Monday, May 29, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာသုံးသပ္ခ်က္၊ ကိုႏိုင္း ၏ "ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တာဝန္ေက်ခဲ့တဲ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာ "



ျပတင္းတံခါးအဖြင့္ ဇာခန္းဆီးအလြင့္( ၁၃ )

ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ တာဝန္ေက်ခဲ့တဲ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာ

ကိုႏိုင္း 


          မၾကာခင္ကာလမွာ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံအတြက္အလြန္အေရး ႀကီးေသာ ၂၁ ရာစုပင္လုံ (ျပည္ေထာင္စု ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံ) ကုိ ျပန္က်င္းပေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပညာရွင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး ေဝဖန္ေရးအကဲျဖတ္ေတြ၊ စာေပပညာရွင္ေတြ အပါအဝင္ တိုင္းရင္း သား ျပည္သူတရပ္လုံးကလည္း စိတ္ပါဝင္စား ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါ တယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ကမၻာေပၚက ႏိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရရွိေနျပီး ျဖစ္ေပမယ့္၊ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေပါင္းခုႏွစ္ဆယ္ ေလာက္ စစ္မီးေတာက္ေလာင္ေနခဲ့ ေတာက္ေလာင္ေနဆဲပါ။ 

က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံအေနနဲ႔ တျခားနိုင္ငံေတြနဲ႔မတူ တမူထူးျခားတာက ညီရင္းအကုိေတြလက္နက္စြဲကုိင္ျပီး အခ်င္းခ်င္းသတ္ျဖတ္ေနၾက တာပါ။ တိုင္းရင္းသားညီအကုိအခ်င္းခ်င္း သတ္ျဖတ္ေနၾကတဲ့အခါ ဘယ္သူ ေတြေသဆုံးၾကသလဲ၊ ဘယ္သူေတြဒုကၡေရာက္ေနၾက သလဲ။ စစ္မီးေတာက္ေတြေလာင္ေနတဲ့ ၾကားမွာ ဘယ္သူေတြ အုိးအိမ္ကုိစြန္႔ခြာျပီး ထြက္ေျပးေနၾကရလဲ။ ဒီတိုင္းျပည္အတြင္းမွာေနထိုင္ေနၾကတဲ့ လူေတြပါ ပဲ။ ဒီလိုတိုက္ပြဲေတြရပ္ေစခ်င္လွပါျပီ။ စစ္အာဏာရွင္ေခတ္ကုိေတာ္လွန္ရုန္းကန္ျပီး ဒုကၡတြင္းထဲ က ထြက္လာခါစတိုင္းျပည္ကုိ ဒီမိုကေရစီ က်င့္စဥ္နဲ႔ ႏိုင္ငံတခုျပန္တည္ေဆာက္ေစခ်င္ၾကပါျပီ။
          
စာေပဆိုတာ ႏိုင္ငံေရးလက္ေအာက္ခံအျဖစ္လက္ခံထားတဲ့ က်ေနာ္တို႔အေနနဲ႔ တိုင္းျပည္ေကာင္းက်ဳိးေတြ ကုိ ျပည္သူေတြ ခံစားေနရတဲ့ဘက္ကုိမ်က္ႏွာမူျပီး ရပ္တည္ေနရဦးမွာပါ။
          ဒီေတာက္ေလာင္ေနတဲ့ျပည္တြင္းစစ္အေၾကာင္းကုိ ကဗ်ာေပါင္းေျမာက္ျမားစြာေရးဖြဲ႔ခဲ့ၾကပါတယ္။ စစ္နဲ႔အတူျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ ေတာင္းဆိုခဲ႔ၾကတဲ႔ကဗ်ာေတြကုိလည္း ေတြ႔ေနၾကရဦးမွာပါ။ ဒီလုိျငိမ္းခ်မ္းေရး အတြက္ ေရးဖြဲ႔ေနၾကတဲ့ကဗ်ာထဲက ကဗ်ာတပုဒ္ကုိ ဖတ္မိပါတယ္။ ဒီကဗ်ာေရးဖြဲံသူကေတာ့ ကိုေရြး ဆိုတဲ့ ကဗ်ာဆရာပါပဲ။ မိုးမခမဂၢဇင္း ထဲမွာ စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ထဲ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လည္ ရက္ၾကတယ္ ဆိုၿပီး ေရးဖြဲ႔ျပလိုက္တာပါ။

