယ္သူေတြညည္းညဴေနၾကတာလည္းလို႔ ျပတင္းေပါက္ၾကားထဲ ကေန ဇာခန္းဆီးကုိ အသာအယာလွပ္ျပီး ၾကည့္လုိက္မိပါတယ္။
          ညည္းညဴသံေတြက ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕အသံပါ လားလုိ႔ဂရုဏာသက္စြာ ျမင္ေတြ႔လုိက္ရပါတယ္။ ဒီလူေတြက ၿပီးခဲ့ တဲ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္က လန္းဆန္းတက္ႂကြေနခဲ့ၾကတဲ့ ျပည္ သူေတြပါပဲ။ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ကုိတိုက္ပြဲဝင္ဖို႔စစ္ေျမျပင္ဆီကုိ အေရာက္ ခ်ီတက္ေနခဲ႔ၾကတဲ့ အနီေရာင္အလံေတြလႊင့္ထူခဲ့တာ ကုိျပန္ျပီးျမင္ေယာင္ေနပါတယ္။ ဒီစစ္အာဏာရွင္ေတြကုိျမန္မာ့နိုင္ငံ ေရး စစ္ေျမျပင္မွာ အျပဳတ္တိုက္ဖို႔အတြက္ ရဲရင့္ခဲ႔ၾကတယ္။ ဒုကၡေတြကလြတ္ေျမာက္ဖို႔ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြ အျပည့္ထားခဲ႔ၾက တယ္။ တပ္ဦးကစစ္ အာဏာရွင္ေတြကုိ ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲဝင္မယ့္ ေသနာပတိခ်ဳပ္ကုိ ယုံၾကည့္မႈအျပည့္ေပါ့။
          ဒီလိုေမ်ွာ္လင့္ယုံၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႔ ညာသံေႂကြးေၾကာ္ျပီးတိုက္ပြဲဝင္ခဲ႔ၾကတဲ႔ျပည္သူေတြ အခု ဘာ ေၾကာင့္ ဒုကၡေတြနဲ႔ညည္းညဴေနၾကတာလဲ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကုိလွမ္းၾကည့္လုိက္မိတယ္။ ဘယ္သူေတြဘယ္လုိပဲေျပာင္းေျပာင္း က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြအတြက္ ရန္ကုန္ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ပထမၿမိဳ႕ေတာ္ပါပဲ။ မဟာဗ်ဴဟာအက်ဆုံးျမိဳ႕ေတာ္ပါပဲ။ ေခတ္တခုမွာေနျပည္ေတာ္ဆိုတာ မင္းစုိးရာဇာေတြေနထိုင္ခဲ႔ၾကတဲ႔ နန္းၿမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ တည္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ေခတ္တေခတ္မွာ ျပည္သူေတြေဝးနိုင္သမ်ွေဝးေအာင္ ပုန္းလ်ွိဳးကြယ္ လ်ွိဳးေနထိုင္ခဲ႔တဲ့ လူေတြေနထိုင္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ လိုဏ္ေခါင္းေတြတူးျပီး ဂလုိင္ထဲမွာေနခဲ့ၾကတဲ႔ႂကြက္ေတြလုိ႔႔ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။

အဲဒီေနရာကုိေနျပည္ေတာ္ဟုေခၚသည္ဆိုျပီး စာထဲမွာဖတ္ဖူးၾကမွာပါ။ ျပည္သူေတြအတြက္ကေတာ့ ရန္ကုန္ဆိုတာျမိဳ႕ေတာ္၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ပါပဲ။ ဒီပထမျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရဲ႕အသံေတြကုိ နားစြင့္ လု္ိက္မိပါတယ္။THE PEOPLE’S DIGEST မဂၢဇင္းထဲက ကဗ်ာဆရာ မိုးေက်ာ္သူရဲ႕ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ ရန္ကုန္ ကုိနားစြင့္ၾကည့္ပါ။

မိုးေလာက္ျမင့္တဲ႔ အိမ္အေဆာက္အအုံေတြမလုိပါဘူး
တခါတခါ ေျမႂကြက္ႀကီးေတြ ျဖတ္ေျပးသြားတာ ခင္ဗ်ားျမင္ရမွာပဲ
ဒါ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ ရန္ကုန္
ရန္ကုန္မွာ ဥမင္လိုဏ္ေခါင္းေတြမရွိဘူး
ေျမႂကြက္ႀကီးေတြမွာရွိတယ္

တကယ္ေတာ့ ရန္ကုန္ဟာေျမကုိမပုိင္ဘူး
ေျမႂကြက္ႀကီးေတြပဲ ပုိင္တယ္
အိမ္ရွင္အိမ္ငွားျပႆနာေတြပဲပုိင္တယ္။

ေျမႂကြက္ႀကီးေတြဟာ
ေလာ္စပီကာသံေတြကုိ ခ်ဳပ္ဝတ္ျပီး
ဂြ်န္စတိန္းဘတ္ရဲ႕၊ တို႔ပုိင္တဲ႔ေျမအေၾကာင္း
ခင္ဗ်ားကုိေျပာေနၾကမယ္။
ခင္ဗ်ားကေတာ့ လူစင္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္း
ဒါ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ ရန္ကုန္ျဖစ္ေၾကာင္း
ေျမႂကြက္တေကာင္လုိ အိမ္ျပန္လာမယ္။

