Saturday, May 13, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာသုံးသပ္ခ်က္၊ ကိုႏိုင္း ၏ " ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕ပုံသ႑ာန္နဲ႔အေၾကာင္းအရာအေရြ႕"

ျပတင္းတံခါးအဖြင့္ ဇာခန္းဆီးအလြင့္( ၁၁ )

ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕ပုံသ႑ာန္နဲ႔အေၾကာင္းအရာအေရြ႕

 ကုိႏိုင္း


ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြရဲ႕အေျခခံဟာေခတ္အဆက္ဆက္ကုိ ျဖတ္ သန္းလာတဲ့ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာေတြက စတင္ျဖစ္ တည္ခဲ့တာပါ။ ေဒြးခ်ိဳး၊ ႀတိခ်ိဳး၊ ေလးခ်ိဳး၊ ရတု ရကန္၊ ကာခ်င္း အဲခ်င္းကေန ေလးလုံးစပ္ ကဗ်ာေတြကေန တဆင့္ၿပီးတဆင့္ ေပၚေပါက္လာခဲ႔ရပါတယ္။ ေရွးဘုရင္ပေဒသရာဇ္ေတြတုန္းက ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔၊ မယ္ေတာ္ ဘြဲ႔ ကဗ်ာေတြျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ က်ေနာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အဂၤလိပ္တို႔ရဲ႕ ကၽြန္ဘ၀ေရာက္ခဲ့ရၿပီး ပေဒသရာဇ္ေခတ္ နိဂုံးခ်ဳပ္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာဘုန္းေတာ္ဘြဲ႔၊ မယ္ေတာ္ဘြဲ႔ေခတ္လည္း ကုန္ခဲ့ၿပီး၊ ကဗ်ာဟာ လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲနဲ႔အတူ သူ႔ကၽြန္ဘ၀ ေရာက္ေနတဲ႔ျပည္သူေတြဖက္က ရပ္တည္တဲ့ေခတ္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္ကာလမွာေခတ္စမ္းကဗ်ာေခတ္အျဖစ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ ပါတယ္။ 

ေခတ္စမ္းကဗ်ာေတြဟာ ေဒြးခ်ဳိး၊ ႀတိခ်ိဳး၊ ေလးခ်ိဳး၊ ေလးလုံးစပ္ဆိုတဲ့စည္းစနစ္က်တဲ့ကဗ်ာေတြပုံသ႑ာန္မေျပာင္းေပမယ့္ လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈ၊ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူေတြဖက္ကရပ္တည္ၿပီးေရးတဲ့ကဗ်ာေတြဟာ သေဘာတရားအေၾကာင္းအရာေတြေျပာင္းလဲခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ့ေနာက္ပုိင္းမွာ ေလးလုံးစပ္ ကဗ်ာရဲ႕စည္းစနစ္က်မႈကုိ လြတ္လပ္ကာရန္အျဖစ္ေဖာက္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ 

စာေပသစ္ေခတ္၊ တာရာေခတ္ကဗ်ာေတြအျဖစ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၇၀ ေက်ာ္ေခတ္မွာ ေတာ္လွန္ ကဗ်ာေခတ္၊ မိုးေ၀ကဗ်ာေခတ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္နဲ႔တၿပိဳင္တည္းမွာ ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာေတြအျဖစ္ လည္း ရွိေနပါတယ္။ မဆလအစုိးရကထုတ္တဲ့ ေငြတာရီ၊ ျမ၀တီ၊ စစ္ျပန္မဂၢဇင္းေတြမွာ ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာေတြကုိ အဓိကေဖာ္ျပခဲ့ၾကပါတယ္။ မဆလအစုိးရရဲ႕ေပၚလစီအရ ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာေတြျဖစ္တဲ့ ေဒြးခ်ိဳး၊ ႀတိခ်ိဳး၊ ေလးခ်ိဳးနဲ႔႔ေလးလုံးစပ္ကဗ်ာေတြဟာ ပုံသ႑ာန္အရမလြတ္လပ္ခဲ့သလို အေၾကာင္းအရာကုိလည္း ေဘာင္ခတ္ခံထား ရပါတယ္။ ဇန္န၀ါရီလဆို လြတ္လပ္ေရးကဗ်ာမ်ား၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလဆိုရင္ ျပည္ေထာင္စုကဗ်ာမ်ား၊ မတ္လ ဆိုရင္ တပ္မေတာ္ေန႔(သုိ႔မဟုတ္)ေတာ္လွန္ေရးေန႔ ကဗ်ာမ်ား စသျဖင့္ လတိုင္းမွာ မဆလအစုိးရအႀကိဳက္ ေရးဖြဲ႔ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မဆလအစုိးရေတာ္ဘြဲ႔ကဗ်ာမ်ား ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။


