သစ္ခက္သံလြင္ကဗ်ာသုံသပ္ခ်က္၊ ကိုႏိုင္း ၏ " လြတ္လပ္လိႈင္း ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားကုိ ႀကိဳဆိုခံစားၾကည့္ျခင္း "


ျပတင္းတံခါးအဖြင့္ ဇာခန္းဆီးအလြင့္( ၄၂ )

လြတ္လပ္လိႈင္း ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားကုိ ႀကိဳဆိုခံစားၾကည့္ျခင္း
ကိုႏိုင္း

 
 “လြတ္လပ္လိႈင္း” လႊတ္လိုက္ျပီေဟ့ဆိုျပီး ကမၻာအစြန္ နယူဇီလန္ကြ်န္းေလးေပၚကကဗ်ာဆရာ၊ အယ္ဒီ တာ (ကုိ)ခင္လြန္းရဲ႕ေအာ္ေျပာလိုက္တဲ့ အသံကုိၾကားလိုက္ရတယ္။ ဒီအသံၾကားလိုက္ရတာေၾကာင့္ ကြ်န္ ေတာ့္အခန္းေလးထဲမွာေတြးေနတာကုိရပ္လိုက္ျပီး၊ ျပတင္းတံခါးကုိ ကပ်ာကယာ ထဖြင့္လိုက္မိတယ္။ ဇာခန္းဆီးကုိလြတ္လပ္လိႈင္းေတြ လြတ္လြတ္လပ္လပ္တိုးေဝွ႕တိုက္ခတ္လာၾကတယ္။ လြတ္လပ္လိႈင္းရဲ႕ လြင့္ပ်ံ႕လာတဲ့ရနံ႔ကုိ ကြ်န္ေတာ္ၿငိမ္သက္စြာ ခံစားရႈရိႈက္လိုက္မိတယ္။ လြတ္လပ္လိႈင္း ဆိုတာတဲ့ ...။

တကယ္ေတာ့လြတ္လပ္လိႈင္းဟာ ကြ်န္ေတာ္နိုင္ငံမွာလိုအပ္မႈမ်ားစြာရွိေနတဲ့ ရသနယ္ႀကီးထဲကုိ ျဖည့္စြက္မႈ တခုအေနနဲ႔ ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအတိုင္း စီးဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။

ေျပာမယ္ဆိုရင္ ပုံႏွိပ္မဂၢဇင္းေတြတအိအိျပိဳလဲက်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လြတ္လပ္လိႈင္းဟာ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း အျဖစ္ ထြက္ေပၚလာရတာပါ။ စာေပေရးသားသူေတြ၊ စာေပ၀ါသနာပါသူေတြအတြက္ ရသကုိခံစားနိုင္ဖို႔ ကြက္လပ္တခုကုိ အယ္ဒီတာ (ကုိ)ခင္လြန္းနဲ႔(ကုိ) ေမာင္စုိးသစ္တို႔က ၾကိဳးစားတင္ဆက္မႈပါ။ သူတို႔အေနနဲ႔ ရည္ရြယ္မႈကုိ ဒီလိုေျပာျပပါတယ္။

”လူမ်ဳိးစုံယဥ္ေက်းမႈက႑နဲ႔ပတ္သက္တဲ့စာမ်က္ႏွာတခုကုိ လြတ္လပ္လိႈင္းရဲ႕ဥပစာမွာဖြင့္လွစ္ထားရွိ ရတဲ့ တခုတည္းေသာအေၾကာင္းကေတာ့ လူမ်ိဳးေပါင္းစုံယွဥ္တြဲေနထိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံမွာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိး ရဲ႕အခြင့္အေရးကုိ အျခားလူမ်ဳိးတမ်ဳိးက အသိအမွတ္ျပဳလက္ခံၾကေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒါ့အျပင္ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးနဲ႔ လူမ်ဳိးတမ်ဳိးအၾကား ပဋိပကၡနည္းပါးစြာနဲ႔ ထြန္းကားေစလိုတဲ့ ရည္ရြယ္ ခ်က္ပဲျဖစ္ပါတယ္”တဲ့။