         ဒီကဗ်ာ က်ေနာ္တို႔ပထမျမိ႕ေတာ္က ရန္ကုန္ျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္း မိတ္ဆက္လုိက္တာပါ။ ဒီ ပထမ ၿမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္က ေျမေတြမပုိင္ဘူးဆိုတာ စျပီး မေက်နပ္ညည္းညဴျပလုိက္ပါတယ္။ ေျမမပုိင္ေပမယ့္ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္မွာေနၾကတဲ့လူေတြက လူစင္စစ္ေတြ ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပလုိက္ပါတယ္။ ေျပာခ်င္တာတခုပဲ ရွိပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးမွာ အိမ္ရွင္အိမ္ငွားျပႆနာက ေခတ္တိုင္းရွိေနတာပါ။ ဘယ္အစုိးရတက္တက္ ဒီျပႆနာကေတာ့ တိုးပြားလာတဲ့လူဦးေရအရ အိမ္ရွင္အိမ္ငွားျပႆနာဟာလြယ္ လြယ္ကူကူနဲ႔မေပ်ာက္ကြယ္နိုင္ပါဘူး။ ဒီျပႆနာထက္ေနစရာမရွိလုိ႔က်ဴးေက်ာ္ျပႆနာေတြပါ။ တျခားျပႆနာေတြရဲ႕ေအာ္သံေတြကုိနားစြင့္လု္ိက္မိပါတယ္။ ဒီကဗ်ာက မိုးမခအြန္လိုင္းေပၚက ကဗ်ာ ဆရာ ေက်ာ္ဟုန္း ရဲ႕ အိုဘယ့္ ရန္ကုန္ တဲ႔။

ေနာင္ ႏွစ္ ၂၀
စင္ကာပူထက္သာမယ္၊ ရဲရဲႀကီးေျပာစကားကုိ
ေလွာင္ေျပာင္သေရာ္ေလသလား ရန္ကုန္
၆၆ ဃ ေနာ္။
ဝါမဆို ဝါမေခါင္ခင္
မိုးကေလးသည္းသည္းပုိေတာ့
ရန္ကုန္က ေရျမဳပ္ျပတယ္။
စင္ကာပူ ငါးျခေသၤႀကီးက
ေရေတြအန္ျပရံုေလး၊ ငါတို႔ရန္ကုန္က ေရလ်ွံျပလုိက္တယ္
ရန္ဗင္းနစ္ကုန္ ျဖစ္သြားေရာ
မင္းေလာက္ေတာ့သနားတယ္ စင္ကာပူေရ
တကြက္ျပပဲရွိေသးတယ္၊ ရန္ဗင္းနစ္ကုန္ကြ။

         လူေတြေျပာမယ္ဆိုရင္လည္းေျပာစရာပါပဲ။ ျပည္သူေတြစစ္ေျမျပင္ကုိခ်ီတက္ျပီး စစ္အာဏာရွင္ေတြ ကုိ အျပတ္ျပဳတ္ေအာင္ တိုက္ပြဲဝင္တုန္းက ဒီအေသးအဖြဲေလာက္ျပႆနာေတြေပ်ာက္ကြယ္သြားမွာပါလုိ႔၊ အိပ္မက္ေတြကုိေႂကြးေၾကာ္ခဲ႔ၾကပါရဲ႕။ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြကုိယ္စီ ပခုံးနဲ႔ထမ္းခဲ႔ပါရဲ႕။ အခုရန္ကုန္ျမိဳ႕ႀကီးကုိထမ္းထားရတာပုိေလးေနျပီ။ ပခုံးေပၚကရန္ကုန္ျမိဳ႕ႀကီးကုိထမ္းထားလုိ႔ ေလးေနတဲ့အျပင္ ေျခေထာက္ေတြ ေရထဲျမဳပ္လုိ႔ ယုိင္နဲ႔နဲ႔ျဖစ္ေနရတယ္။ ေနာက္ ေအာ္သံတခုကုိထပ္ၾကားလု္ိိက္ရပါတယ္။

YBS ဘတ္စ္ေတြ
ဂ်ိမ္းဘြန္းကားေတြလုိ၊ ကုန္းေပၚေရထဲ ေျပးလႊား
လမ္းသြားလူ ေရစင္ ယုိင္လဲလုိ႔
ေဒါသထြက္ေနတဲ႔ လူအုပ္ႀကီးက
ကားသမားကုိရိုက္မယ္တကဲကဲ။

ျပည္သူေတြအေနနဲ႔လည္း ကားစပယ္ယာေတြ၊ ဒရိုင္ဘာေတြရဲ႕ရိုင္းစုိင္းမႈေတြအေပၚမခံနိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ ေဒါသေတြထိန္း မရေတာ့တဲ႔ ဥပေဒမဲ႔ေခတ္ကုိျပန္ေရာက္ခဲ႔ရျပီလား ရန္ကုန္လုိ႔ေမးလုိက္ခ်င္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္ဟာ ရန္မကုန္ေသးတဲ႔ ျမိဳ႕ေတာ္အျဖစ္ ကံၾကမၼာက ဒဏ္ခတ္ ခံေနရတုန္းပါ။ ဆက္ျပီးနားေထာင္ၾကည့္ၾကပါ။

သစ္ပင္က်ုိး ဓာတ္ႀကိဳးျပတ္ေတြနဲ႔
ကတၱရာလမ္းက အဖတ္လုိက္ကြာ ခ်ုိင့္က်
ဟုိအဘလက္ထက္ကေစတနာေတြျမင္ရ။

တကယ္ျပန္စမ္းစစ္ရင္
ရွိျပီးသား လူ၂ ရပ္ျမင့္ ေရႏႈတ္ေျမာင္းႀကီး
ဘယ္ေသာအခါမွမျပဳျပင္သလုိ
ဘယ္ေသာအခါမွ ေျမာင္းမရွင္းခဲ႔တဲ့အက်ုိး။
ခုထိ အမိႈက္ကုိ၊ စနစ္တက် မစြန္႔ပစ္တတ္တဲ့ယဥ္ေက်းမႈၾကား
ရန္ကုန္ဟာ၊ အဂၤလိပ္ကုိ ကြ်န္ျပန္ျပဳခိုင္းရမလုိလုိ။

ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းဖို႔
ေရရွည္ေမွ်ာ္ ၿမိဳ႕ျပစရိုက္ဆန္ဖို႔၊ နည္းသိ စည္းရွိဖို႔လုိေၾကာင္း
ရန္ကုန္ဟာ ဗင္းနစ္ျမိဳ႕ျပလို
ဟန္ေဆာင္ျပခဲ႔လိုက္တာပါ။
အသိသတိ ညီေစေသာဝ္။