မဆလအစုိးရရဲ႕ျပည္သူေတြအေပၚ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရး တားဆီးပိတ္ပင္ထားမႈ၊ စီးပြားေရးက်ဆင္းလာမႈနဲ႔အတူ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ဆန္႔က်င္လိုစိတ္ေတြေပၚေပါက္ေနခဲ့ရပါတယ္။ 

မဆလတစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကုိျပည္သူေတြ မုန္းတီးေနမႈနဲ႔အတူ ျမန္မာ့ရိုးရာဂႏၱ၀င္ကဗ်ာေတြဟာလည္း မဆလေပၚလစီအတိုင္း လိုက္ပါခဲ့တာေၾကာင့္ က်ဆုံးခန္းကုိေရာက္ခဲ့ရပါတယ္ ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာ ဖြဲ႔နည္းဖြဲ႔ဟန္ကုိႏွစ္သက္တန္ဖိုးထားၾကေပမယ့္ မဆလတစ္ပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကုိ ျပည္သူေတြမုန္းတီးမႈနဲ႔ အတူ ေရာပါ မုန္းတီးတဲ့အေျခအေနကုိ ေရာက္ခဲ့ရပါတယ္။

ေတာ္လွန္ကဗ်ာေခတ္ကေနျဖစ္ေပၚလာခဲ့တဲ့ ေခတ္ေပၚကဗ်ာေတြ ဟာ မဆလတစ္ပါတီအာဏာရွင္အစုိးရရဲ႕ တားဆီးပိတ္ပင္မႈေတြကုိ ခံေနရတာကုိ ျပည္သူေတြသိတဲ႔အတြက္ ျပည္သူေတြရဲ႕တိတ္တဆိတ္အားေပးမႈကုိခံရၿပီး ရွင္သန္ ႀကီးထြားလာခဲ့ပါတယ္။ စာေပဟာ ျပည္သူေတြလက္ခံရင္ ရွင္သန္ရတာပါပဲ။

ျမန္မာ့ရိုးရာအစဥ္အလာဂႏၱ၀င္ကဗ်ာနဲ႔ ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕အေျခအေနႏွစ္ရပ္ကုိ သေဘာေပါက္ လက္ခံႏိုင္ ၾကလိမ့္မယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ျပည္သူကလက္ခံဖို႔ အဓိကလိုပါတယ္ဆိုတာကုိ အမွာပါးလိုက္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုအမွာ ကုိ ၈၈- ေက်ာင္သားေခါင္းေဆာင္၊ ကဗ်ာဆရာ မင္းကုိႏိုင္က မိုးမခမဂၢဇင္းထဲမွာ ဒီလိုေရးသြားပါ တယ္။

ေတာရိုင္း၀ါဒဟာ

သူ႔ဗ်ဴဟာခင္းက်င္းလို႔

ျမင္းေျခာက္ေကာင္က ရထားနဲ႔

ေရွ႕ကသြားႏွင့္ျပီ

ဖုန္လုံးေတြ အီလို႔

ဒီမွာ

ရိကၡာပါျပီ

ေရဗူးပါျပီ

သီတာခုႏွစ္တန္ေက်ာ္နင္းဖို႔

လႊာခ်င္းဖိနမ္ေလးစီးကာ

ညီမေလးက မွာတယ္

“ပ်ိဳးခင္းကုိေစာင့္ရစ္ပါတဲ႔”

စိတ္ခ် ညီမေလး

ဓားေရးေတြဘယ္ေလာက္လာျပျပ

မ်ိဳးေစ့ေကာင္းမွန္သမ်ွ

မတြန္႔မဆုတ္ သီးပြင့္ၾကတာပဲ။   ။

ကဗ်ာဆရာတေယာက္အေနနဲ႔ ညီမေလးဆိုသူက ျပည္သူေတြကုိမွာခဲ့ပါၿပီ။ က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္အေရးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စာေပအေရးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်ိဳးေစ့ေကာင္းရင္ဘ ယ္သူေတြဖ်က္ဖ်က္ ပ်က္စီးမသြားဘဲ ရွင္သန္ေနၾက မယ္။ ႀကီးထြားလာၾကမယ္။ အခ်ိန္တန္တဲ့အခါ သီးပြင့္ရမွာပါပဲ။ အမွာပါးခံရတဲ့ ျပည္သူေတြအေနနဲ႔ ဒီအမွာေလးကုိ အေလးအနက္ထားေစခ်င္ပါတယ္။

