Wednesday, November 9, 2016

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ ကဗ်ာရွည္- ခင္ေဇာ္မိုးရဲ႕ "သမိုင္းအေရးကို လွလွပပ ေဆးျခယ္သႏိုင္တဲ့ လက္မ်ား "

သမိုင္းအေရးကို လွလွပပ ေဆးျခယ္သႏိုင္တဲ့ လက္မ်ား 
Abstract Art
(၁)

အတၱေတြပူးကပ္​​ေနတဲ့ ပါးစပ္​​ေတြက
တကိုယ္
​​ေတာ္​​ေကာင္းစားမႈတြက္
အန္
ထုတ္လိုက္တဲ့ အေတြးေတြ
ပရမ္းပတာ ေမွာက္ခ်လိုက္တဲ့စကားေတြေၾကာင္
ေက်ခ်င္ပဲေက်ရ
ေသခ်င္လည္း ေသရတဲ့ ဘ၀ေတြ
ေျမျပင္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔႔ျမင္ေလာက္ျမင္ရတယ္
သမိုင္း
ဖတ္စာအုပ္ထဲကလို
မွတ္
ေလာက္လည္း မွတ္လိုက္တာ႐ွိတယ္
ဖတ္လိုက္ရတဲ့ သတင္ေတြ
ျမင္
လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္ေတြ
မွတ္
လိုက္ရတဲ့ အျပဳသေဘာေတြ
လြန္
ခဲ့တဲ့ႏွစ္မ်ားစြာက
တခ်ဳိ႕လူႀကီးမ်ားရဲ႕
အႏွစ္
မပါတဲ့ ဗ်ည္ေတြ
သတင္
းစာေပၚက၊ တီဗြီဖန္သားျပင္​​ေပၚက
ျမင္ခဲ့ ဖတ္
ခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္အရာမ်ားစြာ
ကြၽန္ေတာ္အားလံုးရဲ႕ မွတ္
ဉာဏ္ထဲမွာ
သံမႈိအဆံုးထိ႐ိုက္
ထည့္ထားသလိုပဲ
ႏႈတ္
မရခဲ့ဘူး
ဒါဟာ
ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုးဖတ္
ခဲ့ရတဲ့ သမိုင္းဘာသာရပ္တခု
ေျပာင္းလဲဖို႔ ေျပာင္းလဲဖို႔ဆိုၿပီး
ေသနတ္ပစ္​​ေနတဲ့ ၾကားမွာ
ဝါးမ်ဳိခံရတဲ့ ျပည္
သူေတြသာ
မ်ားသထက္
မ်ားလာၿပီး
သား
ေပ်ာက္တဲ့အေမေတြ
ေမေပ်ာက္တဲ့သားေတြ
ၿငိမ္းခ်မ္း
​​ေရးအစား အင္းအားမ်ားလာခဲ့

(၂)

႐ွိတယ္
စစ္
အာဏာစကားေအာက္မွာ
နင္
းျပားျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူေတြ
႐ွိတယ္

တာဝန္
ဆိုတဲ့ အဝတ္တစ္စကိုဗန္းျပ
နံပါတ္
စဥ္တပ္တဲ့ တုတ္​​​ေတြေအာက္မွာ
ေမွာက္ခဲ့ရတဲ့ျပည္သူေတြ
႐ွိတယ္

လူတစစုရဲ႕ အဆန္
းအျပား
ဘီလူးကကြက္
​​ေတြေအာက္မွာ
က်
ေပ်ာက္ခဲ့ရတဲ့ ျပည္သူေတြ
႐ွိတယ္

ရမၼက္
ေနတဲ့ အၾကည္ေတြေအာက္မွာ
ဗြက္ထသြားတဲ့ ေသြးကြက္ႀကီးေတြ
ရွိတယ္

ေလာဘေတြ အေတာမသတ္ႏိုင္တဲ့
လူ
႔ဗာလတစခ်ဳိ႕ေၾကာင္
ရြာကိုပစ္
အိမ္ကိုစြန္႔လို႔
စစ္
​​ေဘးသင့္ခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡသည္ျပည္သူေတြ
ရွိတယ္

စာသင္
ခန္းကိုစြန္႔လို႔ ဒုကၡသည္စခန္ေရာက္​​ေနရတဲ့
ေက်ာင္ေနအရြယ္ ကေလးငယ္​​ေတြ
႐ွိတယ္