လမ္းမီးေတြလင္းလာျပီလားအခ်စ္ေရ
မီးေလာင္ေနတဲ့ဂ်ဳံခင္းထဲ ငွက္ကေလးေတြဘယ္ဝဲႏိုင္ပါ့မလဲ
မျမင္ရတဲ႔ရန္သူကုိမွန္းပစ္ျပီး
အမိန္႔အတိုင္းတက္လာမိတယ္
ကာပစ္ေပးေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ငါ့ကုိထားခဲ႔ေတာ့
“ေစာျပည့္သင္”ကုိ ဒါေလးေပးေပးပါလို႔ ေျပာျပီး
က်ဆုံးသြားတဲ့ရဲေဘာ္ေလး
ေသြးစြန္းေနတဲ့စာေလးတေစာင္
ဘယ္ဘက္ရင္အုံထဲစုိက္ဝင္သြားတဲ့က်ည္ဆန္
ဒါ ရန္သူ႔လက္ခ်က္လား
အယူဝါဒလက္ခ်က္လား ဘယ္သူ႔အတြက္ အသက္ေပးသြားခဲ့တာလဲ

          ကဗ်ာကုိဒီမွာရပ္ထားလိုက္မိတယ္။ ကဗ်ာဆရာရဲ႕ေမးခြန္းကုိ အားလုံးသိျပီးျဖစ္ေနမွာပါ။ ဒီလိုသိျပီးျဖစ္တဲ့အတိုင္းလည္း နာက်င္ေၾကကြဲရပါတယ္။ ဒီကဗ်ာထဲက ေစာျပည့္သင္ဆိုတဲ့ တိုင္းရင္းသား လူငယ္တေယာက္အေနနဲ႔ သူပုန္တေယာက္အျဖစ္ ျပည္တြင္း စစ္ပြဲမွာက်ဆုံးသြားခဲ့ပါျပီ။ 

ျပည္တြင္းစစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနသမ်ွ ဒီေစာျပည့့္သင္ေတြ ေသေၾကေနၾကဦးမွာပါပဲ။ ေစာျပည့္သင္လုိ တိုင္းရင္း သားလူငယ္ေတြက်ဆုံးေနျခင္းဟာ ႏိုင္ငံအနာဂတ္ေတြက်ဆုံးေနျခင္းပါပဲ။ တိုင္းရင္းသားသူပုန္လူငယ္ေလး ေတြဘက္က ခံစားေနခဲ႔ရသလုိ တဘက္ကျပန္ခံစားၾကရတဲ့ေဖ့ဘုတ္ေပၚ မွာ ပ်ံ႕ႏွံ႔နတဲ့ကဗ်ာတပုဒ္ကုိ ဖတ္လိုက္မိပါတယ္။ ဒီကဗ်ာ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္မွာ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ရင္း က်ဆုံးသြားတဲ့ စစ္ဗိုလ္ေလးတေယာက္က ကုိယ္တိုင္ေရးဖြဲ႔ထားတဲ့ကဗ်ာတပုဒ္ပါ။ ကဗ်ာေခါင္းစဥ္က သတၱမေျမာက္ သုဒၶကိန္းတစ္လုံး ပါ။

