Friday, March 31, 2017

k

သစ္ခက္သံလြင္ အက္ေဆး၊ ေနသြင္ ၏ " ငန္းေတာ္ကား် "



ငန္းေတာ္က်ား
ေနသြင္


 

POS
က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ၾကားဖူးတဲ့ေႁမြပံုျပင္ေတြက အေတာ္မ်ားပါတယ္။ အၿငိႇဳးႀကီး အဆိပ္ျပင္း တဲ့ေႁမြေတြအေၾကာင္းကို ကာလသားႀကီးေတြက လသာသာညေတြမွာ ရြာဦးေက်ာင္း စၾကၤန္ အုတ္ခံုမွာ ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။
ေႁမြေဟာက္အေမတေကာင္က သူ႔ဥေတြကို ယူသြားတဲ့ ရြာသားေနာက္ကို အနံ႔ခံလိုက္ၿပီး မိသားစုအားလံုးကို ေပါက္သတ္တဲ့ဇာတ္လမ္းမ်ဳိး။
အဆိပ္ျပင္းတဲ့ ေႁမြေဟာက္မက သူ႔ အေဖာ္ ေႁမြေဟာက္ထီးကိုသတ္သြားတဲ့ တံငါသည္ တေယာက္ရဲ႕ေျခရာကိုပါက္လိုက္တာ တံငါ သည္က သူ ့အိမ္မွာပဲ ေႁမြဆိပ္တက္ ေသသြားတဲ့ဇာတ္လမ္းမ်ဳိး။
ေႁမြဖမ္းသမားတေယာက္ဟာ
ေႁမြေပြးမတေကာင္ကိုသတ္ၿပီး ဂံုနီအိပ္ထဲ ထည့္၊ အိမ္ကို ေက်ာပိုးျပန္ အလာ မွာ ေႁမြေပါက္ကေလးေတြက အေမ့ေႁမြေပြးမရဲ ့ဗိုက္ကေနထြက္လာ ပါးစပ္ကေနထြက္လာၿပီး ေႁမြဖမ္း သမားကို ေနာက္ေက်ာက တက်စ္က်စ္ကိုက္။ အဆိပ္တက္လာမွ ေႁမြဖမ္းသမားလည္း သတိထားမိေတာ့ အိမ္မေရာကခင္ လမ္းမွာပဲသသြားတဲ့အေၾကာင္း အစံုပါပဲ။
ေႁမြေတြထဲမွာ ေမြေပြးက အေကာင္လိုက္ေပါက္တယ္လို ့ မွတ္သားပါတယ္။ ( ေႁမြေဟာက္နဲ႔ေႁမြေပြး က်ေနာ္ အမွတ္မွားနိုင္ပါတယ္)။ သားေပါက္ေတြကို ဥကေပါက္တာမဟုတ္ဘဲ အေကာင္လိုက္အန္ထုတ္တဲ့ အဲဒီေႁမြေပြးမ်ဳိးဟာ တခါတည္း အေကာင္ ဒါဇင္ခ်ီေမြးတယ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေမြးၿပီးၿပီးခ်င္းမွာပဲ မိခင္ေႁမြပြး မႀကီးက တေကာင္ခ်င္းကို လိုက္စားပါတယ္။ လြတ္သြားတဲ့အေကာင္ေပါက္ေတြေလာက္ပဲ ရွင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီလိုဆိုေတာ့ ဒါ၀င္ရဲ႕သီအိုရီအတိုင္းေပါ့။ ရွင္သန္ဖို႔ရုန္းကန္ရတာေပါ့ေလ။