မတရားမႈေတြ အခ်ိန္အခါမဲ့ေပါက္​​ေနတဲ့ေတာမွာ
အမွန္
တရားေတြ ခ်ခင္းျပလို႔
ပုဒ္
မတပ္ၿပီး အခ်ဴပ္ခန္းထည္
စာမသင္
ရတဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ
ရွ္
ိတယ္
ၿငိမ္
းခ်မ္ေရးကို ေလာက္စာလံုးလံုးၿပီး
အာဏာ
႐ူး​​ေတြ ပစ္ခ်င္တိုင္းပစ္ခဲ့ျခင္ေတြ
ရွိခဲ့ၾကတယ္
တခ်ဳိ႕
တခ်ဳိ႕
႐ွိေနတုန္းပါပဲ
မရွိတာဆိုလို႔ ျပည္သူေတြရဲ႕ရယ္သံခ်ဳိခ်ဳိေတြသာ
မ်ဳိးတုန္းေပ်ာက္
ကြယ္​​ေနျခင္ေတြ
ႏိုင္ငံေတာ္အလံေ႐ွ႕မွာ
ဒါတို႔ျပည္၊ ဒါတို႔ေျမ ဆိုၿပီး
ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို
အေလးျပဳ သီဆိုေနတဲ့
ကေလးငယ္ေတြကိုပဲ
အားနာေနမိတာပါ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ ဖမ္းဆုပ္မရတဲ့
တိမ္စိုင္၊ ျမဴေငြ႔ေတြလို
ၿငိမ္းခ်မ္းေရဟာ
႐ုပ္ျမင္သံၾကားလည္း မထုတ္လြင့္ႏိုင္ေသး
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ လိုင္းဆြဲအားမေကာင္းတဲ့
ခပ္ဝါးဝါး ေရဒီယိုလြင့္သံ
အားစိုက္နားေထာင္ေနတဲ့
ပန္းခ်ီဆရာလက္ထဲက စုတ္တံေတြဟာ
ေျမမွာလူးလြန္႔ေနတယ္
ေရးလက္စ ကဗ်ာကိုရပ္
ေခါင္းငဲွ႔နားေထာင္အၿပီးမွာ
ကဗ်ာဆရာဆီက စကားလံုးေတြဟာ
ေမြးရာပါ အက္ေၾကာင္းေတြအထင္းသားနဲ႔
ဒါေပမဲ့ ေခတ္ကိုအျပစ္မတင္ခ်င္ပါဘူး
အဲ့ဒီအျဖစ္
အပ်က္​​ေတြကို
အကြက္
ခ်ဖန္​​ခဲ့ၿပီး
ရမၼက္
ထေနတဲ့ တခ်ဳိ႕လူႀကီးမင္းမ်ားဆိုတာကိုပဲ
အဆိုးရြားဆံုး မုန္
းပါတယ္
 
(၃)

ရွိခဲ့ၾကတယ္
အတိတ္ဟာ ငယ္ခ်စ္ဦးလိုမို႔
ေမ့ဖို႔ခက္တယ္
ရိေဆြးမသြားတဲ့
ႏွလံုးသားထဲမွာ သံမဏိတံဆိပ္ေတြ
ခတ္ႏွိပ္ခံခဲ့ရ
ေထာင္နဲ႔ေက်ာျပင္ ဘယ္သူေႏွာခ်င္​​ေရာခ်င္ပါ့မလဲ
အငတ္
ငတ္အျပတ္ျပတ္နဲ႔
ဟင္
းတစ္ခြက္အျဖစ္ ေထာင္ထဲကရြက္လွပင္ကို
ဘယ္
သူခူးခ်က္ခ်င္မလဲ
ယိမ္းယိုင္ခ်ိနဲ႔ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ကို
ဘဝနဲ႔ရင္
းၿပီး
က်ားကန္
​​ေပးခဲ့ၾကသူေတြ
ႏိုင္
ငံ့အေရးတြက္ သူတို႔တေတြက
မိသားစု
ေတြကိုလည္း မငဲ့ကြက္ခဲ့ၾကဘူး
သူတို႔တေတြဟာ
စင္စစ္ ႏိုင္ငံ့အေရးကိုသာ
အေလးထားတဲ့
ျပည္ခ်စ္သား မ်ဴိးခ်စ္မ်ားေပါ့
ညသန္ေခါင္ေက်ာ္ ေထာင္တံခါးဖြင့္သံေတြၾကားတိုင္
ဘယ္
သူအလွည့္က်မလဲဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔
ခလုတ္
ဆြဲသံေတြၾကားမွာ
သူတို႔တ
ေတြ
ရင္
တဒိန္းဒိန္းခုန္ခဲ့ၾကဖူးသတဲ့
နာက်င္မႈေတြလိမ့္ဆင္းလာတိုင္း လက္သီး႐ိုင္ေတြနဲ႔
နံရံကိုသာ လက္
မွတ္ထိုးခဲ့ၾကဖူးသတဲ့
အဲ့ဒီအျဖစ္
​​ေတြၾကားမွာ
ရင္
ကြဲနာက်သြားတဲ့
ေမေပါင္းမ်ားစြာ
ဖ႐ိုဖရဲနဲ႔ ဘဝပ်က္
သြားတဲ့
ဇနီးနဲ႔သားသမီး
ေပါင္းမ်ားစြာ
က်ိဴးပဲ့သြားတဲ့
မိသားစု
ေပါင္းမ်ားစြာ
႐ွိခဲ့ၾကတယ္