         ၾကားလိုက္ရတဲ႔အသံက မၾကားရက္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ ဒါ ငါတို႔ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရန္ကုန္ဆိုျပီး ျပလုိက္ရမွာ ရွက္စရာပါပဲ။ အမွန္ေတာ့လည္း က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြမွာလည္း အျပစ္မကင္းပါဘူး။ ဘယ္အရာကုိမွ နည္းစနစ္မရွိတဲ႔လူမ်ိဳးျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အက်င့္စရိုက္ေတြ ပ်က္စီး ခဲ့ရတာ အရင္ေခတ္ အာဏာရွင္ေတြက ဖ်က္ဆီးပစ္ခဲ႔လုိ႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီလိုစရိုက္ ယဥ္ေက်းမႈကုိျပင္ျပင္ဖို႔ အတြက္လည္း အခုတက္လာတဲ႔အစုိးရမင္းေတြက မစဥ္းစားၾကဘူးနဲ႔တူပါရဲ႕။ စဥ္းစားေတြးေခၚဉာဏ္မရွိ လုိ႔လည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။

          ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ သူတို႔ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ ပခုံးေပၚထမ္းတင္ထားၾကတဲ႔ အစုိးရမင္းေတြအတြက္ ေပါေလာေမ်ာပါမတတ္ေရထဲမွာ ေျခေထာက္ေတြယုိင္နဲ႔စြာရပ္တည္ေနရမယ္ဆိုရင္ ...။ ျပည္သူေတြအားမကုိးရတဲ႔အစုိးရဆိုျပီး အနည္းဆုံး ဟားတိုက္ခံေနရမွာပဲ။ ဒီအေၾကာင္းကုိစာေရးဆရာ၊ ကဗ်ာဆရာႀကီးေျမလတ္ေမာင္ျမင့္သူက ဒီကေန႔ရန္ကုန္(၅)ဆိုျပီး သတိေပးလုိက္ပါတယ္။

အညီအညြတ္မဟုတ္ပဲ
ညီညြတ္သေယာင္ ေလေဘာင္တင္ထားတဲ့ဟိတ္နဲ႔
လက္ခ်င္းခ်ိတ္လုိ ခ်ိတ္ၾက။

တေယာက္စိတ္ထဲတေယာက္ကူးရင္း
တက္တူးေတြအျပန္အလွန္ထိုးကာ
အရိုးခိုက္ေအာင္ ရူးလား ရူးၾက။
တေယာက္အနား တေယာက္ကပ္
တေယာက္ပါး တေယာက္အပ္လုိ႔
ခါးၾကား ဓားဝွက္ထားတဲ့အျပံဳးနဲ႔
ပက္လက္လွန္ေထြးတဲ႔ တံေတြးကုိ
အျပိဳင္ပန္းကုံးစြပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလား ႀကိဳးစားၾက။

ဖလန္းဖလန္းနဲ႔
လမ္းမဆုံးခင္ရြာမေတြ႔ေသးပါဘဲ
ေတြ႔တဲ့ငါကုိ ခံတြင္းေတြ႔၊ ငါကြ ငါ ေဟ့လုိ႔ အလံထူ
ဖလံျဖဴကုိ သိဒၶိတင္ထားတဲ႔ ကုိယ္ေရာင္ကုိယ္ဝါမ်ိဳးနဲ႔
ဦးရာလူက တန္ခိုးထြားျပေနပုံမ်ား
ဟားရမွာလား၊ ခါးရမွာလား ရန္ကုန္။  ။

         ျပည္သူေတြအေနနဲ႔အခုအခ်ိန္မွာ မဟားနိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ဒုကၡေတြလည္ပင္းထိမနစ္ေအာင္ ရုန္းကန္ ေနၾကရပါျပီ။ ပီတိဆိုတဲ႔အခ်ိဳအရသာေတြေပ်ာက္ဆုံးကုန္ပါျပီ။ ခါးသီးတဲ႔အရသာကုိ မျမိဳခ်င္ပဲျမိဳခ်ပစ္ လုိက္ရတဲ့အေျခအေနကုိေရာက္ေနပါျပီ။ ဒီအေျခအေနမွာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးအတြက္ အေရးေပၚ အေျခ အေနကုိ ေၾကညာရေတာ့မယ့္အေနအပထားကုိေရာက္ေနပါျပီ။ ဒီအေျခအေနကုိ ကဗ်ာဆရာ ေဆာင္းဒီက ရန္ကုန္ျမိဳ႕အေရးေပၚအေျခအေန ဆိုျပီး ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာမဂၢဇင္းထဲမွာ ျမည္တြန္းလုိက္သံကုိနားေထာင္ၾကည့္ပါ။