ရည္ရြယ္ခ်က္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ဦးတည္လႊင့္လိုက္တဲ့ လြတ္လပ္လိႈင္းရဲ႕သန္႔ရွင္းတက္ႂကြစြာရိုက္ခတ္လာတဲ့ ရနံ႔ေတြထဲမွာ ေခတ္ကုိလည္း ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ ရသေတြကုိလည္း ရႈရိႈက္လိုက္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ လြင့္ပ်ံ႕လာတဲ့ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြကုိစတင္မိတ္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။ ၾကည္နူးေက်နပ္စြာနဲ႔ႀကိဳဆိုလိုက္မိ ရင္း ခံစားမိလိုက္တဲ့ေခတ္ေပၚကဗ်ာအခ်ဳိ႕ကုိ ျပန္လည္ခံစားၾကည့္ေစခ်င္လို႔ မ်ွေဝေပးလိုက္ပါတယ္။

ေခတ္ႀကီးကုိျမင္ေအာင္ျပလိုက္တဲ့ေခတ္ေပၚကဗ်ာတပုဒ္ကေတာ့ ကဗ်ာဆရာ ”ေဇာ္လူစိမ္း” ရဲ႕ ”ရန္ကုန္ ကုိ ကုိင္လႈပ္ခဲ့ေသာ စကၠန္႔မ်ား” ကုိခံစားၾကည့္လိုက္ပါ။

         ၀ဇီရာရုံေအာက္ ျဖန္႔ခင္းထားတဲ့ေဝါရွိထဲမွာ
         မိုးအုံ႔ေနတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔
         ကင္းေကာင္ တစ္ေကာင္
         စစ္ႀကိဳေခတ္ထဲကေန စစ္ျပီးေခတ္ဆီကုိ ခုန္ကူးလိုက္တယ္။
         ေမာင္ဂုိမာရီလမ္းေပၚမွာ လိုက္ဆြဲေနတဲ့
         ငရဲေခြးၾကီးတစ္ေကာင္ကုိ ကုိင္ေပါက္ခ်
         အတြင္း၀န္မ်ားရံုးေခါင္မိုးေပၚကေနထိုင္ျပီး
         ဥၾသသံအရွည္ၾကီးလို ဆြဲအူေနတုန္း
         ႏႈတ္ခမ္းနီေတာင့္ကုိ လွည့္ထုတ္လိုက္တဲ့အတိုင္း
         လြတ္လပ္ေရးေက်ာက္တိုင္ဟာ အျမန္ရွည္ထြက္လာတယ္
         အားလုံးၾကယ္သီးတပ္ခ်ိန္မရလိုက္ဘူ
         ဓားထုတ္ခ်ိန္မရလိုက္ဘူး။

ဒီလိုစျပီးေရးဖြဲ႔လိုက္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔က်ဆုံးခ်ိန္ကေန ေခတ္ကုိတည္လိုက္တာကုိေတြ႔ရမွာပါ။ ကဗ်ာဆရာေဇာ္လူစိမ္းက စစ္ႀကိဳေခတ္ကေန စစ္ျပီးေခတ္ကုိ ခုန္ကူးခ်င္ေၾကာင္းကုိ ဒီလိုေျပာျပလိုက္ ပါတယ္။

         ျပည္ေတာ္သာအုတ္ၾကြပ္ေခါင္မိုးေတြေပၚကေန
         ခုန္ခုန္ျပီး ဖေရဇာလမ္းေပၚကူးလာ
         စစ္သားရုပ္ေတြဆီကေန ေသနတ္ေတြျဖဳတ္ယူသြား
         ၂၉ လမ္းထိပ္က ကေလးမေလးဆီကေန
         ေရခဲမုန္႔ လုစားသြား
         လမ္းေဘးေစ်းတန္းကေန ပစၥည္းေတြလုသြား
         ဗဟုိတရားရံုးအမိုးေပၚကေန
         ေသနတ္ေတြလက္တည့္စမ္းလို႔
         ေသနတ္ကထြက္တဲ့ မီးခိုးေတြနဲ႔အျပိဳင္
         မိုးက အုံ႔အုံ႔ႀကီး။

ဖေရဇာလမ္းကုိ ေခတ္ႀကီးျဖတ္သန္းေနတဲ့ ကာလေတြနဲ႔ယွဥ္ျပလိုက္ပါတယ္။ သူျပတဲ့ေခတ္ေတြထဲမွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြပါလာပါတယ္။ ေနာက္တရားဥပေဒမဲ႔ေနတဲ့ ေခတ္တခုကုိလည္းျပလိုက္ပါတယ္။ စစ္ႀကိဳေခတ္ကေနစစ္ျပီး ေခတ္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ေသနတ္ေတြ မီးခိုး တလူလူထြက္ေနတုန္း ပါပဲ။ စစ္ျပီးေခတ္ကုိခုန္ကူးခဲ့ေပမယ့္ခုန္ကူးခဲ့တဲ့ေခတ္ႀကီးကလည္း စစ္မီးေတြေတာက္ေလာင္ေနတုန္းပါပဲ