(၄)

တိုင္းျပည္ရဲ႕သယံဇာတဟူသမ်ွနဲ႔
သူတို႔အတၱေတြကို
ပထမ လူမသိသူမသိ
ထိမ္းျမႇားလက္ထပ္လိုက္ၾက
ၿပီးေတာ့...
ျပည္တန္ဆာလိုအသံုးခ်လိုက္ၾကတယ္
ရိကၡာအတြက္
သိကၡာလည္းမငဲ့ကြက္ႏိုင္တဲ့
ဓားခ်က္
​​ေတြေၾကာင့္
ကမၻာ့အလယ္
မွာ
ကြၽန္ေတာ္တို႔တေတြ
မ်က္
ႏွာမျပရဲေအာင္ ႐ွက္ရပါတယ္
ျမန္မာျပည္ဟာ
ဓားလွီးမုန္႔လို ျမင္ခံခဲ့ရတယ္
ဓားလွီးမုန္႔လို ျဖစ္ခဲ့ရတယ္
ကြၽန္ေတာ္တို႔ ဘယ္သူ႔ကိုအျပစ္တင္ရပ
ဘယ္သူ႔ကို နားက်ည္းလိုက္ရပ
ဖဲ့ေရာင္းစားရက္တဲ့
ခြက္ေပ်ာက္သူေတာင္းစားမ်ားကိုပဲ
ရင္ဘတ္ႀကီးနင့္ေနေအာင္ မုန္းမိပါတယ္
ကြၽန္ေတာ္ ျပည္သူတေယာက္ပါ
ဟိုးအစြန္အဖ်ားေတြက
ေနာင္မြန္ဆိုတာလည္း ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္
ေကာ့ေသာင္းဆိုတာလည္း ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္
ေမာင္ေတာမွာ အေရးအခင္းျဖစ္လည္
မိုင္
ေယာင္းမွာ ျဖစ္သလို
ကြၽန္ေတာ္တို႔တေတြ ခံစားနာက်င္
ရတယ္
ကြၽန္ေတာ္တို႔စကားသံေတြ ဝဲခ်င္ဝ၀ဲမယ္

ကြဲခ်င္
ကြဲမယ္
ဒါ
ေပမဲ့ ႏွလံုးသားေတြဟာ တေသြးတသားတည္းဆိုတာ
ပင္
လံုက သက္​​ေသ
ကြၽန္ေတာ္တို႔အားလံုးရဲ႕လက္ေတြဟာ
သမိုင္းကို လွလွပပေဆးျခယ္သႏိုင္တဲ့
လက္ေတြ
အတိတ္​​ဆိုတာ
ပစၥဳန္
ပၸန္ရဲ႕သားခ်င္
ေကာင္းျခင္း ဆိုးျခင္းမွန္သမွ်ဟာ
ျမစ္
ေခ်ာင္ေတြလို တိမ္​​ေကာမသြားဘူး
ေျခရာေကာက္လို႔ရတယ္
ဒါေၾကာင့္မို႔
ဒီေန႔ဟာ မနက္ျဖန္ရဲ႕ေကာင္ေသာသမိုင္းအတိတ္ျဖစ္ဖို႔ဆိုရင္
ကြၽန္ေတာ္တို႔တေတြ ပစၥဳန္
ပၸန္ကို
လွလွပပ ခင္
းက်င္းၾကရလိမ့္မယ္
ေရွ႕ရပ္ဝန္းမွာလည္
ေရႊအိုေရာင္အဆင္ေတြ လင္းသထက္လင္းလို႔
ျပည္
သူေတြဆီ ခင္းက်င္ေပးေနၿပီး
ၿငိမ္
းခ်မ္ေရး ခ်ဳိးကူသံေတြလည္း ၾကားရၿပီ
အတိတ္က အရိပ္မည္ေတြထင္ဟပ္​​ေနတဲ့
ကြၽန္ေတာ္တို႔ျပည္တြင္းက
အာဏာစက္
အဆိပ္ပင္​​ေတြနဲ႔
အမ်ဳိးအမည္
မသိတဲ့ ေပါင္းပင္ဟူသမွ်ကိုလည္
ဆက္
လက္ျပန္႔ပြားျခင္းမရွိေအာင္
ကြၽန္ေတာ္တို႔တေတြ
တက္
ညီလက္ညီ ရိမ္းသိမ္းၾကဖို႔ပဲလိုတယ္။  ။

ခင္ေဇာ္မိုး