ေခတ္စနစ္ေတြတေျဖးေျဖးေျပာင္းလဲေရြ႕လ်ားေနပါတယ္။ ကဗ်ာေခတ္ေတြလည္း ေျပာင္းလဲေရြ႕လ်ားေနပါ တယ္။ေစာေစာကေျပာသလို အခုအခ်ိန္မွာလိုက္ပါမႈအမွားေၾကာင့္ ဂႏၱ၀င္ကဗ်ာဟာ က်ဆုံးသြားခဲ႔ပါၿပီ။ က်ဆုံးတဲ့အေနအထားကုိလက္ခံရပါလိမ့္မယ္။ ၀ါဒတခုမွာေတာင္မွ ပုဂၢိဳလ္ကုိးကြယ္မႈအမွားေၾကာင့္ အဖတ္ျပန္ဆယ္လုိ႔မရႏိုင္ေအာင္ က်ရံႈးခဲ႔ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ ဒီအမွားကုိလက္မခံနိုင္ၾကတဲ့ သူေတြ ရွိေနပါလိမ့္ဦးမယ္။ ဒါဟာလည္း အသိတရားရွိတဲ့လူေတြပါပဲ။ ဒီအေၾကာင္းကုိ အရိပ္အႁမြက္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာတပုဒ္ကုိ ပုဂံေညာင္ဦးတနဂၤေႏြစာေပစကား၀ုိင္းထဲမွာ ဇာနည္ေသြး(ပုလိပ္)ရဲ႕ လူေတြကမလြယ္ဘူး မွာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္

ခက္တယ္

ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေတြနဲ႔

ေက်ာ္မေကာင္း ၾကားမေကာင္းေအာင္

မ်က္ႏွာဖုံးေတြေဖာင္းပြေနၾက

ျပဳသူအသစ္ ျဖစ္သူအေဟာင္းမွာ

ေဟာင္းေပးယူစနစ္နဲ႔

သံသရာတစ္ပတ္ရိုက္တယ္။


ျမစ္ကုိၾကည့္ၿပီးမွ၊ ၿမိဳ႕ကုိလမ္းေဖာက္မွာလား

ခက္ေတာ့တာပဲ

အဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔စိတ္ေတြဟာ

တံဆိပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ယမကာေတြလိုပဲ

လိပ္စာအားလုံးအလြတ္ရတယ္။

ျခံဳမထြင္ပဲ၊ ယုန္ျမင္ခ်င္တဲ႔ေခတ္မွာ

လမ္းေတြအေပၚ အျပံဳးေသေတြျပည့္လို႔

ပုိက္ဆံမရပဲ၊ တစ္ညလုံးလင္းေနတဲ႔အခန္းထဲ

စိတ္တစ္ခုလုံးအေမွာင္ခ်ေပးလိုက္ရတဲ႔

သနားစရာျပည့္တန္ဆာမေလးလို

ငါတို႔အသည္းနာတယ္၊


ေျပာရရင္

ေစတနာနဲ႔မတန္သူေတြဆီ

ကုိယ့္အေႂကြးကုိယ္ ျပန္ေတာင္းရသလိုပဲ

ခက္တယ္။  ။

 ဒီကဗ်ာထဲမွာအႀကိဳက္ဆုံးအပိုဒ္က ျမစ္ကုိၾကည့္ၿပီးမွၿမိဳ႕ကုိလမ္းေဖာက္မွာလားဆိုတဲ့အပုိဒ္ပါ၊ ဒီလိုလူေတြ မ်ားျပားေနတဲ့ေခတ္မွာ အၾကည့္လြဲေနတာေတြ မ်ားလွပါတယ္။ ျမစ္ဆိုတာ သူ႔သဘာ၀အတိုင္း စီးဆင္းေနျမဲ စီးဆင္းေနမွာပါပဲ။ ၿမိဳ႕ကုိလမ္းေဖာက္မယ့္လူေတြက ေျမျပင္အေနအထားကုိၾကည့္ၿပီး ေဖာက္ရမွာပါ။ လမ္းမေဖာက္တတ္ေတာ့ ျခံဳမထြင္ပဲ ယုန္ျမင္ခ်င္သူေတြမ်ားျပီး အျပံဳးေသေတြျပည့္ေနသလို ဘယ္အရာမွ အသက္မ၀င္ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။

အသက္မ၀င္တဲ႔ေခတ္ႀကီးထဲမွာ လူျဖစ္ရတာမတန္ဘူးဆိုတဲ့စိတ္ေတြခိုေအာင္းလာနိုင္ပါတယ္။ ဒီလို လူျဖစ္ရတာမတန္တဲ့အေၾကာင္းကုိ အခန္းေတြနဲ႔ ပုံေဖာ္ေရးျပသြားတဲ႔ကဗ်ာထဲမွာကဗ်ာဆရာမ ေရႊပုိးအိမ္(ပဲခူး) ကအဲဒီမွာ ေနာက္ထပ္အခန္းတစ္ခုဆိုျပီး လွလွပပေဖာ္ျပသြားပါတယ္။
 