စစ္တိုက္ေတာ္တဲ ့ေရွးေခတ္စပါတာေတြလို ငယ္ငယ္ကတည္းက အၾကမ္းဗရမ္းေလ့က်င့္တာမ်ဳိးေပါ့။ အခုထိလည္း တခ်ဳိ႕လူမ်ဳိးစုေတြက ေမြးကင္းစကေလးကို က်န္းမာေအာင္လုပ္တဲ့ ရိုးရာလုပ္နည္းေတြ ရွိပါတယ္။ ေဆးပညာအရ မွားယြင္တာမ်ဳိးလည္း ရွိပါတယ္။
ေႁမြအေၾကာင္းဆက္ရရင္ ေႁမြေဟာက္က နားထိုင္းတယ္လို ့ဆိုတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဒါသႀကီးတတ္တယ္။ ရန္သူနဲ႔ရင္ဆိုင္တဲ့အခါ ပါးပ်ဥ္းေထာင္ၿပီး တရူးရူး မႈတ္ပါတယ္။ ေၾကာင္တေကာင္ အစာနင္ေနတဲ့အခါ အာေခါင္ျခစ္တာနဲ ့တူပါတယ္။ နားေလးေပမယ့္ ျမန္ခ်က္က ယင္ေကာင္ေတာင္ မလြတ္ပါဘူး။
ေႁမြေပြးကေတာ့ ေသြးေအးပါတယ္။ ပါးပ်ဥ္းလည္းမေထာင္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဆိပ္ျပင္းတာေၾကာင့္ ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။
ၾကားဖူးနား၀ ပံုျပင္ေတြေၾကာင့္ ပိုေတာင္ ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီေႁမြေတြ အဆိပ္ျပင္းတယ္ဆိုတာ ငန္းေတာ္က်ားကို မမီပါဘူး။ ငန္းေတာ္က်ားဆိုတာ ေျမြဘုရင္ပါ။ က်ေနာ္တို႔ၾကည္ဖူးတဲ့ဟိန္ဒီရုပ္ရွင္ေတြမွာလို ေႁမြဘုရင္မက လူေယာင္ဖန္ဆင္းတတ္သလားလို႔ က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ေတြးဖူးပါတယ္။
ငန္းေတာ္က်ားက ေႁမြသူေတာ္ေကာင္းလို ့ဆိုရပါမယ္။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ရန္မူေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခန္႔ မသင္လို႔ေပါက္ရင္လည္း ေဆးမရွိဘူးဆိုၾကပါတယ္။
ေရာင္စံုအကြက္ေတြဖံုးထားတဲ့ ကိုယ္လံုးနဲ႔အေတာ္လွတဲ့ေႁမြပါ။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေခြေနတတ္ၿပီး၊ သြားလာရင္လည္း ဆင္မယဥ္သာ သြားတာေတြ ့ဖူးပါတယ္။
ေႁမြေဟာက္လို ပါးပ်ဥ္းလည္းမေထာင္၊ ေႁမြေဟာက္လို ရန္မူတဲ့ပံုလည္း မျပပါဘူး။ လယ္ထဲမွာ ငန္းေတာ္က်ားရွိရင္ ေအးခ်မ္းတယ္။ တျခား အဆိပ္ျပင္းေႁမြေတြမေနတဲ့အတြက္ လယ္သမားေတြက ငန္းေတာ္က်ားကို သတ္ဖို႔ေ၀းလို႔မေတာ္တဆထိမိတာမ်ဳိးျဖစ္မွာစိုးတဲ့အခါ ေလးေလးစားစာေျပာၿပီး ေနရာေျပာင္းခိုင္းပါတယ္။
ေႁမြကလည္း စကားနားလည္တဲ့အလား အသာတၾကည္ထြက္သြားတတ္ပါတယ္။