ဒီစစ္မီးေတာက္ေတြျငိမ္းသတ္နိုင္ဖို႔ လူေတြရဲ႕ အတၱေတြ၊ ေလာဘေဇာေတြ၊ အာဏာရယူလိုမႈေတြကုိ အရင္ျငိမ္းသတ္ရမွာပါ။ လူေတြမွာ အတၱေတြ၊ ေလာဘေဇာေတြ၊ အာဏာရယူလိုမႈေတြကပ္ျငိေနသမ်ွ စစ္မီးေတာက္ေလာင္ေနဦးမွာပါပဲ။ ေသနတ္ေတြမီးခိုးတလူလူ ထြက္ေနဦးမွာပါ။

         ပုရြက္ဆိတ္လိုလူေတြဟာ
         ဗႏၵဳလလမ္းေပၚမွာ အျပည့္၊ ဆူးေလဘက္ဆီ
         ကင္းေကာင္ဟာ အနာမက်က္ေသးသလို ေဒါသနဲ႔
         ပုရြက္ဆိတ္ေတြဆီ လိုက္တက္နင္းေနတာ
         လမ္းေပၚမွာ လူေသေတြက်န္ခဲ႔တယ္
         ထမင္းအသုိးေတြက်န္ရစ္ခဲ့တယ္
         အေၾကာက္အလန္႔ေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္
         က်ိန္ဆဲျခင္းေတြက်န္ရစ္ခဲ့တယ္
         ယင္အုံေနတဲ့အနာေတြ က်န္ခဲ့တယ္
         ေလာက္ေတြ ပြားလာတယ္။

ေခတ္ျပကြက္ေတြကုိတကြက္ခ်င္းျပသြားတာကုိ ေခတ္နဲ႔အတူလုိက္ပါၾကည့္ရႈေနရသလိုပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းႀကီးစြာထားခဲ့ရတဲ့ ေခတ္ႀကီးကုိျပန္ၾကည့္လုိက္မိေတာ့ ေခတ္ေဆြးႀကီးထဲမွာ ထပ္ျပီး ပုပ္ပြျပီး အနံ႔ဆုိးေတြ ထြက္ေနပါတယ္။ အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ လူေတြရဲ႕စိတ္မွာ အေၾကာက္ တရားေတြႀကီးထြားစြာက်န္ခဲ့တာပါပဲ။

         စစ္ေရာက္ခါနီးမွာ
         ထြက္သြားတဲ့ရထားႀကီးလည္း
         လမ္းမွာအုိသြားတဲ့ စစ္ေျပးဒုကၡသည္အျပည့္နဲ႔ျပန္ဆိုက္လာ
         ၀ဇီရာရံုေအာက္က
         က်ီးလန္႔စား ေစ်းသည္ဟာ
         ေ၀ါရွိကုိအျမန္ျပန္လိပ္လိုက္တယ္
         ကင္းေကာင္ဟာ ရွိေနတာ ေသခ်ာေပမယ့္လို႔
         ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနေတာ့တာပဲ။
         (ၾကာျမင့္ခ်ိန္ ၅၅ စကၠန္႔)။

ကဗ်ာဆရာေျပာတဲ႔ေပ်ာက္ခ်က္သားေကာင္းေနတဲ့ ကင္းေကာင္ႀကီးဟာ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာစဥ္းစားၾကည့္ ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ ကင္းေကာင္ႀကီးေတြမွာ လက္မည္းႀကီးေတြရွိေနတာကုိလည္း သိၾကမွာပါ။ ကဗ်ာဆရာေဇာ္လူစိမ္းရဲ႕ေခတ္ေပၚကဗ်ာက ရသခပ္ပါးပါးနဲ႔ေခတ္ကုိေျပာသြား၊ ျပသြားပါတယ္။

ဒီကဗ်ာကုိဖတ္ျပီးကြ်န္ေတာ္တို႔ေရာက္ရွိေနတဲ့ေခတ္ကုိ ေတြးမိပါလိမ့္မယ္။ လြတ္လပ္လိႈင္းကုိဆက္ျပီး ခံစားၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ အေဝးေရာက္ ညီငယ္ကဗ်ာဆရာတေယာက္ဆီက ေမးခြန္းထုတ္သလိုလိုနဲ႔ လူတယာက္ကြယ္ဝွက္ထားလိုက္ပါတယ္။ သူကေတာ့ အေမရိကန္ေရာက္ေနတဲ႔ ေခတ္ေပၚကဗ်ာဆရာ “လင္းေႏြးအိမ္” ပါပဲ။ သူေျပာတဲ့ ”ကုိယ္ေရာင္ေဖ်ာက္ထားတဲ ဟစ္တလာ” ကုိရွာေဖြၾကည့္လိုက္ပါ။

