Friday, September 30, 2016

k

သစ္ခက္သံလြင္ တကိုယ္ေတာ္ကဗ်ာ၊ ဒီလူည၏ "ပုံျပင္" ကဗ်ာမ်ား

ပံုျပင္ -၁
KT#
 ရွည္ထြက္လာတဲ့အူေတြၾကား ငါဟာ ပိတ္မိေနတယ္
အရိပ္မထြက္ေအာင္ အလင္းရိွတဲ့အရပ္ကိုကြယ္ၿပီး
ငါ့ဆီေျပးဝင္လာတဲ့ အစာအိမ္ရဲ႕ျပင္းထန္စြာေပါက္ကြဲသံေတြ
ငါဟာ ေလဟာနယ္ထဲေရာက္ေနသလို စီးေနတဲ့ျမစ္ထဲေမ်ာပါသြား
႐ုတ္တရက္လန္႔ႏိုးသြားတဲ့ပန္းၿခံထဲက ရယ္ေမာသံဟာ
ငါ့နာမည္ကို စကၠဴေလွကေလးမွာေရးၿပီး ေျမႀကီးထဲျမႇဳပ္လိုက္တယ္
တရိပ္ရိပ္ေျပးတက္လာတဲ့တိမ္မွ်င္ေတြဟာ
ေအာက္စီဂ်င္ကိုအငမ္းမရစုပ္ယူၿပီး ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတယ္
ႏွစ္ေတြသိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အိပ္မက္ထဲ ငါျပန္ေရာက္လာတယ္
ပင္လယ္ဓားျပပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ သံေခ်းတက္ေနတဲ့ ဆံပင္ရွည္ရွည္ေတြနဲ႔
ငါ့အေမဟာ ငါ့ပံုကိုၾကည့္ၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ရယ္ေမာ
"ငါ့ရင္ခြင္ထဲမွာေတာ့
မင့္က ပီဘိကေလးေလးပါပဲ"လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့
လက္ထဲဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ဓားသြားေတြဟာ အရည္ေပ်ာ္က်သြား
ငါဟာ အိပ္မက္ထဲကေန အျပင္ဘဝထဲ ျပန္ေရာက္သြားတယ္  ။  ။

ဒီလူည

…..
 

ပံုျပင္ -၂
KT#
 တေယာက္နားထဲ
တေယာက္လက္ေတြ ပိုပိုရွည္လ်ားလာတယ္။

ဖန္ေလွာင္အိမ္ထဲ
ေပ်ာ္ေအာင္ေနရွာတဲ့ ေရႊငါးကေလးလို

ရနံ႔ေတြပြင့္လာပံုထဲ ပန္းေတြက ေမႊးတယ္။

မီးဖိုေခ်ာင္ထဲဖိတ္စင္သြားတဲ့အခ်ဳိရည္တစက္မွာ
မေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အၿပံဳးေတြက တဝီဝီေအာ္လို႔။

အိပ္မေပ်ာ္သူေရ

ညေတြကုန္ေအာင္ အိပ္ဖို႔
အေမွာင္နဲ႔သီထားတဲ့အက်ႌေလးဆီ
လာလာနားတဲ့အိပ္မက္

ဒီတခါ ကံစမ္းမဲမွာ
ပါဝင္ကံစမ္းၾကရေအာင္။  ။

ဒီလူည

…..


ပံုျပင္ -၃

KT#
သီခ်င္းသံေတြက တိုးၿပီး
နာရီလက္တံေတြက ရွည္ထြက္လာတယ္။

လိႈင္းေတြစီးၿပီး ေနထြက္ရာေစာင့္ေနတဲ့မနက္

ေရတံခြန္ေလးမွာေရခ်ဳိးရင္း ေလကေလးခြၽန္
ပန္းၿခံထဲပ်ံ႕လြင့္ေနတဲ့ရနံ႔ေတြလို။

သာသာယာယာေလးပါပဲ
ေန႔ေတြကြၽံက်သြားပံုထဲ
အညိဳအမည္းေလးကို ဖြဖြေလးပြတ္သတ္

ေၾကာင္မ်က္လံုးေတြလို

ညထဲ
မိုးစိုေနတဲ့ ပံုျပင္ေလးေတြကို ျပန္ရစ္ၾကည့္ေနတယ္။   ။


ဒီလူည

……
 
ပံုျပင္-၄ 
KT#
သစ္ရြက္ေတြမွာ ေရစက္ကေလးေတြ တြဲလြဲခိုေနတာကအစျပဳၿပီး
ေတာလမ္းထဲ စံပယ္ရနံ႔ေတြတဖြဲဖြဲ ေႂကြေနတာအဆံုး