ခႏၶာကုိယ္မွာ အရွက္လုံရံု
အဝတ္တစုံ ဖုံးထားတယ္

လက္တဖက္မွာ ေသနတ္တလက္
ေက်ာထက္မွာ
အိုးစားဖက္ေတြအတြက္
အသက္ရွင္ေရး ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ
စုျပံဳထမ္းျပီး
ေျခတလွမ္း လွမ္းလိုက္တယ္
ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္၊ ေပေပါင္းမ်ားစြာ။

         ျပည္တြင္းစစ္ကုိ ညီအကုိခ်င္းသတ္ျဖတ္ဖို႔ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္ကုိသြားရတာ အင္မတန္ခက္ခဲလွပါ တယ္။ တိုင္းရင္းသားေဒသ ေတာင္တန္းေတြဟာလည္း အလြန္ျမင့္မားျပီး ရာသီဥတုက ေအးစက္မႈံမိႈင္းေန ပါလိမ့္မယ္။ ေျမမျပန္႔မွာေနတဲ့လူေတြအတြက္ အသည္းခိုက္ေအာင္ခ်မ္းခိုက္တုန္ရီေနပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာင္တန္းေတြေပၚမွာ စစ္တိုက္ထြက္ေနရတဲ့စစ္သားေတြရဲ႕ခံစားခ်က္ကုိေတြးၾကည့္လုိက္တယ္။

ေက်ာတခင္းစာ အိပ္ရာအတြက္
ကမၺလာေျမႀကီးကုိ ေက်းဇူးတင္မိသလုိ
တသြင္သြင္စီးဆင္းေနတဲ့ေသာက္ေရအတြက္
စိမ့္စမ္းေလးေတြကုိ ေက်းဇူးတင္မိပါရဲ႕၊
ငွက္ေပ်ာအူထမင္းနဲ႔ ေရမုန္႔ညင္း
အေၾကာေပါင္းတေထာင္နဲ႔ ငါးဥသီး
ဓားမခုတ္ရြက္နဲ႔ ပဲပိစပ္၊ ေတြ႔သမွ်ဟာ ရိကၡာတဲ႔။
ဆီမပါပဲျမက္ကုိေရလုံျပဳတ္နိုင္သလုိ
အိုးမရွိခ်ိန္မွာ ဦးထုပ္နဲ႔ ထမင္းခ်က္နိုင္သတဲ႔
ပုတ္သင္ေၾကာ္ဟာ၊ ခ်ဳိၿပီးစိမ့္မွန္းသိရျပီးေနာက္ပုိင္းမွာ
ရိကၡာစည္သြပ္ဗူးရတဲ့ရက္ဟာ
အာဂပါးစပ္ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္တဲ့ရက္ျဖစ္လာတယ္

        
ေရွ႕တန္းထြက္စစ္သားတေယာက္ရဲ႕ေန႔စဥ္ဘ၀ေတြကုိေတြးၾကည့္ရင္ ရင္နာေၾကကြဲဖြယ္ေကာင္းပါ တယ္။ ဒီစစ္ဗိုလ္ေလးက ၈ ေယာက္ ၁ ရက္စာ တိုက္ခိုက္ေရးရိကၡာဟာ ၁ ေယာက္ထည္း ၈ ရက္ စား မေလာက္မွန္းသိလာတဲ့အေၾကာင္း၊ ပုိက္ဆံဟာ အိမ္သာသုံး စကၠဴလိပ္ေလးေတြထက္ တန္ဖိုးနိမ့္ေၾကာင္း သိလာတယ္ဆိုတဲ့အၾကာင္းေတြ သူ႔ခံစားခ်က္ေတြကုိ ေရးဖြဲ႔ျပပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ပဲ အညတရေတြ
ကုိယ့္အသက္ သူ႔အသက္၊ ေလာင္းေၾကးထပ္ၾကရင္း
တခါတခါမွာ ကုိယ့္လက္ေတြေသြးစြန္းရတယ္
ေသြးစြန္းေနတဲ့လက္ေတြနဲ႔ပဲ
အသက္ေတြျပန္ကယ္ရတယ္
ေသနတ္ကုိင္ထားတဲ့ဆရာ၀န္ဟာ
ဂ်နီဗာကြန္ဗင္းရွင္းမွာ၊ အၾကံဳးမ၀င္ပါတဲ့။
ေရႊျပည္ေတာ္ဟာ
ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀းေနေပမယ့္
ေျခတလွမ္း လွမ္းတိုင္းေတာ့
သခ်ဳႋင္းဟာ မေမွ်ာ္ဘဲ နီးနီးလာတယ္
ပါးစပ္နဲ႔ရွင္းေနတဲ့စကား၀ုိင္းေတြေအာက္မွာ
ေသနတ္နဲ႔ရင္းခဲ႔ရတဲ့ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ။