အခန္း ၁

ဆိုင္တံခါးမပိတ္မခ်င္း ဖန္ခြက္တို႔မီးပြင့္

မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ ထိုင္ခုံေတြ

စကတ္အနီ၊ ဆံပင္အ၀ါနဲ႔လူတစ္ေယာက္

ေစ်းဘယ္ေလာက္ ကုိယ့္လူ။


အခန္း ၂

ဂ်က္မထိုးထားတဲ႔ တံခါးရြက္ေတြထဲ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္

ဘရိတ္ဓားတစ္ေခ်ာင္း

လက္ေကာက္၀တ္မွာ ဒဏ္ရာသုံးေျမွာင္း

ေၾကကြဲမႈက ဒီဂရီကုိးဆယ္

ဒီလိုနည္းနဲ႔လူျဖစ္ရတာ မတန္ဘူး

ေရာင္းပန္းမလွ ကုတ္ျခစ္ရာမ်ား ရင္ဘတ္မွာ။


အခန္း ၃

ဘ၀ထဲက ဘ၀ကုိထပ္ႏုတ္၊ သုညႂကြင္းမွန္း မသိတဲ႔ေမာဟေတြ

ဇာတ္လမ္းက၊ အစကျပန္ရစ္ၾကည့္လို႔မရေတာ့ဘူး၊ မူးရစ္ၾက။

ေရခဲရိုက္အခန္း

မေမ်ွာ္လင့္ခဲ႔ရသမ်ွ အေမ်ွာ္လင့္ဆုံး

ရျပီ

ေနာက္တစ္ခန္း

အရွင္လတ္လတ္

ျပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ တစ္ခန္း၊  ။


ကဗ်ာကုိဖတ္ရင္း လွလွပပၾကက္သီးေတြထသြားတယ္။  ဒီကဗ်ာမွာ က်ေနာ္ေတြ႔ရွိလိုက္တာက အခန္းေတြ ေျပာင္းသြားသလို ေခတ္အေျခအေနကလည္း လိုက္ေျပာင္းေနတာကုိေတြ႔ရွိလိုက္ရတယ္။ လူတေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးကလည္း အခန္းတခန္းေျပာင္းသြားတဲ႔ေနာက္ လိုက္ပါ တန္ဖိုးေျပာင္းေနတယ္လို႔ ခံစားေနရၿပီး၊ ေစ်းစကားေျပာရင္း ေရာင္းမကုန္တဲ႔အခ်ိန္မွာ လူတေယာက္ရဲ႕တန္ဖိုးဟာ ေရာင္းပန္းမလွ ျဖစ္သြားရတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေၾကကြဲမႈဟာ ဒီကရီအျမင့္ဆုံးကုိေရာက္သြားတယ္။ တန္ဖိုးက သုညျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ထပ္အခန္းကုိေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ အရွင္လတ္လတ္ ေရခဲရုိက္ခံလုိက္ရသလိုျဖစ္သြားပါတယ္။

အဲဒီလိုပါပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ေခတ္ေပၚကဗ်ာ(သုိ႔မဟုတ္)ေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာေတြကုိျငင္းခုန္ရင္း ပုံသ႑ာန္ေတြ ေျပာင္းလဲခဲ႔ရတယ္။ အေၾကာင္းအရာေတြမ်ားျပားလာရပါတယ္။ ေခတ္ကုိလိုက္ပါေရြ႕ၿပီး ပုိမိုေကာင္းမြန္တဲ႔ ေခတ္ေပၚကဗ်ာပုံသ႑ာန္ေတြ ေခတ္ကုိေဖာ္ျပတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကုိ ေရးဖြဲ႔ႏိုင္ၾကပါေစ။

ေခတ္ေပၚကဗ်ာမ်ားပြင့္လန္းလြတ္လပ္ႏိုင္ပါေစ။

 ကုိႏိုင္း


ထုံကူးခဲ႔ေသာကဗ်ာမ်ား

၁။ မင္းကုိနိုင္( အမွာ )၊ မိုးမခမဂၢဇင္း၊ဧၿပီလ ၂၀၁၇။

၂။ ဇာနည္ေသြး(ပုလိပ္) ၊(လူေတြကမလြယ္ဘူး)၊ပုဂံေညာင္ဦးတနဂၤေႏြစာေပစကား၀ုိင္း၊ ေမ ၂၀၁၇။

၃။ ေရႊပုိးအိမ္(ပဲခူး)၊ (အဲဒီမွာ ေနာက္ထပ္အခန္းတစ္ခု)၊ေရႊပုိးအိမ္ေဖ့ဘုတ္၊ ေမ ၂၀၁၇။

-သူရိယေနဝန္းဂ်ာနယ္ -
Vol 1. No 147. 13 may 2017