အိမ္ေဘးေရေျမာင္းေလးေတြ ေကာလာတာကအစျပဳၿပီး
ပင္လယ္ထဲ ေရခဲေတာင္ႀကီးအရည္ေပ်ာ္က်လာတာအဆံုး

တိမ္မွ်င္ေတြၾကားေခ်ာ္ရည္ေငြ႔ေတြကပ္ၿငိေနတာက အစျပဳၿပီး
႐ုပ္ရွင္႐ံုထဲေနၾကာေစ့ကိုက္ခြဲသံေလးေတြအဆံုး

ဓာတ္ႀကိဳးမွာခ်ိတ္ၿပီး ေသဆံုးေနတဲ့ငွက္ကေလးတေကာင္က အစျပဳၿပီး
အိုးပစ္အိမ္ပစ္မက ရသလိုဆြဲႏႈတ္ခံရတဲ့ဝိညာဥ္ေတြအဆံုး

ဒိုင္ယာရီထဲေရးမွတ္ထားတဲ့ သာသာယာယာေန႔ကေလးေတြက အစျပဳၿပီး
မိႈတက္ေနတဲ့ ျပကၡဒိန္စာရြက္ေတြ ေအးခဲလာတာအဆံုး

မဆံုးႏိုင္တဲ့သက္ျပင္းသံေတြ
ပံုျပင္ထဲ မလြယ္ေပါက္ကေန ဝင္လာၾကတယ္။    ။


 ဒီလူည

…..

ပံုျပင္ -၅

KT#
ဒီကဗ်ာကို ဘာမွမပါဘူးနဲ႔စတယ္
ဒီေတာ့ ေနာက္ထပ္ဘာမွလည္းေျပာမွာမဟုတ္ဘူးေလ
ဒီေတာ့ ဒီကဗ်ာက ဒီမွာတင္ဆံုးၿပီေပါ့
ဒီထက္ပိုၿပီး ဒီကဗ်ာကိုထပ္ဖတ္စရာမရိွေတာ့ပါဘူး
ဒီထက္ပိုၿပီး ဒီကဗ်ာမွာ ဘာမွလည္းပါမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး
ဘာမွမပါဘူးဆိုမွေတာ့ ဘာဖတ္စရာရိွေတာ့မွာလဲ
ဘာမွမပါတာကို ဘာလို႔ေျပာေနလဲလို႔ေမးလာရင္
ဘာမွမပါတာကို ဘာမွမပါဘူးလို႔ေျပာထားတာပဲလို႔ ျပန္ေျပာရပါမယ္
တကယ္လည္း ဘာမွမပါေတာ့
ဒီကဗ်ာဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစခဲ့တယ္ဆို
ေက်ာ္သြား/ဘေလာ့သြားလိုက္ပါ
တကယ္လည္းဘာမွမပါေတာ့
ခင္ဗ်ားအတြက္ ဘာမွဟုတ္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ့
ဒီကဗ်ာကို ဒီမွာတင္ရပ္ ခင္ဗ်ားျပန္ခ်င္လည္း ျပန္သြားလို႔ရပါတယ္
ဒီကဗ်ာမွာ ဘာမွမပါေတာ့
ခင္ဗ်ားဆီ အယူခံဝင္ဖို႔လည္း ဘာမွမပါဘူးေလ
ဒီကဗ်ာမွာ ဘာမွမပါေတာ့
ဒီကဗ်ာကို ဘာမွမပါဘူးနဲ႔ပဲ စလိုက္တာပါ
ကိုယ့္မွာလည္း ဘာမွမရိွေတာ့
ဘာမွမပါတာ အထူးအဆန္းတခုလိုလည္း မေျပာခ်င္ဘူးေလ
ဒါ့ေၾကာင့္ ေခါင္းစဥ္ကစၿပီး ဘာမွမပါဘူးလို႔ပဲ ေျပာင္းဖတ္ေပးပါ
ဘာမွမပါလို႔ ဘာမွသံုးမရဘူးလို႔ေျပာလည္း ရပါတယ္
ဘာမွမပါလို႔ ဘာအသံုးဝင္မွာလဲလို႔ေျပာခ်င္လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္
အစကတည္းက ဘာမွ ပါလာတာမွမရိွဘဲ
ၿပီးေတာ့ ဘာမွမပါဘဲ ျပန္သြားရမွာမဟုတ္လား
ရတဲ့အခ်ိန္ေလး အစာေလးသြပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္တာ
ကိုယ့္အလွည့္က်ဗလာနဲ႔တိုးေနေတာ့လည္း
ဘာမွမပါတာကို ဘာမွမပါဘူးလို႔ဘဲ ေျပာပါရေစဗ်ာ။   ။


ဒီလူည