ဆူသံဆဲသံ ကားဟြန္းသံေတြနဲ႔
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ျမင္ကြင္းဟာ ေျခခ်စရာ ေျမမလြတ္ေတာ့
ေဆးလိပ္ေငြ႔ မီးခိုးေငြ႔ လူေငြ႔ ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆိုဒ္ေငြ႔ေတြနဲ
ပလက္ေဖာင္းေတြဟာ က်ပ္တည္းလာတယ္
တိရစ ၦာန္ရံုက တိရစ ၦာန္ေတြ ျမိဳ႕ထဲဝင္လာျပီး
ျမိဳ႕ထဲကလူေတြက တိရစ ၦာန္ရံုထဲ ဝင္သြားၾကတယ္
တျဖည္းျဖည္း လူေတြက မနုႆဝါဒကလြဲရင္ ဝါဒအားလုံးက်င့္သုံးလာတယ္
အျပံဳးမွာ အစြယ္ေတြ ထြက္လာျပီး
အနမ္းေတြမွာ ေသြးညွီနံ႔ေတြ ေထာင္းေထာင္းထလာတယ္
လမ္းက က်ယ္ပါတယ္၊ ဟုိဘက္နားကပ္ရပ္ဖို႔ေတာ့လုိပါတယ္
အခ်င္းခ်င္း ပခုံးေစာင္းနဲ႔ခ်ည္း ဝင္ဝင္ေဝွ႔ေနေတာ့
တခဏတာ ပြင့္တဲ႔ ဥယ်ာဥ္ေတြ ခင္ဗ်ားမျမင္လိုက္ရဘူးေပါ့
ရိုးသားမႈခမ်ာ ေကာက္ရိုးပုံမွာ အပ္ေပ်ာက္သြားသလုိ
သပြတ္အူေျခာက္ကုိ အူတိုင္လွည့္မိရဲ႕လား
ေကာက္က်စ္မႈအစြဲေတြက၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ျပရဲ႕အထင္ကရစားေသာက္ကုန္တခုလုိ
ဝါယာႀကိဳးမွ်င္ကတဆင့္၊ လက္ဖ်ံေသြးကတဆင့္ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ေတြစီးဆင္းေနၾက
ဒီေန႔ ကုိယ့္ကုိယ္တိုင္မယဥ္ေက်းခဲ႔ဘဲ
“ေၾကး”ဘယ္လိုေပါက္လဲလုိ႔ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းကုိ ေစ်း လွမ္းလွမ္းေမးမိတယ္
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ဟာ အခုထိ က်န္းမာေရးခ်ဴခ်ာလုိ႔ေကာင္းတုန္း။

ကဲ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ပထမျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရန္ကုန္က်န္းမာေရးခ်ဴခ်ာေနသလုိ ရန္မကုန္နိုင္ေသးတဲ႔ရန္ကုန္က လူေတြက ပုိျပီးက်န္းမာေရး ခ်ဴခ်ာေနပါျပီ။ ခ်ဴခ်ာရံုတင္မကပါဘူး၊ ေသအံ႔ဆဲဆဲ လူနာေတြျဖစ္ေနၾကပါျပီ။ ျမန္မာျပည္ႀကီးအေနနဲ႔ ပထမျမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကုိအေရးေပၚ ေဆးရံုကုိတင္ရပါေတာ့မယ္ဆိုတာအသိေပးရင္း ျပတင္းတံခါးကုိျပန္ပိတ္လုိက္ျပီး ေတာင္းတိုင္း ဘယ္အခါမွမျပည့္တဲ႔ဆုကုိ ေတာင္းေနမိပါေတာ့တယ္။

ကုိႏိုင္း

သုံးသပ္မိေသာကဗ်ာမ်ား
၁။ မိုးေက်ာ္သူ( ပထမျမိဳ႕ေတာ္ရန္ကုန္)၊ THE PEOPLE’S DIGEST မဂၢဇင္း၊ ဇြန္လ ၂၀၁၇။
၂။ ကဗ်ာဆရာ ေက်ာ္ဟုန္း ( အိုဘယ့္ ရန္ကုန္)၊ မိုးမခအြန္လိုင္း၊ ဇြန္လ ၂၀၁၇။
၃။ ေျမလတ္ေမာင္ျမင့္သူ(ဒီကေန႔ ရန္ကုန္)၊ MyayLattMg ေဖ့ဘုတ္၊ ဇြန္ ၂၀၁၇။
၄။ ေဆာင္းဒီ(ရန္ကုန္ျမိဳ႕အေရးေပၚအေျခအေန)၊ ရုပ္ရွင္ေတးကဗ်ာမဂၢဇင္း၊ ဇြန္လ ၂၀၁၇။

-သူရိယေနဝန္းဂ်ာနယ္၊ Vol-1, No- 152 , June 17,2 017

 
k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာ၊ မင္းေခ်ာျမင့္ ႏွင့္ ရာမည မင္းၿငိမ္းခ်မ္းတို႔၏ကဗ်ာမ်ား

အနည္းဆုံး အာဟာရ
Pinterest
 အေရးႀကီးတယ္
ေပါင္မုန္႔လုပ္နည္း သင္တန္းဗ်
ေပါင္မုန္႔ျဖစ္မလာေသးဘူး
ေပါင္မုန္႔ကုိ ခြဲေဝၾကည့္မိ
ေပါင္မုန္႔ကုိ ဝမ္းသာစြာျဖင့္ ဝမ္းဟာေနမိ
ၿမဳိသိပ္ႏုိင္စြမ္းဟာ သူ႔တာဝန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
နည္းနည္းေလးဆာေလာင္ေနတာနဲ႔ ပုရြက္ဆိတ္ေတြလုိခုိးယူမယ္ 
အင္အားနည္းနည္း႐ွိရင္ ႂကြက္ေတြလုိ ခုိးယူမယ္
ႂကြက္ေတြႏွိမ္နင္းဖုိ႔ ေၾကာင္ေတြေမြးရဦးမယ္
ေၾကာင္ေမြးရင္ အဆင္ေျပေအာင္ ေၾကာင္အိမ္တလုံးဝယ္ရဦးမွာပဲ 
ေၾကာင္ကလည္း ေပါင္မုန္႔စားမွာပဲ 
မစားေတာင္ ေပါင္မုန္႔စားတဲ့ ႂကြက္ေတြကုိ လာေစ့ခ်င္မွာပဲ
အစာအာဟာရဟာ ခြဲေဝလုယူ ႐ွင္သန္ေနရတာပါပဲ
အင္အားႀကီးတဲ့သူက မ်ားမ်ား စြမ္းအင္လုိတယ္ 
စြမ္းအင္လုိေတာ့ အာဟာရကုိ မ်ားမ်ားစားသုံးေတာ့တာပဲ
မ်ားမ်ားရရင္ မ်ားမ်ားႀကီးထြားၿပီ ျမန္ျမန္လည္း ေသႏုိင္တာေပါ့
ေပါင္မုန္႔ ျဖစ္မလာေသးပါဘူး
ႂကြက္ေတြ အေဝမတည့္ၾကဘူး
ေၾကာင္ေတြေမြးထားၾကၿပီ
ေပါင္မုန္႔ဖုတ္နည္း သင္တန္းတက္ေရာက္ေနတာပါ
ေပါင္မုန္႔ရမလာေသးဘူး
ႂကြက္ေတြေရာက္လာေနၿပီေလ......။ ။
                              
