Friday, July 29, 2016

k

သစ္ခက္သံလြင္ ကဗ်ာစင္ျမင့္၊ ျမတ္လိႈႈင္း၊ မင္းၿငိမ္းေအး၊ ဇာနည္ေသြး(ပလိပ္) တို႔၏ကဗ်ာမ်ား

ငါ မက်က္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ပုစၧာ

improvedandnew.blogspot.com
ထီးတေခ်ာင္းကုိ
ငါ ဘယ္ေတာ့မွေဆာင္မထားခဲ့
ငါ့အေပၚခဏခဏ မိုးေတြရြာခ်ခဲ့တယ္
ေလစိမ္းေတြတိုက္လို႔အႀကိမ္ႀကိမ္ဖ်ားခဲ့တယ္
ဒါလဲ အေရးမႀကီးေသးဘူး။
ေကာ္ဖီကခါးသီးတယ္
ေသရည္တခြက္က ခ်ဳိျမေနတယ္
ငါက မီးခုိးေငြ႔ေတြကုိရႈရႈိက္ေနခဲ့တယ္
လူေတြနဲ႔ဆန္႔က်င္ေနမႈကုိခ်စ္တတ္တယ္
မိန္းမတေယာက္ရဲ႕အလွကုိစြဲမက္ခဲ႔တယ္
ဒါလည္း အေရးမႀကီးေသးဘူး။
အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာေနခဲ့တယ္
ခရီးေဝးထြက္ရမွာပ်င္းခဲ့တယ္
ဒါေပမဲ့
ငါ့အေတြးက ကမၻာအႏွံ႔ေရာက္ဖူးခဲ့တယ္
ျမစ္တျမစ္မွာ ေရအႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ဳိးဖို႔
ေရစီးနဲ႔အတူလုိက္ေမ်ာပါခဲ့ဖူးတယ္
ဒါလည္း အေရးမႀကီးေသးဘူး။
ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ေျပာမယ္
ကားလ္မတ္ဆီအလည္သြားဖူးတယ္
ပီကာဆိုနဲ႔စကားစျမည္ေျပာဖူးတယ္
ဗန္ဂိုးရဲ႕အာလူးစားသူမ်ားကုိလုယူဖူးတယ္
တဂိုးကုိသြားျငင္းဆိုဖူးတယ္
သူေတာင္းစားတေယာက္ရဲ႕ခြက္ထဲကညစာကုိ
ၿမိန္ၿမိန္ယွက္ယွက္စားခဲ႔ဖူးတယ္
ဒါလည္း အေရးႀကီးတယ္လုိ႔မထင္ေသးဘူး။
ဒါဆို
ဘာအေရးႀကီးလဲ
လူေတြရဲ႕မ်က္ႏွာကုိေစ့ေစ့ၾကည့္ၿပီး
လုိက္ေမးတယ္
ဘယ္သူကဘာဆိုတာမဖတ္တတ္ပဲ
ေခါင္းတျခမ္းအျမဲကုိက္ေနတာပဲသိေနတဲ့
ငါအရမ္းညံ့လြန္းခဲ႔တယ္။
  ။ 

ျမတ္လိႈင္း

 
….

အာရပ္ေႏြဦး
 
abstractartpictureswallpaper.blogspot.com
က်မ္းစာရြတ္သံေတြနဲ႔
ဆက္တန္းရွည္အကူးအေျပာင္းမ်ား
လံုုျခံဳေရးယဥ္တန္းဝင္လာမယ္
စားနပ္ရိကၡာျပတ္ေတာက္မယ္
ေရနံတြင္း တတြင္းမွာ
အေျပာင္းအလဲကိုလိုလားတဲ့
ဖေယာင္းသားေတြမွ
မီးရႈိ႕မပစ္ရင္
က်ဳပ္တို႔ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ
မဒမ္တူးေဆာ့ရဲ႕ဖေယာင္းရုပ္တုေတြက
အႏုပညာမဟုတ္ဘူး
သက္ရင့္အနည္က်ေက်ာက္ေအာက္မွာ
ကိန္းေအာင္းေနရတဲ့ေရနဲ႔
ေသေၾကပ်က္စီးသြားတဲ့
အႏုဇီဝပိုးမႊားေတြေပါင္းစပ္ရုံပဲလား
တြင္းသားေတြရဲ႕၊ သလိပ္၊ အညစ္အေၾကးနဲ႔
ရင္ကပြက္ထလာတဲ့၊ အေသခံဗံုးခြဲသူေတြ
ရက္လြန္ေသနတ္ေတြေရာမပါဘူးလား
ေျမေအာက္ပိုက္လိုင္းကေန
ေျမေပၚေထာင္ထြက္လာတဲ့၊ အစိမ္းေရာင္စည္ေတြ
ဒီေန႔ေပါက္ေစ်းက
လူတစ္ရာမွာ၊ ကိုးဆယ့္ကိုးေယာက္ေသဆံုးတယ္
ကုလသမဂၢရဲ႕အလံက
အျပာေရာင္လြင့္လြင့္လာတယ္
ေရွးအက်ဆံုးသဲနာရီက
သဲမႈန္ေတြတစ္မႈန္ခ်င္းက်ေနတုန္း
စြံပလြံတန္းနဲ႔
ခရီးသြားကုလားအုပ္ေတြ
ခက္ခဲတဲ့ေရအိတ္ေတြ
ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ၊ အသြင္ေျပာင္းေက်ာက္လို
ဖိအားနဲ႔ေဘးတိုက္ေရြ႕လ်ားမႈလိုသလား
ပိုးသားရင္စည္းဟာ
ဘာကိုမွဖံုးအုပ္မထားဘူး
ဒါေပမဲ့
ဒါဟာ၊ စိတ္ကိုႂကြေစႏိုင္တယ္။

မင္းၿငိမ္းေအး


ရန္သူနံပါတ္ တစ္
 
osnatfineart.com
ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးရဲ႕
ထိပ္စည္းဂဏန္းဟာ
ဖားေအာ္သံေတြ ညာသံေပးၿပီး
ဖရိုဖရဲနဲ႔ ခ်ီတက္လာတယ္
ပုရြက္ဆိတ္နဲ႔ႂကြက္ေတြလို
ငါတို႔ဟာ
ၾကက္ ဝက္ ႏြား ဆိတ္ေတြနဲ႔အတူ
ေျမျပင္ရွိရာ အလုအယက္ေရြ႕ရ
ငါတို႔အျဖစ္ဟာ
ကိုလိုနီေခတ္ကလိုပဲ
ျမစ္ေၾကာက္ရ အင္းလန္႔ရနဲ႔
အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို
ခံစစ္ဖြင့္ထားရသလို
ေန႔ေန႔ ညည
ကိုယ့္မိသားစုကိုယ္ အဆင္သင့္ထုပ္ပိုးရင္း
ကိုယ့္အိမ္နီးနားခ်င္းေတြရဲ႕အသံကို
ခါတိုင္းထက္ ပိုနားစြင့္ထားရတယ္
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔
ရန္သူဟာ ျမင့္ ျမင့္လာသလို
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔
ငါတို႔ခံတပ္ဟာ နိမ့္ နိမ့္လာတယ္
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔
သိပ္မၾကာလိုက္ဘူး
ျမစ္နဲ႔အင္းက ဝမ္းဆက္ျဖစ္သြားတယ္
ငါတို႔က သုံ႔ပန္းေတြလို
လႈပ္ လႈပ္ ရြ ရြ ……။ ။

ဇာနည္ေသြး ( ပလိပ္ )
27. 7. 2016
01:08 AM