ငန္းေတာ္က်ားကိုမရိုက္ၾက၊ မသတ္ၾကတဲ့အေၾကာင္းထဲမွာ သူ႔ကိုယ္ေပၚက အေျပာက္အကြက္ေတြနဲ႔ ဆိုင္ပါတယ္။ လူေျပာသူေျပာ ပါးစပ္ပံုျပင္အရ သူ႔အကြက္ေတြက အဆိုးအေကာင္း၊ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ၊ က်န္းမာျခင္း ေရာဂါထူျခင္း စသျဖင့္ ရွိတယ္ဆိုပါတယ္။ ကိုယ္ရိုက္မိတဲ့ အကြက္အတိုင္း ကိုယ္ခံရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ငန္္းေတ္ာက်ားက ေႁမြသူေတာ္ေကာင္း ေႁမြဘုရင္ျဖစ္လို႔သူက အလိုရွိရင္ တျခားေႁမြတြက သူ႔ အစာအျဖစ္ သူ႔ပါးစပ္ထဲ အလိုလို အလိုက္တသိ ၀င္ေပးၾကတာကို မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ဖူးသူလည္းရွိတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။
ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ျဖစ္လည္းျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ စပါးႀကီးေႁမြေတြက သားေကာင္ကို ညိႇဳ႕တာလည္း ဒီသေဘာမ်ဳိး ျဖစ္မွာပါ။ အေကာင္အရြယ္အရ စပါးႀကီးက အႀကီးဆံုးျဖစ္ေပမယ့္ သူက ေရေႁမြလို အဆိပ္ မရွိပါဘူး။ အင္အားႀကီးလို႔သားေကာင္ကို အရိုးေတြေခ်ၿပီး ၿမိဳနိုင္တယ္။ ႏိုင္ငံျခား ရုပ္ရွင္ထဲက ေႁမြေတြက အသိဉာဏ္လည္းျမင့္၊ အရြယ္ကႀကီး အဆိပ္ကျပင္းေသးဆိုေတာ့ ပိုေၾကာက္စရာေပါ့။
ေလာကနီတိမွာ ေႁမြကို ေျမေခြြးလို ေကာက္က်စ္တဲ ပံုရိပ္ကို ေဖာ္ပါတယ္။
' သူက ေျမြပဲ ' '
ေႁမြဟာက္လို မိန္းမ' စသျဖင့္ေျပာၾကပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဟိန္ဒီ ရုပ္ရွင္ေတြမွာ
ေႁမြကို ဇာတ္လိုက္ထားၾကပါ တယ္။ သူတို႔မွာ ေႁမြဘုရားရွိပါတယ္။ ျမန္မာေတြဆီက နဂါးဇာတ္လမ္းေတြမ်ဳိးနဲ ့ဆင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ ့နဂါးပံုျပင္ေတြက ဘုရား ရာဇ၀င္ေတြမွာ တဲြေနတတ္ပါတယ္။ လူေယာင္ဖန္ဆင္းတတ္ပါတယ္။ ဇာတ္ပဲြေတြ နတ္ပဲြေတြမွာပဲ ျမင္ရပါတယ္။ အျပင္မွာ ျမင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဘုရားပဲြေတြမွာ နဂါးသိုက္က၀င္ပူးၿပီး လူလိမ့္ေနတာမ်ဳိးေတာ့ ရွိပါတယ္။

က်ဳိက္ထီးရိုး ဘုရားရာဇ၀င္မွာ နဂါးဥေတြ၊ နဂါးဇာတ္လမ္းေတြ လြမ္းဆြတ္ဖြယ္ပါ၀င္ပါတယ္။ အခုေခတ္ကေလးေတြေတာ့ ဒါေတြ ၾကားဖူးဖို ့မလြယ္ပါဘူး။ ယံုမယ္လည္း မထင္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ငယ္ငယ္က ေႁမြပံုျပင္ေတြကိုေျပာျပရင္ အခုေခတ္ကေလးေတြ ေစာဒကတက္ၾကပါလိမ့္မယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္က က်ဳိက္ထီးရိုးဘုရားသြားတဲ ့လမ္းမွာ ' ဤအပင္ နတ္ၾကီးသည္' လိ႔ု ေရးထာတာေတြ ဖတ္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ သစ္တပင္ ေထာင္ ဘယ္ႏွယ္ႏွစ္၊ ဒဏ္ေငြ ဘယ္ေလာက္ေရးမွ ရေတာ့တာမ်ဳိးပါ။
ဒီအေၾကာင္းနဲ႔ တဆက္တည္း ငန္ေတ္ာက်ားဆိုတဲ့ ေႁမြနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ပံုျပင္ေတြကို ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္ပါ တယ္။ ငန္းေတာ္က်ားဆိုတဲ့ေႁမြဟာ က်ေနာ္တို႔ၾကားဖူးတဲ့ပံုျပင္ေတြထဲက အတိုင္းျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာပါ။ ရွားပါးတဲ့ေႁမြျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ နဂိုအေနေအးတဲ့ ေႁမြမ်ဳိးျဖစ္လို႔လူေတြက ရန္မူရင္ အလြယ္တကူ မ်ဳိးတံုးသြားႏိုင္တဲ့ ေႁမြမ်ဳိးစိတ္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မ်ား လူႀကီးေတြက ပံုျပင္ေတြဖန္တီးၿပီး မ်ဳိးတံုးမသြားေအာင္ ထိန္းသိမ္းသလားေတြးမိလာပါတယ္။ အရင္ေခတ္က သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းသိမ္းေရးတို႔၊ ရွားပါးမ်ဳိးစိတ္ထိန္းသိမ္းေရးတို႔မွ မရွိပဲ။
ငန္းေတာ္က်ားရွိရင္ တျခား
ေႁမြဆိုးေတြမရွိဘူးဆိုတဲ့ လယ္သမားေတြအတြက္ လက္ငင္းအက်ဳိးရွိခ်င္လည္း ရွိပါလိမ့္မယ္။