         ဒီရင္းခဲ့ၾကရတဲ့အသက္ေပါင္းမ်ားစြာဟာ ဘယ္သူေတြရဲ႕အသက္ေတြလဲ။ ကုိယ့္အသက္ကုိရင္းျပီး ေသနတ္ေတြနဲ႔က်ားကုပ္ က်ားခဲ တိုက္ခိုက္ခဲ့ရတာ ျပည္ပက က်ဴးေက်ာ္လာတဲ႔တိုင္းတပါးသားေတြကုိ လား။ ကုိယ္ႏိုင္ငံကုိ ကုိယ္ကာကြယ္ဖို႔ အသက္ေပးရတဲ့တိုက္ပြဲေတြလား။ ေရွ႕တန္းမွာတိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ စစ္သားေတြေရာ၊ သူပုန္ေတြပါ သိေနၾကပါတယ္။ ညီအကုိေတြရဲ႕အသက္ေတြျဖဳန္းတီးပစ္ေနသလုိ၊ တိုင္းျပည္ဘ႑ာေတြကုိပါ ျဖဳန္းတီးေနၾကတယ္ဆိုတာ။

ေျမျပင္မွာ ေဖာက္ခြဲလိုက္တဲ႔
လက္နက္ႀကီးဗုံးဆံတခုဟာ
ေဒၚလာေပါင္းမ်ားစြာတန္သတဲ႔
သူ႔ရင္ဘတ္ ကုိယ့္ရင္ဘတ္၊ ေဖာက္ထြက္သြားတဲ့က်ည္ဆံဟာ
ေသြးလူးေနတဲ႔စပါးေစ့ေတြထက္၊ တန္ဖိုးႀကီးသတဲ့
ေလယာဥ္တခါပ်ံတဲ့ဆီတစ္ဂါလံဟာ
ရိကၡာေပါင္းမည္မ်ွနဲ႔ညီမ်ွသလဲ။

         ေရွ႕တန္းမွာတိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့စစ္သားေတြစားရတာက လူသားတေယာက္ရဲ႕အဆင့္အတန္းနဲ႔မညီမ်ွ ေပမယ့္၊ ေဒၚလာနဲ႔ ဝယ္ယူထားရတဲ့လက္နက္ေတြကုိ ပစ္ခတ္ျဖဳန္းတီးေနတာကုိ ျပန္ေတြးၾကည့္မိတယ္။

အေတြးေတြမဆုံးခင္
ဝုန္းဒုိင္းက်ဲသြားတဲ့ဆူညံသံေတြ
လက္နက္ႀကီးလက္နက္ငယ္ ယမ္းခြဲသံေတြ
အသက္ငင္ေနတဲ့ဗုံးဆံေတြက်ည္ဆံေတြ
ေျမျပင္နဲ႔ေဝဟင္မွာ
ေတာ္လဲသံေတြအလား
မိုးျခိမ္းသံေတြအလား
ကမၻာမီးေလာင္တာမျမင္ဖူးေပမယ့္
ခ်နင္းခံရတဲ့သားေကာင္ေတြကေတာ့
မ်က္စိေရွ႕မွာ အလဲလဲအျပိဳျပိဳ။

         ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ဒီကဗ်ာကုိေရွ႕မဆက္ခ်င္ေတာ့သလုိ၊ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ညီအကုိေတြ သတ္ျဖတ္ေနတာ ရပ္ေပးပါေတာ့။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျည္ႀကီးကုိ ျပန္တည္ေဆာက္ၾကဖို႔ သင့္ေနပါၿပီ။ မၾကာခင္ကာလမွာ ျပန္က်င္းပေတာ့မယ့္ ၂၁ ရာစုပင္လုံျငိမ္းခ်မ္းေရး ညီလာခံကုိ တိုင္းရင္းသားညီအကုိေတြ တစားပြဲထဲမွာ အတူထိုင္ျပီး စကားေျပာၾကပါ။ တိုင္းျပည္အနာဂတ္အတြက္ လူငယ္ေလးေတြကုိ မျဖုန္တီးပစ္ၾကပါ နဲ႔ေတာ့။ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ႑ာေငြကုိ က်ည္ဆံေတြ၊ ဗုံးဆံေတြအျဖစ္ မျဖဳန္းတီးပစ္ၾကပါနဲ႔ေတာ့။
ဒီလိုသာဆက္ျဖဳန္းတီးပစ္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့။

          ေနာက္ဆုံး ေလသံျပင္းျပင္း ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးကဗ်ာမ်ားစုစည္းမႈကဗ်ာစာအုပ္ထဲက ခိုင္ေလညင္းရဲ႕ ငုိလို႔မျပီးေသးတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ဆိုတဲ႔ကဗ်ာနဲ႔ အဆုံးသတ္ခ်င္ပါတယ္

ေရာ္ဘာစုိက္ခင္းထဲ
ေျမၾသဇာလုပ္ပစ္တဲ့အေလာင္းေတြနဲ႔
ငါးဖမ္းေလွေပၚကန္ခ်
ပင္လယ္ထဲ
ငါးမန္းစာ ခ်ေကြ်းခံရတဲ့
အေလာင္းေပါင္း ရာနဲ႔ခ်ီေတြက
လူသိရွင္ၾကား အယူခံ၀င္တာေအာင္တဲ့ေန႔
အမွ်ရခ်င္တယ္တဲ့
လူမသိ သူမသိ ေသမိန္႔ေတြက
ငုိလို႔မျပီးေသးတဲ့ႏိုင္ငံေတာ္။

က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္မွာ ငုိသံေတြတိတ္ျပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ႏိုင္ငံျဖစ္ပါေစလုိ႔ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေလး ဆုေတာင္း လုိက္ပါတယ္။
         ၂၁ ရာစုပင္လုံျငိမ္းခ်မ္းေရးညီလာခံဟာ ျမန္မာျပည္သမိုင္းမွာ ဂုဏ္ယူစြာအမည္နာမ ေရးထိုးႏိုင္ ပါေစ။

ကုိႏိုင္း

ထုံကူးခဲ့ေသာကဗ်ာမ်ား

၁။ ကုိေရြး၊(စစ္ျဖစ္ေနတဲ့ၿမိဳ႕ထဲ ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္လည္ရက္ၾကတယ္)၊ မိုးမခမဂၢဇင္း၊ ဧျပီ ၂၀၁၇။
၂။ လက္ရံုး(Thant Htin Wai)၊ (သတၱမေျမာက္ သုဒၶကိန္းတစ္လုံး)၊ HlaTun Khaine FB၊ ေမလ ၂၀၁၇။
၃။ ခိုင္ေလညင္း၊( ငုိလို႔မျပီးေသးတဲ့ႏိုင္ငံေတာ္)။  ေလသံျပင္းျပင္း၊ အမ်ဳိးသမီးကဗ်ာမ်ားစုစည္းမႈ အမွတ္ ၂၊ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၇။


သူရိယေနဝန္းဂ်ာနယ္ -
Vol 1.No 149 . 27 May 2017 တြင္ ေဖာ္ျပၿပီး။