မင္းေခ်ာျမင့္
...
ရုပ္ရွင္
pinterest.com
ေလေပၚပ်ံ႕လြင့္
အဆုတ္ထဲရွဴရွဳိက္ဝင္လာတ့ဲ
အက္တမ္အမွဳန္အမႊားမ်ား
ျပကြက္သစ္ရုိက္ခ်က္အစစ္နဲ႔
ေရခ်ိန္ကုိက္တရိပ္ရိပ္တက္လာ။

အျမင့္ဆုံးကီးရဲ႕
မညီမညာေတးသြား
အဖ်ားခတ္တုန္ဟီး
ျမန္ႏွဳန္းျမင့္ျပင္းအား
စုပ္ဝဲလုိဂယက္ထ
မ်ိဳခ်ခ့ဲတ့ဲမရဏအဆိပ္
ေက်ာရုိးမႀကီးတုိင္စိမ့္ဝင္ခ့ဲ။

အရိပ္မည္းေတြ
လာေရာက္ေျခာက္လွန္႔
ကုိယ္ေစာင့္နတ္ေတာင္
ဆန္႔က်င္ဘက္အေဝးသုိ႔
ဒီေရအတက္အက်
ျပင္းအားေတြအျမင့္ဆုံးဒီဂရီ။
ယင္းထျပီး
ေမာ့ေသာက္ခ့ဲတ့ဲေလာကဓံ
အိပ္မက္လုိတပတ္လည္
ငတ္ျပတ္ေနတ့ဲည
စိတ္နဲ႔ထိခတ္ပြင့္လာတ့ဲမီးစမ်ား
ပုံးမွားရုပ္ရွင္ရုိက္ေန။ ။

ရာမညမင္းျငိမ္းခ်မ္း

Thursday, June 15, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ တကိုယ္ေတာ္ ကဗ်ာ၊ ထက္လူေအာင္ ၏ ကဗ်ာမ်ား

KT#
အဆင္မေျပလို႔အိမ္မျပန္တဲ႔တိမ္ေတြ - ၁

အပူေပးခံထားရတဲ႔သံေခ်ာင္းဟာ ဓားေကာင္းတလက္ျဖစ္ဖို႔ေမ်ွာ္လင့္ေန
အေပါက္မေဖာက္ရေသးတဲ့ နားရြက္မွာ
ဘယ္နားကပ ္နားေတာင္းမွပန္လို႔မရ
ငိုေနတဲ႔မ်က္ႏွာဟာ လက္သီးနဲ႔အႀကိမ္ႀကိမ္အထိုးခံ
ရတယ္
ေခတ္ကို ထက္ပိုင္းခ်ဳိးခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ
မေန႔ကရြာတဲ့မိုးမွာ ထမင္းေတြသိုးခဲ႔ၿပီ
သီခ် င္းႏွစ္ပုဒ္ေလာက္ဆိုတတ္ရင္ KTVမယ္လုပ္တဲ႔
မီးခိုးမထြက္တဲ့စက္ရုံမွာ ျပဳ တ္က် သြားတဲ႔ထမင္းခ်ဳိင့္ေတြ
ဘဝဟာ အဝင္ေရာအထြက္ေရာကီးောကာင္တယ္
ဘယ္လိုငိုသံနဲ႔ဆိုဆို ။

ထက္လူေအာင္
.....
အဆင္မေျပလို႔အိမ္မျပန္တဲ့တိမ္ေတြ -၂

ပက္လက္လွန္ထားတုန္း ေကာင္းကင္ကိုမျမင္ခဲ့ရဘဲ
ေမွာက္ခုံျဖစ္ေတာ့မွ ငရဲဘုံဟာတန္းတန္းမတ္မတ္
နာစရာလည္းမ်ား လြမ္းစရာလည္းမ်ား
ေႂကြက်လာတဲ႔အသီးမွာေတာင္ ပိုးေပါက္ရာဗရပြနဲ႔ ။
တီေကာင္ေတြအေထြးလိုက္ကို ဆားပက္လိုက္သလို
အပိုင္းပိုင္းျပတ္သြားရတဲ့လူျဖစ္တည္မႈေတြ
ဆင္းရဲမႈဆိုတာ မေပ်ာ္တဲ႔အလုပ္ဆီေသြးေဆာင္ေနတဲ
႔ပန္းပြင့္
ဘယ္လိုပန္ဆင္ပန္ဆင္
ထြက္လာတဲ့ရနံ႔ဟာ အဆင္ေျပစရာေတာ့မပါ ။
ေငြစေၾကးစဆိုတာ လြယ္လြယ္မသီးပြင့္ေပမယ့္
ဒီအပင္ေအာက္ အျမဲရပ္ေစာင့္ရတယ္
အိမ္ကဖတ္ရမယ့္စာမွာ အေရာင္းစာေရးမေလးေစ်းေရာင္းေန
ဆိုေနတဲ့သီခ် င္းမွာ နာၾကည္းသံနည္းနည္းပါတယ္
ဒါေပမဲ့
ၾကားရသူမွန္သမ်ွ မုန္႔ဖိုးမ်ားမ်ားေပးပါေစ ။

