Friday, October 21, 2016

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ သင္းရည္လြင္ႏွင့္ ေက်ာ္ေက်ာ္(ျမရည္စမ္း)တို႔၏ကဗ်ာမ်ား

အမွားတအုပ္ 
blogs.yis.ac.jp
  ကၽြန္ေတာ္တို႔ေသဆံုးေနၾကတယ္
ေမြးဖြားျခင္း အလြန္ဟာ
သည္ခရီးပဲ
သည္က်ည္ဆံတေတာင့္က
ပစ္ျဖစ္ေအာင္ ပစ္ေနမွာ
ဘယ္သူ ေတြးေပ်ာ္ေနခဲ့လဲ ။

ေရြ ့ေနတာ ေရြ ့ပါေစေတာ့
အေကာင္းဆံုးဆိုတာ
အရာဝင္မဝင္ခဲ့ဘူး
သည္ဝါက်တေၾကာင္း
ပ်င္းလို ့ျပန္မေရးခ်င္တာ။

မိန္းမပ်က္တေယာက္ပ်က္တာ
အရက္သမားတေယာက္
မူးလဲတာ
လူငယ္တေယာက္
သူ႔အထုတ္နဲ႔သူပိေနတာ
ဒါလည္း ဒုလႅဘ တရားပဲ ။

လူ ဟာ
သူ႔တပ္သူျပန္နင္းေလာက္ေအာင္
လူ ဟာသူ ့လမ္းသူ သစၥာေဖာက္ရသလိုမ်ဳိး
သမၼတစ္ေယာက္မက္တဲ့ အိပ္မက္မ်ဳိး
ဘယ္သူမဆို မက္လို႔ရသေပါ့။

ျဖစ္ျခင္းဆိုတာ ျဖစ္ရေလျခင္းလုိ႔စဥ္းစား
နံရံေပၚက အရိပ္ေတြျပဳတ္က်လာတယ္
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနေသခဲ
သည္လို ေမာ့ေသာက္ခဲ့ဘူးတယ္။

ငါး လိုမွ်ားခဲ့တယ္
ငါး လိုအမွ်ားခံရတယ္
ဘီးေတြက လိမ့္ေနမွာပဲ
ၿမိဳ႕ေလးလည္း ရိွေနမွာပဲ ။

သိပ္ၿပီး မတိုက္ဆုိင္လည္း
ခပ္ညံ့ညံ့ေျပးတဲ့ ျမင္းအေၾကာင္း
အားမနာပ ေျပာဆိုလို႔
အဲဒါ ခင္ဗ်ားျဖစ္ႏိုင္သလို
ကၽြန္ေတာ္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တာပဲ။

ရြက္ႏုေတြ ေဝလာအုံးမယ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ လင္းလက္လာအုံးမယ္
လာ ျခင္း မေကာင္းဘူးလို႔
ေနာက္ဆံုးစာကို ေရးခဲ့လိမ့္မယ္။

သင္းရည္လြင္
တည့္တည့္ေရးတဲ့ကဗ်ာ
www.brooklynrail.org

စံနစ္ေၾကာင့္ ျမစ္ကို အားနာစရာ
ခ်င္းတြင္းထဲ  
စိတ္ေတြအားလံုး နစ္ရျပန္ၿပီ
ကိုပါႀကီးနဲ ့ေဒၚခင္ဝင္း က်ည္ဆံမွန္ေတာ့
ျပည္သူအားလံုး မွန္ခဲ့ရဖူးတယ္
ေရႊဝါေရာင္မွာ ဂ်ပန္ႀကီးကိုမွန္ေတာ့ 
တကမၻာလံုး မွန္ခဲ့ရဖူးတယ္
ဟိုနားေသ ဒီနားေပ်ာက္သမွ် 
ငါတို႔အားလံုး ေသေပ်ာက္ေနရတာပါ။

ေက်ာင္းႀကိဳကူးတို႔သေဘၤာေလးေမွာက္တဲ့အခါ
သူေဌးနဲ႔တာဝန္ရွိသူေတြပါ သတ္ေသၾကတယ္
ရထားမေတာ္တဆမွဳျဖစ္ေတာ့ 
ဝန္ႀကီးက တာဝန္ခံၿပီး ႏႈတ္ဆက္ႏႈတ္ထြက္
ေလယာဥ္ပ်ံထိုင္ခံုၾကား 
ႂကြက္ကေလးေျပးလႊားေတာ ့
မေတာ္တဆမႈႀကိဳတင္ကာကြယ္ဖို႔အေရး
ေလယာဥ္ေနာက္တစီး စီစဥ္ေပးတယ္
အဲဒါ သူတို႔ဆီမွာပါ။

မင္းရို႕ငါရို႕ဆီ
အသက္အိုးအိမ္မ်ားစြာ
ေျမ  ေရ ေလက
ဘယ္သြားဘယ္လာ 
ဘယ္ခါစိတ္မခ်ရေတာ့
အိမ္မွာၿငိမ္ကုပ္
ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ႀကိဳးတုပ္ထားရင္
လြတ္ေျမာက္မယ္တဲ့လား။ ။

ေက်ာ္ေက်ာ္(ျမရည္စမ္း)
၁၈၁၀၁၆
ည ၉ နာရီ ၄၅ မိနစ္