         ခါးၾကားမွာ ထိုးထားတဲ့ တူေတြကုိေမ့ထားျပီး
         နံရံႀကီးကုိဘယ္လိုျဖိဳမလဲလို႔
         ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စဥ္းစားရင္း
         နံရံကေက်ာက္သားျဖစ္။

         ကင္းဘတ္စမွာတင္မယ့္ အခရိုင္းလစ္ေဆးစပ္သလို
         ခါးၾကားကတူနဲ႔
         စဥ္းစားခန္းအေတြးအေခၚေပါင္းစပ္မွ
         ဘာလင္တံတိုင္းျဖိဳခ်လိုက္တဲ႔ဓာတ္ပုံလို
         ပ်ံသန္းျခင္းပုံတပုံရမယ္။

         ဟစ္တလာ တကယ္ေသတာ
         ဘယ္သူမွသက္ေသမျပႏိုင္ေသးဘူး
         သူ
         အာရွဘက္မွာ
         သက္ေတာင့္သက္သာ စာဖတ္ေနတုန္းေပါ့။

ကဗ်ာဆရာေျပာသလို ကြ်န္ေတာ္တို႔ခါးၾကားမွာထိုးထားတဲ႔တူကုိ ဘယ္လိုအသံုးျပဳနိုင္မလဲဆိုတာ အလြန္ အင္မတန္မွ အေရးႀကီးပါလိမ့္မယ္။ ဒါကုိ အသုံးမျပဳနိုင္ေသးရင္ေတာ့ ဘာလင္တံတိုင္းျဖိဳလိုက္တဲ့ဓာတ္ပုံတပုံကုိၾကည့္ျပီး အနာဂတ္ကုိ ခပ္မိႈင္းမိႈင္းေတြးၾကည့္ေနရမွာပါပဲ။

တကယ္ေတာ့ ကမၻာႀကီးေပၚကေျမပုံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေပၚမွာ ခ်ဳိးျဖဴငွက္တေကာင္ သံလြင္ခက္ကုိခ်ီျပီး ပ်ံသန္းေနတာကုိ ေတြ႔ျမင္ၾကမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔နိုင္ငံမွာေတာ့ ပ်ံသန္းလာမယ့္ ခ်ိဳးျဖဴငွက္ေလးတေကာင္ ဟာ ဒဏ္ရာပရပြနဲ႔ ေတာင္ပံက်ိဳးေနပါတယ္။ ဒီလိုဘာေၾကာင့္ျဖစ္ေနရသလဲ။ အမွန္တကယ္ ဟစ္တလာ မေသေသးဘူးဆိုတာျပေနပါတယ္။ ခ်ဳိးငွက္မပ်ံနိုင္တဲ႔ေျမပုံေလးေတြမွာေတာ့ ဟစ္တလာရွင္သန္ေနတုန္း ပါပဲ။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ စာဖတ္သူႀကီးေတြက စစ္တုရင္ကစားျခင္းကုိ ေတြးေနဦးမွာပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ေခတ္ကုိေတြးျပီး စိတ္ကူးယဥ္ေနၾကတာလား။ ျပန္စဥ္းစားလိုက္မိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေခတ္ကုိေတြးျပီး စိတ္ကူးယဥ္ေနတာကုိ အေမွာင္ညထဲမွာ ဝံပုေလြတေကာင္က ေကာက္က်စ္စြာေခ်ာင္းေန ပါတယ္။

ဒါကုိသတိေပးလိုက္တဲ့ေခတ္ေပၚကဗ်ာတပုဒ္ လြတ္လပ္လိႈင္းေပၚကေန အေငြ႔အသက္ကုိခံစားမိလိုက္ပါ တယ္။ ကဗ်ာဆရာ”ဝါက်ျဖဴ” ရဲ႕ “မ်က္ဝန္းထဲက သုႆန္မ်ား” ကဗ်ာမွာ ခံစားလိုက္မိပါတယ္။