ထက္လူေအာင္
........
အဆင္မေျပလို႔ အိမ္မျပန္တဲ႔တိမ္ေတြ - ၃

အေဝးေျပးကားဂိတ္မွာဝယ္မရေတာ့တဲ့အိမ္ျပန္လက္မွတ္တေစာင္
မီးေလာင္သြားတဲ့အိပ္မက္တျခမ္း
မွာ အေမ႔အိမ္လိပ္စာလည္းပါသြား
ဘဏ္ေငြလႊဲေကာင္တာကို တလတခါပုံမွန္သြားခ် င္တယ္
ဒီအေၾကာင္းက အိမ္မက္ထဲထည့္မက္ေနရတဲ့တခုတည္
းေသာအရာ
ၿမိဳ ႔ျပအနာတဲ့
တကိုယ္လုံးမွာဝဲစြဲသလို
စားစရာအတြက္ မီးေလာင္ခဲ့
ေနစရာအတြက္ ေရႀကီးခဲ့
အလုပ္အတြက္ ငလ်င္လႈပ္ခဲ႔
ေဘးအႏၲရယ္မ်ဳိးစုံက အခါမလပ္ေျပးေျပးေဆာင့္တယ္
ရတဲ႔ေနရာေလးမွာ မတ္မတ္ရပ္
ၿမိဳ ႔ျပရဲ႕ဘတ္စ္ကားေပၚ
နယ္ကအိမ္ေလးအေၾကာင္းေတြးရတာလည္း ပိုပိုေမာလာေပါ့ ။

ထက္လူေအာင္
.....
အဆင္မေျပလို႔အိမ္မျပန္တဲ့တိမ္ေတြ - ၄

ဒဏ္ရာေဟာင္းေတြျပန္ေတြ႔မလားလို႔စမ္းမိ
အေရျပားေပၚ ဒဏ္ရာသစ္ေတြသာေနသားတက်
ၿမိဳ ႔ျပညေနငါးနာရီ
လမ္းေပၚတိုက္ပြဲမွာ အလံျဖဴ ေထာင္သူျဖစ္လို႔မရ
ေခတ္ရဲ႕အရည္အခ်င္းဟာ
အားလုံးကို ေလာင္ၿမိဳ က္ေစျခင္းပဲ
မိသားစုကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ထားရ
ရုပ္ဝတၳဳေအာက္ သူဟာေပ်ာက္ရွလြယ္ေနခဲ့
ခိုေတြလည္း ခိုေတြလိုညည္းၾက
လူေတြလည္း လူေတြလိုညည္းရ ။

ဝမ္းမီးအတြက္ေလာင္ၿမိဳက္ျခင္းကို
စိတ္နဲ႔သာ ၾကည္လင္ရ
ကိုယ္နဲ႔သာ ေအးျငိမ္းရ
အဆင္ေျပရဲ႕လားတဲ့
အေမက သမီးသားကိုေမး
ဇနီးက ခင္ပြန္းသည္ကိုေမး
ၿမိဳ႕ျပသို႔နယ္ဘက္ရဲ႕အေမးေတြ
အိမ္တိုင္းဖြင့္တဲ့တံခါးမွာ
ဒီစကားေတြပဲ ထြက္လာခဲ႔ေပါ့ ။

ထက္လူေအာင္
....
KT#

အဆင္မေျပလို႔အိမ္မျပန္တဲ့ တိမ္ေတြ - ၅

ရထားဟာ အိမ္ကိုမသြား
အလုပ္ရုံဆီသာသြားတယ္
အစာအိမ္အပြန္းအပဲ့ေတြဆက္ထားတဲ့လမ္းေပၚ
မနားတမ္းသြားတဲ့ ရထားေတြ
ေခါင္းတိုင္ကထြက္လာတဲ့ အိမ္ျပန္ခ် င္စိတ္တလူလူနဲ႔
မနက္ခင္းမွာ ဘယ္အစိုးရမင္းအေၾကာင္းမွမေျပာ
ထမင္းအိုးထဲက ဆန္အေၾကာင္းသာေျပာတယ္
သတိရတယ္ဆိုတဲ႔စကားေတြနဲ႔မီးထိုး
ရင္း
ထမင္းအိုးဟာ ဆူပြက္လာ
လစာစာအိတ္ေပၚက မ် က္ရည္စမေျခာက္ခင္
အထဲက ပိုက္ဆံဟာေပ်ာက္ေပ်ာက္္သြားေပါ့ ။

အေမေနေကာင္း
သားေနေကာင္း
ေငြတစ္ေသာင္းလည္းမပို႔ႏိုင္ပါ
ေငြတစ္သိန္းလည္း မပို႔ႏိုင္ပါ
ေနာက္ႏွစ္ခါ အိမ္္ျပန္လာမယ္
လာခ်င္မွလည္းလာမယ္ အေမ
အျခားအေၾကာင္းေတာ့မရွိ
ဆင္းရဲျခင္းမွာ ဖ်ားနာေနတဲ့က်ေနာ့္အေၾကာင္း
ဘယ္သူမ်ားေကာင္းေကာင္းသိမလဲ ။

ထက္လူေအာင္
....
အဆင္မေျပလို႔ အိမ္မျပန္တဲ့တိမ္ေတြ - ၆

ေခတ္ႀကီးက ေတာေျခာက္လိုက္တိုင္း
ေခတ္ႀကီးက ေတာေမွာက္လိုက္တိုင္း
ကတၱရာလမ္းကိုကုပ္တြယ္ထားလို
႔မရတဲ့ သစ္ပင္ေတြ
မိုးေမ်ွာ္တိုက္ေတြရဲ႕အရိပ္ဟာမေ
အးျမ
လြင့္ေမ်ာေနရတဲ့ တီရွပ္ပြပြေတြ
အထည္ခ်ဳပ္စက္ရုံထဲက ေမာ္တာစက္ေတြ
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေတြထဲက လက္ႏွီးစုတ္ေလးေတြ
နီယြန္မီးေရာင္ေအာက္က ေဒါက္ၿမင့္ဖိနပ္ေတြ
မေညာင္းညာတဲ့ႂကြက္သားေတြကို ႏွိပ္နယ္ေနတဲ႔လက္ေတြ
ေက်ာပိုးအိတ္ေလးေတြနဲ႔ အေဝးေျပးကားေပၚ
အဝတ္အိတ္ေတြနဲ႔ ရထားေပၚ
သေဘၤာႀကီးေပၚက အိမ္ျပန္လက္ေဆာင္မ်ား
ရုတ္တရက္လန္႔ႏိူးလာ ေခ်ြးမ်ားစိုရႊဲစြာျဖင့္
ထမင္းလုံးတေစၧဟာ
အိပ္ျပန္ခ်င္သူေတြကို သိပ္သိပ္ျခာက္လွန္႔တယ္ ။