က်ေနာ္စဥ္းစားၾကည္တာက ေႁမြဆိုတာ ေဒါသႀကီးတတ္၊ အၿငိဳးႀကီးတတ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေႁမြဘုရင္ဆိုတာ အဆိပ္ကလည္း အျပင္းဆံုး ျဖစ္ရမယ္။ ေဒါသလည္းၾကီးမွ၊ ရက္လည္းရက္စက္တတ္မွ ျဖစ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အေလာင္းစည္သူမင္းလို လိုအပ္ရင္ ဦးေပါင္းၾကားနဲ ့ျမင္းက်ားစီးနိုင္ရမယ္။ ဓားျပဗိုလ္ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္လို႔ အသတ္အပုတ္ေရာ ေသနတ္ပစ္ေတာ့ တပည့္ေတြထက္သာရမယ္ မဟုတ္လား။
ဒါေပမဲ့ ေႁမြေပြး ေႁမြေဟာက္လို ဆတ္ဆတ္အထိမခံ၊ က်ားနာတေကာင္လို အၿငိႇဳးတႀကီး ျပန္ခံတိုက္ ခိုက္ေလ့မရွိတဲ့ ငန္ေတာ္က်ားက ေႁမြဘုရင္ဆိုေတာ့ တကယ္ေကာ ျဖစ္ပါ့မလားေပါ့။ အေလာင္းစည္သူလို လူဘုရင္ေတာင္ လိုအပ္ရင္ လက္ရံုးရည္ျပရတာမို ့ အဟိတ္တိရိစာန္ေႁမြေတြကို အက်င့္သီလ၊ ဉာဏ္ပညာ၊ သစာေမတာနဲ႔အုပ္ခ်ဳပ္ရလို႔ရပါမလား က်ေနာ္သံသယ၀င္လာပါတယ္။ ေတာျခေသၤ့လို ရာဇမာန္မျပတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းေႁမြဘုရင္ဟာ သိုးေတြလို လယ္သမားေတြက ေစာင့္ေရွာက္မထားရင္ အသက္ရွင္ပါ့ မလားလို ့က်ေနာ္ သံသယ၀င္လာတယ္။
အခုေခတ္ကေလးေတြက ငန္းေတာ္က်ားပံုျပင္ေတြအေၾကာင္း မသိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္ေတာင္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါပဲေလ။ ေႁမြဘုရင္ေတြ အသက္ရွင္ေသးရဲ႕လား။ ရြာျပန္ေရာက္ေတာ့မွ ေႁမြဘုရင္ေတြကို ေတြမိေသးလားလို ့က်ေနာ္တို ့ရဲ ့ကာလသားေခါင္ၾကီးကို ေမးၾကည့္ရပါအံုးမယ္။

ေနသြင္