         ဘတ္စ္ကားေတြက တိမ္ေတြထဲ
         အဆံမဲ့ခရုေတြရဲ႕က်ဥ္းေျမာင္းလွတဲ့လူ႔ဘဝထဲ
         ဝမ္းဗိုက္တလုံးေပၚက မ်က္ႏွာဖုံးေတြ
         ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္ဖိနပ္ရာေတြကုိ
         ျမစ္တျမစ္၊ ရႈခင္းတခုလို
         ငါေငးေမာေနရအုန္းမွာပဲ။

         အဲဒီအတြက္ အုိမင္းျခင္းကို
         နာရီလက္တံေတြေပၚက တဖ်တ္ဖ်တ္ခုန္ခ်ေနတဲ့
         အသိဉာဏ္ေပၚကုိ နာက်င္မႈေတြ
         ဂစ္တာႀကိဳးေပၚက စင္ထြက္လာတဲ့သံစဥ္ေတြကုိ
         ၀ံပုေလြတေကာင္ေခ်ာင္းေျမာင္းေနတဲ့ညထဲမွာ
         ရိုးတံရွည္လမ်ား မ်က္ဝန္းနဲ႔ဝွက္ သယ္လာမလား
         အိုး.. က်မ္း..သစၥာ။

         ေသဆုံးျခင္းတို႔ရဲ႕
         မနက္ျဖန္စာ ငါျဖစ္ေနခဲ့တာ
         ကဗ်ာတပုဒ္ရဲ႕အလ်ားဟာ စၾက၀ဠာျဖစ္ေနခဲ့တာ
         တကယ္ေတာ့ ဘဝတခုလုံး ေၾကာရိုးလိုခ်နင္းခံျပီးမွ
         အျမဳေတခြင့္ရတဲ့ ဝံပုေလြတေကာင္ရဲ႕
         ဝမ္းဗိုက္ထဲက သခ်ဳႋင္းေျမေနရာ။


ကြ်န္ေတာ္တို႔ အစီအစဥ္မက်တဲ့ေခတ္ထဲက ျဖစ္စဥ္ေတြကုိ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာျဖတ္သန္းေနရပါတယ္။ ဒီ ျဖတ္သန္းေနရတဲ့လမ္းဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔က်ဥ္းေျမာင္းလာပါတယ္။ ဒီက်ဥ္းေျမာင္းလာတဲ့လမ္းကုိ အႀကိမ္ ႀကိမ္ျဖတ္သန္းရင္း ျမစ္တျမစ္လို၊ ရႈခင္းတခုလို ေငးေမာေနရအုန္းမွာပါပဲ။ ဒီေငးေမာေနတာက စိတ္ကူး ယဥ္ဆန္ေနမယ္ဆိုရင္ အေမွာင္ညထဲကအလစ္အငုိက္ကုိေခ်ာင္းေျမာင္းေနတဲ့ ဝံပုေလြတေကာင္ကုိသတိ မထားမိပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနတဲ့ ဝံပုေလြအစားခံလိုက္ရမွာပါပဲ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ျဖတ္သန္းေနတဲ့ေခတ္ႀကီးကလည္း ဝ့ပုေလြတေကာင္ေခ်ာင္းေနသလို အင္မတန္မွ အႏၱရာယ္ မ်ားေနပါတယ္။ အႏၱရာယ္မ်ားေနတဲ့ ေခတ္ထဲမွာ သတိရွိနိုင္မွ ရွင္သန္နိုင္မွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ အမိုး အကာမဲ႔ေနတဲ့ေခတ္ႀကီးထဲမွာ အေမွာင္ညေတြ အလြန္ရွည္လ်ားေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ အရုဏ္ဦးအလင္းတစ ပြင့္လန္းလာလိမ့္မယ္လို႔ ယုံၾကည္ေနၾကပါတယ္။

လြတ္လပ္လိႈင္းလဲ ပြင့္လန္းလာမယ့္ အရုဏ္ဦးထဲကုိ အေရာက္ပ်ံသန္းနိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ ပါတယ္။

ကုိႏိုင္း

ခံစားသုံးသပ္မိေသာကဗ်ာမ်ား

လြတ္လပ္လိႈင္းအြန္လိုင္းမဂၢဇင္းေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ား။

၁။ ေဇာ္လူစိမ္း(ရန္ကုန္ကုိကုိင္လႈပ္ခဲ႔ေသာ စကၠန္႔မ်ား)
၂။ လင္းေႏြးအိမ္(ကုိယ္ေဖ်ာက္ထားတဲ့ဟစ္တလာ)
၃။ ဝါက်ျဖဴ(မ်က္၀န္းထဲက သုႆာန္မ်ား)  
-
The Sun Rays Journal, Vol-1, No-178, Dece 16, 2017 

Comments