ထက္လူေအာင္
k

သစ္ခက္သံလြင္ကဗ်ာ၊ မိုးညျဖဴ(တြံေတး)၊ ထက္လူေအာင္ ႏွင့္ စည္သူဦးတို႔၏ ကဗ်ာမ်ား

ေျဗာင္
Le Nadja Ladja Perspective - blogger
ေခတ္ျကီးကို ထမ္းပိုးထားဆဲ
ေလာကဓံဟာ လြယ္အိတ္တလံုးလား ။

တခ်ပ္ခ်ပ္ျမည္သံထဲက ဘဝေတြဟာ
လိုရာေလွ်ာက္ျက လိုရာေတြးျက
ဖီလင္တမ်ိဳးဆီမွာ အေရာင္းအဝယ္ဆန္ဆန္ ။

အျပံဳ းယဲ့ယဲ့ ႏွ ုတ္ခမ္းသားေတြဟာ မဲျပာေနတယ္
ေဆးလိပ္တဖြာထဲက ဦးေႏွာက္မွာ
ဘဝဟာ မီးခိုးေတြလို အူလို႔ ။

ျမင္းရိုင္းတေကာင္လို ယင္း,ထ
ခပ္ျပင္းျပင္းဖြာလိုက္တယ္
ျကယ္ေတြစံုျပီး ေခါင္ရိပ္မလံုတဲ့ ဘဝဟာ
အေမွာင္ထဲက သားေကာင္ကိုျဖစ္ေရာ ။


မိုးညျဖဴ ( တြံေတး )
အဆင္မေျပလို႔ အိမ္မျပန္တဲ့တိမ္ေတြ - ၅ 
Catherine Jeltes Fine Art
ရထားဟာ အိမ္ကိုမသြား
အလုပ္ရုံဆီသာသြားတယ္
အစာအိမ္အပြန္းအပဲ႔ေတြဆက္ထားတဲ့လမ္းေပၚ
မနားတမ္းသြားတဲ့ ရထားေတြ
ေခါင္းတိုင္ကထြက္လာတဲ့အိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္တလူလူနဲ႔။

မနက္ခင္းမွာ ဘယ္အစိုးရမင္းအေၾကာင္းမွမေျပာ
ထမင္းအိုးထဲက ဆန္အေၾကာင္းသာေျပာတယ္
သတိရတယ္ဆိုတဲ့စကားေတြနဲ႔မီးထိုးရင္း
ထမင္းအိုးဟာ ဆူပြက္လာ
လစာစာအိတ္ေပၚက မ်က္ရည္စမေျခာက္ခင္
အထဲက ပိုက္ဆံဟာေပ်ာက္ေပ်ာက္္သြားေပါ့ ။

အေမေနေကာင္း
သားေနေကာင္း
ေငြတစ္ေသာင္းလည္းမပို႔ႏိုင္ပါ
ေငြတစ္သိန္းလည္း မပို႔ႏိုင္ပါ
ေနာက္ႏွစ္ခါ အိမ္္ျပန္လာမယ္
လာခ်င္မွလည္းလာမယ္အေမ
အျခားအေၾကာင္းေတာ့မရွိ
ဆင္းရဲျခင္းမွာ ဖ်ားနာေနတဲ့က်ေနာ့္အေၾကာင္း
ဘယ္သူမ်ားေကာင္းေကာင္းသိမလဲ ။ ။

                              
   
ထက္လူေအာင္
ရုပ္ရွင္ျကည့္ျခင္း

Philosophy Now
 ညဟာ နက္ၿပီးရင္း နက္လာမွာ
စိတၲဇအခန္းထဲ
သံစံုေတးသြားနဲ႔
စိတ္ဟာ ၃၁ဘံု အႏွံ႔ ေရာက္နိုင္ရဲ႕
တခါတရံ လူသတ္သမားက
ဇာတ္လိုက္ျဖစ္နိုင္တာမ်ဳိး
ဇာတ္လမ္းရဲ႕သြားက
ဦးေႏွာက္နဲ့ ႏွလံုးသားကို ဝါးတယ္
မျမင္နိုင္တဲ့ စိတ္ကူးေတြနဲ႔
ဘဝကို မွန္လိုျမင္နိုင္ရဲ႕
အလွအပကို လိႈက္ဖိုခံစားနိုင္ရဲ႕
ႏူးညံ႔မႈ ျကံုးဝါးသံကို
နားနဲ႔ဆတ္ဆတ္ ျကားနိုင္ရဲ႕
ဘဝတခုက ဘဝမ်ားစြာျမင္ျပီး
အနည္ေတြစုပံုက်လာရဲ႕
ရုပ္ရွင္ထဲကလို ဆက္တင္မပါတဲ့
ဘဝဟာ ေရာင္စံုစူးနစ္နိုင္ရဲ႕
စိတ္ဟာ အနားယူဖို့လိုအပ္တယ္ ။ 

စည္သူဦး

Tuesday, June 13, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ကဗ်ာ၊ ေမာင္ေနာင္မြန္၊ ေတဇလင္း(နည္းပညာတကၠသိုလ္) ႏွင့္ ရာမညမင္းၿငိမ္းခ်မ္းတို႔၏ ကဗ်ာမ်ား

ျပဇာတ္တပုဒ္အေၾကာင္း
Pinterest
ဒီကေန႔ မိုးေလဝသအစီအစဥ္မတိုင္ခင္
တိမ္ေတြက ေလေျပနဲ႔လိုက္တမ္းေျပးတမ္းကစားေနၾက
ေနမင္းကျပံဳးတံု႔တံု႔ မ်က္စိမွိတ္ျပသြား
မိုးေတြ သဲႀကီးမဲႀကီးရြာဖို႔ဟန္ျပင္ခဲ့။

ႀကိဳတင္ဇာတ္တိုက္ထားသလိုမ်ဳိး
ကမ္းေျခေပၚ ငါးေတြက အစုလိုက္အပံုလိုက္ေနရာအနွံ႔ရွိေနပံုက 
ရုပ္ရွင္တကားရဲ႕ဇာတ္ဝင္ခန္းတခုနဲ႔ လံုးဝမတူ။

ရႈတင္ဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းသေဘာအရ
တီးလံုးသံ ႀကိဳးၾကားႀကိဳးၾကားထြက္လာခဲ့
ေနာက္ကေန ကတ္ကိုဘိန္းရဲ႕တေယာသံနဲ႔ 
ဒိုးလံုးရဲ႕ေအာ္တားေနတစ္သံေတြ ကပ္ပါလာခဲ့တယ္။

ဒီေရရဲ႕အတက္အက်သေဘာတရားကို
ကိုေရႊတံငါေမ့ေနပံုရတယ္။

ကမ္းေျခအနွံ႔က ခရုခြံေတြဟာ
သူမရဲ႕ပန္းဆီေရာင္လက္သည္းထက္မွာ ေနရာဝင္ယူထားခဲ့တယ္
လက္သည္းဆိုးေဆး ဘာအေရာင္က 
သူမနဲ႔ပိုလိုက္မလဲဆိုတဲ့တြက္ခ်က္မႈေတြနဲ႔
ေႏြေခါင္ေခါင္မိုးခ်ဳန္းသံေတြ တခါတရံၾကားရတတ္ခဲ့
တိမ္ဆိုင္ဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကံဆိုးသူရဲ႕ေဝးရာကို
ေလေျပနဲ႔အတူ ေရြ႕ပစ္သြားၾကတယ္
ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္က ႏူးညံ့တဲ့လက္ေခ်ာင္းေတြဟာ
ႀကိဳးဆြဲတဲ့ကံၾကမၼာျဖစ္တယ္ဆိုတာ လူေတြမသိၾကသလို 
ဆလိုက္မီးေတြက ပကတိအေျခအေနကို ဖုံးကြယ္ပစ္လိုက္တယ္ 
ေနာက္ဆံုးေတြ ေဆးလိပ္ေငြ႔ျဖဴျဖဴၾကား
ေလထုဟာ အရည္ေပ်ာ္သြားတယ္။   ။

ေမာင္ေနာင္မြန္
 
.....
မ်က္ျမင္သက္ေသ
Viola24.ru
 သဏၭာန္မဲ့ႀကိဳးစေတြနဲ႔ …
ဆႏၵကိုဆတ္ထားၾကတဲ့ေလဟာနယ္ထဲ
တလြင့္လြင့္လူးရတာကိုပဲခက္ခဲေနခဲ့ၾက

အခါတပါးမ်ားစြာ …
ျဖစ္ၿပီးသမ်ွၿပီးဆုံးခဲ့ေလျခင္းတရားကိုပဲ
အထပ္ထပ္လွဲဝတ္အဖန္ဖန္ျပန္ခြာခ်ခဲ့ၾက

ဘဝဟာ …
အသက္ရႈမဝျခင္းနိကာအထပ္ထပ္ထဲမွာ
ေအာက္စီဂ်င္ပိုက္တပ္ထားသလိုရွည္လ်ားေထြျပားက

ပဥၥလက္ဆန္တဲ့ျပကြက္ထဲ …
တိမ္းမူးေပ်ာ္ပါးရွင္သန္ေဝဝါးျခင္းေတြထဲမွာပဲ
ေလွာင္ခ်ဳိင့္ကိုသာျမတ္ႏိုးေနခဲ့ၾက ။။

ေတဇလင္း [ နည္းပညာတကၠသိုလ္ ]
 ....
 ဆႏၵတခု၏ေနာက္ကြယ္
work
  ပုလင္းျပားေလးကုိဖြင့္
စိတ္ျခင္းဆက္ဆုံခ်က္ေတြ
ျဖည္းညင္းစြာေမာ့ခ်
ရွတတဝုိင္ထက္ျပင္းတယ္
လက္က်န္မိနစ္ေတြ
ခပ္ျပင္းျပင္းရွဳိက္
ေလဟာနယ္ဆီမႈတ္ထုတ္
နဂါးေငြ႔တန္းလုိလုိ
သက္တန့္လုိလုိေယာင္ဝါးဝါး
စိတ္အဆာေတြ
ကဗ်ာတပုဒ္လုိရုိးသားမႈမရွိ
ညရင္ျပင္ၾကယ္ေတြ
ငါေငးၾကည့္မိခ့ဲ
တခ်ဳိ႕ကထြန္းေတာက္ဆဲ
တခ်ဳိ႕ကတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႂကြက်ခ့ဲရ
အခ်ိန္မတန္ေသးဘူး
ဘာလုိအေႂကြေစာေနသလဲ
နတ္မိမယ္လုိအေရာင္ေျပာင္းလြယ္
ဝွက္ထားတ့ဲျမွဳပ္ကြက္
ဘူးေပၚသလုိေပၚေတာ့
ေခြးေတြထေဟာင္တယ္
လေရာင္ကဝတၱရားအရထြန္းလင္းဆဲ 
ကမ္းေဝးငွက္တြန္သံၾကားေနရ 
စစ္တုိက္တမ္းမကစားခ်င္ေတာ့ဘူး
ကေလးကသူအေဖကုိရင္ဖြင့္
ကေလးရဲ႕ဆႏၵကုိ
အေဖျဖည့္ဆည္ေပးႏုိင္ပါ့မလား
ကေလးရဲ႕မ်က္ဝန္းမွာ
ေသာကေတြနဲ႔။
                 
ရာမညမင္းျငိမ္းခ်မ္း